کتاب پاندی عطار

Name: کتاب پاندی عطار
Author: عطار،

عنوان	کتاب پاندی عطار
نویسنده	عطار،
تاریخ انتشار:	1145
نوع	كتاب
زبان	فارسی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	Phaidra - Univerzitet u Beogradu
شماره ثبت	o-1009
تاریخ	2012-03-15T11:20:02.197Z
متن نمونه	ابو حمید بن ابوبکر ابراهیم (1145-6 - حدود 1221؛ فارسی: ابو حمید ابن ابوبکر ابراهیم) که بیشتر با نام های مستعار خود فریدالدین (فریدالدین) و عطار (عطار - "عطرساز") شناخته می شود، یک شاعر مسلمان ایرانی اهل عرصة الطبیعه و اهل علم و ادب بود. که در شعر فارسی و تصوف تأثیری ماندگار داشت. اطلاعاتی از زندگی عطار کم است. تنها دو تن از معاصرانش به نام های عوفی و طوسی از او یاد کرده اند. اما همه منابع تأیید می‌کنند که او اهل نیشاپور، یکی از شهرهای بزرگ خراسان قرون وسطی (اکنون در شمال شرقی ایران قرار دارد) و به گفته عوفی، شاعر دوره سلجوقی بوده است. گویا او در زمان حیات خود جز در زادگاهش چندان به عنوان شاعر شناخته نشده بود و عظمت او به عنوان یک عارف و شاعر و استاد نقالی تا قرن پانزدهم کشف نشده بود. «عطار احتمالاً فرزند شیمیدانی بود که در رشته های مختلف تحصیلات عالی داشت. در حالی که آثار او چیز دیگری در مورد زندگی او نمی گوید، آنها به ما می گویند که او حرفه داروسازی را انجام می داد و شخصاً به تعداد بسیار زیادی از مشتریان رسیدگی می کرد. افرادی که در داروخانه به او کمک می کرد، مشکلات خود را به عطار می گفتند و این بر او عمیقاً تأثیر می گذاشت. سرانجام، داروخانه خود را رها کرد و به طور گسترده به بغداد، بصره، کوفه، مکه، مدینه، دمشق، خوارزم، ترکستان، و هند سفر کرد و با شیوخ صوفی ملاقات کرد - و برای ترویج افکار صوفیانه بازگشت.
Lisans	Ovo delo je licencirano pod uslovima licenceCreative Commons CC BY 2.0 AT - Creative Commons Autorstvo 2.0 Austria License. http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/at/legalcode

مشاهده در منبع Phaidra - Univerzitet u Beogradu

Phaidra - Univerzitet u Beogradu

کتاب پاندی عطار

نویسنده عطار،

تاریخ انتشار 1145

نوع كتاب

زبان فارسی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه Phaidra - Univerzitet u Beogradu

شماره ثبت o-1009

تاریخ 2012-03-15T11:20:02.197Z

متن نمونه ابو حمید بن ابوبکر ابراهیم (1145-6 - حدود 1221؛ فارسی: ابو حمید ابن ابوبکر ابراهیم) که بیشتر با نام های مستعار خود فریدالدین (فریدالدین) و عطار (عطار - "عطرساز") شناخته می شود، یک شاعر مسلمان ایرانی اهل عرصة الطبیعه و اهل علم و ادب بود. که در شعر فارسی و تصوف تأثیری ماندگار داشت. اطلاعاتی از زندگی عطار کم است. تنها دو تن از معاصرانش به نام های عوفی و طوسی از او یاد کرده اند. اما همه منابع تأیید می‌کنند که او اهل نیشاپور، یکی از شهرهای بزرگ خراسان قرون وسطی (اکنون در شمال شرقی ایران قرار دارد) و به گفته عوفی، شاعر دوره سلجوقی بوده است. گویا او در زمان حیات خود جز در زادگاهش چندان به عنوان شاعر شناخته نشده بود و عظمت او به عنوان یک عارف و شاعر و استاد نقالی تا قرن پانزدهم کشف نشده بود. «عطار احتمالاً فرزند شیمیدانی بود که در رشته های مختلف تحصیلات عالی داشت. در حالی که آثار او چیز دیگری در مورد زندگی او نمی گوید، آنها به ما می گویند که او حرفه داروسازی را انجام می داد و شخصاً به تعداد بسیار زیادی از مشتریان رسیدگی می کرد. افرادی که در داروخانه به او کمک می کرد، مشکلات خود را به عطار می گفتند و این بر او عمیقاً تأثیر می گذاشت. سرانجام، داروخانه خود را رها کرد و به طور گسترده به بغداد، بصره، کوفه، مکه، مدینه، دمشق، خوارزم، ترکستان، و هند سفر کرد و با شیوخ صوفی ملاقات کرد - و برای ترویج افکار صوفیانه بازگشت.

Lisans Ovo delo je licencirano pod uslovima licenceCreative Commons CC BY 2.0 AT - Creative Commons Autorstvo 2.0 Austria License. http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/at/legalcode