نویسنده
محمود بن احمد بن موسی بن احمد بن حسین بن یوسف بن محمود بن بدر الدین، العینی، عینتابی، عثمانی، حلبی، القاهری، حنفی، قاضی، مفتی، ابومحمد، معلم، اصولی، تاریخ نگار، مفسر، مفسر، حدیث شناس، مفسر، مفسر. عروضی، گردآورنده.
نویسنده اورجینال
محمود بن أحمد بن موسى بن أحمد بن حسين بن يوسف بن محمود بن بدر الدين، العيني، العينتابي، العثماني، الحلبي، القاهري، الحنفي، القاضي، المفتي، أبو محمد، المدرس، الأصولي، المحدث، المفسر، المؤرخ، اللغوي، النحوي، البياني، العروضي، الناظم
تاریخ انتشار
1140
محل انتشار
مصر -
موضوع
علوم دینی | -| حدیث و علوم آن -| خدمت به ملت بر اساس صحیح امام بخاری | -| شرح و حواشی و تعلیقات و لطیفه های صحیح البخاری - شرح و حواشی و تعلیقات و لطیفه های صحیح البخاری
نوع
كتاب
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
811
کتابخانه
کشاف البخاری - كشاف البخاری
شماره ثبت
4892
محل کتابخانه
سلیمانیه، استانبول، ترکیه
تاریخ
1140
یادداشتها
در خط مؤلف در آخر نسخه مسجدالحرام که به شماره (1141) آمده است تاریخ انشاء این است: (سوگند مؤلف و حاکم آن خالی بود به رحمت پروردگار ثروتمندش ابومحمد محمود بن احمد العینی که این قسمت را تألیف و خط کشیده است. شرح بخاری که با لطف و یاری و لطف و کرم خداوند در آخر ثلث اول شب شنبه پنجم ماه جمادی الاول سال چهل و هفتم سال هشتصد و هشتصد سال پس از هجرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به نگارش آن پرداختم. و جزء اول را در روز دوشنبه شانزدهم ذی الحجه سال هشتصد و بیست به پایان رساندم و جزء دوم را در روز سه شنبه هفتم ماه جمادی الاخیرا سال هشتصد و بیست و یکم و جزء سوم را در روز جمعه هشتم و هشتم جمادی الاول سال سی و هشتم هجری قمری به پایان رساندم. نیمی از سال در آن ماندم و بین دومی شانزده سال یا بیشتر غیبت شد و روز سه شنبه نهم ربیع الاخر سال هشتاد و نهم را به پایان رساندم، سپس به نوشتن و تألیف ادامه دادم تا تاریخ یاد شده از بیست و یکم تا چند سال بعد از آن گذشت تعالی برای این نعمت.) | «از اول کتاب فضایل القرآن تا آخر شرح»
متن نمونه
کتاب فضائل القرآن یعنی این کتابی است در بیان فضایل قرآن و کلمه کتاب جز در روایت ابوذر نیامده است و مطابقت کتاب تفسیر و کتاب فضایل قرآن آشکار است نه پنهان و فضایل جمع فضیلت است. جوهری می فرماید: فضیلت و فضیلت غیر از نقص و نقص است... ... باب قول حق تعالی: «وَ ما یَعْمَلُونَ الْمَیْسَهُ بِالْعَدْلَ» یعنی این سوره ای است از قول او عز و جل و ترازو را به عدل قرار دادیم و در ابوذر روز قیامت و قیامت آن روز قیامت است. ترازو جمع ترازو است... جواب می دهم که تراز کردن جایز است، خیر. واجب است و در فرد واجب است نه در دوگانه... و تکرار تسبیح برای این است که تمامیت مطلق آن را احساس کند...
Sahiplik/Vakıf Metni 1
قد وقف هذا الكتاب المستطاب الحاجّ سعد الله، المبتغي لمرضاة مولاه، أناله الله تعالى في الداريْن ما يتمنّاه [صنعاء] سنة 1151هـ»
Sahiplik/Vakıf Detayı 1
سعد الله (واقف)
Sahiplik/Vakıf Tarihi (Yıl) 1
1151
Sahiplik/Vakıf Yüzyılı 1
الثاني عشر.
Mevcut Konum (Ülke) 1
اليمن
Mevcut Konum (Şehir) 1
صنعاء
Eski Konum 1
صنعاء
Metin Konumu (Varak/Yüz) 1
2
Sahiplik/Vakıf Tarihi (Metin) 1
سنة 1151هـ
Metin Türü 1
وقف
Başlık Kaynağı
الأعلام 7/163 - كشف الظنون 1/549، 2/1171 - معجم المؤلفين 12/150 - هدية العارفين 2/421
Müellif ve Başlık Kaynağı
كشف الظنون م1 ص 548 شذرات الذهب م 7 ص 286 معجم المؤلفين م 12 ص 150 البدر الطالع م 2 ص 294 حسن المحاضرة م1 ص 270 مفتاح السعادة م1 ص 215 أعلام النبلاء م5 ص 255 الضوء اللامع م10 ص 131 الجواهر المضيئة م 2 ص 165، ايضاح المكون م 2 ص 705 نظم العقيان ص 174 الرسالة المستطرفة ص 195 بغية الوعاة ص 386. وتاريخ الأدب م 3 ص 170 وتاريخ التراث م1 ص 185.
Müellifin Diğer Adları
البدر العيني، محمود بن أحمد
Eser Telif Bitiş Yüzyılı (Hicri)
التاسع
Müellif Doğum Yüzyılı (Hicri)
الثامن
Müellif Vefat Yüzyılı (Hicri)
التاسع
Alt Kütüphane Adı
سعد الدين مبتغي
Nüsha Durumu
مفردة
Alt Kütüphane Kayıt No
47
Alt Kütüphane Yeri (Ülke)
تركيا
Alt Kütüphane Yeri (Şehir)
استانبول
İstinsah Tarihi (Nüshada)
في يوم الإثنين آخر شهر جمادى الأولى سنة ألف ومائة وأربعين من الهجرة .
İstinsah Bitiş Ayı (Hicri)
جمادى الأولى
İstinsah Bitiş Yüzyılı (Hicri)
الثاني عشر
Nüsha Değeri
نسخة جيدة
İstinsah Bitiş Günü (Hafta)
الإثنين
Cilt No
الجزء الرابع
Yazı Türü
نسخ - ثلث
Yazı Tanımı
جيد
Metin Dışı Notlar
وقفٌ: «قد وقفَ هذا الكتابَ المستطابَ الحاجُّ سعدُ اللهِ، المبتغي لمرضاةِ مولاه، أنالَه اللهُ تعالى في الداريْنِ ما يتمنَّاه [بصنعاء] سنةَ 1151هـ». #بها تصحيحاتٌ.
Diğer Konu
العلوم الدينية | الحديث وعلومه | شروح الحديث | شروح صحيح البخاري
