القرآن

عنوان القرآن
نویسنده ، عاص سیواسی
نوع كتاب
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: Phaidra - Univerzitet u Beogradu
شماره ثبت o-1215
تاریخ 2012-03-21T11:26:50.403Z
متن نمونه قرآن با مفروض آشنایی با روایات عمده ای که در متون مقدس یهودی و مسیحی بیان شده است، برخی را خلاصه می کند، در برخی دیگر به تفصیل می پردازد و در برخی موارد گزارش ها و تفسیرهای دیگری از وقایع ارائه می دهد. قرآن خود را به عنوان کتاب هدایت معرفی می کند، گاهی اوقات گزارش های مفصلی از وقایع خاص تاریخی ارائه می دهد، و اغلب بر اهمیت اخلاقی یک واقعه بیش از توالی روایی آن تأکید می کند. کلمه قرآن حدود 70 بار در خود قرآن آمده است و معانی مختلفی به خود گرفته است. اسم لفظی (مصدر) از فعل عربی قرأ (عربی: قرأ) است که به معنای «خواند» یا «خوانده» است. معادل سریانی قریانه است که به «خواندن کتاب مقدس» یا «درس» اشاره دارد. در حالی که اکثر دانشمندان غربی این کلمه را از زبان سریانی گرفته اند، اکثریت مراجع مسلمان منشأ این کلمه را خود قرعه می دانند. در هر صورت، در زمان حیات محمد، این اصطلاح به یک اصطلاح عربی تبدیل شده بود. معنی مهم این کلمه «عمل تلاوت» است که در یکی از آیات اولیه قرآن منعکس شده است: «بر ماست که آن را جمع کنیم و آن را بخوانیم».
Lisans Ovo delo je licencirano pod uslovima licenceCreative Commons CC BY 2.0 AT - Creative Commons Autorstvo 2.0 Austria License. http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/at/legalcode
مشاهده در منبع Phaidra - Univerzitet u Beogradu Phaidra - Univerzitet u Beogradu - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
Phaidra - Univerzitet u Beogradu - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی Phaidra - Univerzitet u Beogradu

القرآن

نویسنده ، عاص سیواسی
نوع كتاب
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه Phaidra - Univerzitet u Beogradu
شماره ثبت o-1215
تاریخ 2012-03-21T11:26:50.403Z
متن نمونه قرآن با مفروض آشنایی با روایات عمده ای که در متون مقدس یهودی و مسیحی بیان شده است، برخی را خلاصه می کند، در برخی دیگر به تفصیل می پردازد و در برخی موارد گزارش ها و تفسیرهای دیگری از وقایع ارائه می دهد. قرآن خود را به عنوان کتاب هدایت معرفی می کند، گاهی اوقات گزارش های مفصلی از وقایع خاص تاریخی ارائه می دهد، و اغلب بر اهمیت اخلاقی یک واقعه بیش از توالی روایی آن تأکید می کند. کلمه قرآن حدود 70 بار در خود قرآن آمده است و معانی مختلفی به خود گرفته است. اسم لفظی (مصدر) از فعل عربی قرأ (عربی: قرأ) است که به معنای «خواند» یا «خوانده» است. معادل سریانی قریانه است که به «خواندن کتاب مقدس» یا «درس» اشاره دارد. در حالی که اکثر دانشمندان غربی این کلمه را از زبان سریانی گرفته اند، اکثریت مراجع مسلمان منشأ این کلمه را خود قرعه می دانند. در هر صورت، در زمان حیات محمد، این اصطلاح به یک اصطلاح عربی تبدیل شده بود. معنی مهم این کلمه «عمل تلاوت» است که در یکی از آیات اولیه قرآن منعکس شده است: «بر ماست که آن را جمع کنیم و آن را بخوانیم».
Lisans Ovo delo je licencirano pod uslovima licenceCreative Commons CC BY 2.0 AT - Creative Commons Autorstvo 2.0 Austria License. http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/at/legalcode
Phaidra - Univerzitet u Beogradu - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
Phaidra - Univerzitet u Beogradu شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید