اقدامات و اقدامات برخی از متفکران عثمانی علیه اندیشه ابن خلدون در مورد فساد قدرت حاکم

Name: اقدامات و اقدامات برخی از متفکران عثمانی علیه اندیشه ابن خلدون در مورد فساد قدرت حاکم
Author: اوزچلیک، اسماعیل، چلیک، سونمز

عنوان	اقدامات و اقدامات برخی از متفکران عثمانی علیه اندیشه ابن خلدون در مورد فساد قدرت حاکم
نویسنده	اوزچلیک، اسماعیل، چلیک، سونمز
محل انتشار	دانشگاه ابن حلدون - دانشگاه ابن حلدون
موضوع	مجله مطالعات ابن خلدون (آنلاین)، 2019، ش4 (1)، ص1-2
نوع	كتاب
زبان	ara,tur
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه	EISSN: 2651-379X, DOI: 10.36657/ihcd.2019.49
شماره ثبت	cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_93aec75900894c3186296c6e98117534
محل کتابخانه	دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها	ابن خلدون استدلال می‌کرد که دولت‌ها، درست مانند مردم، مراحل مختلف زندگی را طی می‌کنند و متولد می‌شوند، رشد می‌کنند، رشد می‌کنند و سرانجام می‌میرند. ابن خلدون استدلال می کند که رفاه، آسایش و آرامش ذاتی نظم و دولت است. از آنجایی که افرادی که اینها را دارند راحتی، رفاه، تجمل و آرامش را ترجیح می دهند. پیری و فروپاشی دولت تحت حاکمیت سلسله هایی که برای مدت طولانی در قدرت باقی می مانند اجتناب ناپذیر است. ابن خلدون این عقیده را به وضوح بیان می‌کند که دولت در نهایت فساد می‌کند و کشور را به عواقب بدی سوق می‌دهد. این فرض اساسی نقش بسیار مهمی در شکل گیری لیبرالیسم در غرب و توسعه اندیشه سیاسی مدرن داشت. در زندگی فکری ترک، عثمانی‌ها از ایده تنظیم قدرت با قوانین و آداب و رسوم با ارزش‌هایی که هم از سنت باستانی دولت ترکیه و هم از شریعت گرفته بودند دفاع می‌کردند. نصیحت نویسان عثمانی مانند ویسی، گلیبولولو مصطفی علی و حسن کافی اخیسری که آشکارا نظریه دولت ابن خلدون را در آثار خود گنجانده بودند، بقای دولت ها را به شرایط حکومتی که مطابق با رویه ها و قوانین باستانی عمل می کرد مرتبط می دانستند. وقتی به دو قرن اخیر تاریخ سیاسی ترکیه نگاه می کنیم، می توان بیان کرد که گام های «سند اعتفاق»، «تنظیمات»، «مشروطه مشروطه» و در نهایت «جمهوری» که به سوی نظم مشروطه برداشته شده است، پاسخی همیشگی به مشکل فساد حکومت است که از زمان ابن خلدون بیان شده است.
Detaylı Başlık	İbn haldun’un iktidar gücünün yozlaşması fikrine karşı bazı Osmanlı düşünürlerince öne sürülen tedbir ve uygulamalar

مشاهده در منبع کتابخانه لیتیر کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی

کتابخانه لیتیر

اقدامات و اقدامات برخی از متفکران عثمانی علیه اندیشه ابن خلدون در مورد فساد قدرت حاکم

نویسنده اوزچلیک، اسماعیل، چلیک، سونمز

محل انتشار دانشگاه ابن حلدون - دانشگاه ابن حلدون

موضوع مجله مطالعات ابن خلدون (آنلاین)، 2019، ش4 (1)، ص1-2

نوع كتاب

زبان ara,tur

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه کتابخانه لیتیر

شناسه دارایی کتابخانه EISSN: 2651-379X, DOI: 10.36657/ihcd.2019.49

شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_93aec75900894c3186296c6e98117534

محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد

یادداشت‌ها ابن خلدون استدلال می‌کرد که دولت‌ها، درست مانند مردم، مراحل مختلف زندگی را طی می‌کنند و متولد می‌شوند، رشد می‌کنند، رشد می‌کنند و سرانجام می‌میرند. ابن خلدون استدلال می کند که رفاه، آسایش و آرامش ذاتی نظم و دولت است. از آنجایی که افرادی که اینها را دارند راحتی، رفاه، تجمل و آرامش را ترجیح می دهند. پیری و فروپاشی دولت تحت حاکمیت سلسله هایی که برای مدت طولانی در قدرت باقی می مانند اجتناب ناپذیر است. ابن خلدون این عقیده را به وضوح بیان می‌کند که دولت در نهایت فساد می‌کند و کشور را به عواقب بدی سوق می‌دهد. این فرض اساسی نقش بسیار مهمی در شکل گیری لیبرالیسم در غرب و توسعه اندیشه سیاسی مدرن داشت. در زندگی فکری ترک، عثمانی‌ها از ایده تنظیم قدرت با قوانین و آداب و رسوم با ارزش‌هایی که هم از سنت باستانی دولت ترکیه و هم از شریعت گرفته بودند دفاع می‌کردند. نصیحت نویسان عثمانی مانند ویسی، گلیبولولو مصطفی علی و حسن کافی اخیسری که آشکارا نظریه دولت ابن خلدون را در آثار خود گنجانده بودند، بقای دولت ها را به شرایط حکومتی که مطابق با رویه ها و قوانین باستانی عمل می کرد مرتبط می دانستند. وقتی به دو قرن اخیر تاریخ سیاسی ترکیه نگاه می کنیم، می توان بیان کرد که گام های «سند اعتفاق»، «تنظیمات»، «مشروطه مشروطه» و در نهایت «جمهوری» که به سوی نظم مشروطه برداشته شده است، پاسخی همیشگی به مشکل فساد حکومت است که از زمان ابن خلدون بیان شده است.

Detaylı Başlık İbn haldun’un iktidar gücünün yozlaşması fikrine karşı bazı Osmanlı düşünürlerince öne sürülen tedbir ve uygulamalar