نویسنده
محمد بن یحیی بن عمر بن احمد بن یونس، المصری، مالکی، بدرالدین، القرافی، فقیه و زبان شناس.
نویسنده اورجینال
محمد بن يحيى بن عمر بن أحمد بن يونس، المصري، المالكي، بدر الدين، القرافي الفقيه اللغوي
موضوع
علوم دینی | -| حدیث و علوم آن -| خدمت به ملت بر اساس صحیح امام بخاری | -| مفاتیح صحیح البخاری - مفاتیح صحیح البخاری
نوع
كتاب
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
75
ابعاد فیزیکی
بها تعقيبه
کتابخانه
کشاف البخاری - كشاف البخاری
شماره ثبت
910
محل کتابخانه
خلوصي آتش, دارنده, تركيا
متن نمونه
حمد و ستایش برای خدا کافی است و درود بر بندگانی که برگزیده است. این نمایه شریفی است که شامل حالات شریفه است و در فهرست سوره های صحیح بخاری تعالی خالق به آن نظر کرده است; برای تسریع در کشف و یاری خواننده، آن را الدراری در ترتیب سوره های صحیح البخاری... ...باب کلام الله جل جلاله تعالی نام بردم و ترازوهای عادل را برای قیامت قرار می دهیم. نمایه شده است
Sahiplik/Vakıf Metni 1
قد وقف هذا الكتاب الشريف طلبا لمرضاة الله تعالى، وشرطت توليته ونظارته على أولادي الذكور وأولاد أولادهم، {فمن بدله بعد ما سمعه فإنما إثمه على الذين يبدلونه}، {ألا لعنة الله على الظالمين}، وأنا الفقير عزت حسن الدرنده وي
Sahiplik/Vakıf Metni 2
وخاتم وقف نقش بداخله ما نصه: «وقف عزت حسن درنوي عن خواجكان ديوان على لي».
Sahiplik/Vakıf Detayı 1
عزت حسن الدرنده وي (واقف)
Sahiplik/Vakıf Detayı 2
عزت حسن الدرنده وي (واقف)
Metin Konumu (Varak/Yüz) 1
2
Metin Konumu (Varak/Yüz) 2
9
Metin Türü 1
وقف
Metin Türü 2
وقف
Müellifin Diğer Adları
القرافي، محمد بن يحيي
Müellif Doğum Yüzyılı (Hicri)
العاشر
Müellif Vefat Yüzyılı (Hicri)
الحادي عشر
Nüsha Durumu
مفردة
Ana Kütüphane Kayıt No
567
İstinsah Bitiş Yüzyılı (Hicri)
الثاني عشر
Nüsha Değeri
نسخة حسنة
Satır Sayısı
25
Yazı Türü
الإجازة
Yazı Tanımı
جيد
Metin Dışı Notlar
بأوَّلِها قيدُ وقفٍ ما نصُّه: «قد وقفَ هذا الكتابَ الشَّريفِ طلبًا لمرضاةِ اللهِ تعالى، وشرطتُ توليتَه ونظارتَه على أولادي الذكورِ وأولادِ أولادِهم، {فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ مَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ}، {أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}، وأنا الفقيرُ عزت حسن الدرنده وي».#وخاتمُ وقفٍ نُقِشَ بداخلِه ما نصُّه: «وقَفَ عزت حسن درنوي عن خواجكان ديوان على لي».
