کردها و امپراتوری عثمانی بین وابستگی ملی و وفاداری مذهبی
| عنوان | کردها و امپراتوری عثمانی بین وابستگی ملی و وفاداری مذهبی |
|---|---|
| نویسنده | الطائی، هاشم عبدالرزاق صالح |
| محل انتشار | حله، عراق - دانشگاه بابل، مرکز مطالعات فرهنگی و تاریخی بابل |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2227-2895, EISSN: 2313-0059 |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_1257475 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | نیاز مبرمی به بازخوانی تاریخ روابط کردها و ترکیه به دور از هرگونه گرایش ملی و فرقهای و جستوجوی جنبههای مثبت در آن روابط، صرفاً برای تقویت روابط دوجانبه و تأمین سرنوشت این منطقه و آینده مردم آن احساس میشود. روابط کردها و عثمانی ها رابطه ای باستانی بود. به سال 1514 برمی گردد، زمانی که سلطان عثمانی (سلیم اول) با شاهزادگان کرد با میانجیگری امیر (شرف خان البدلیسی) قرارداد بست. این معاهده به کردها در ازای جنگ زیر پرچم عثمانی ها حکومتی نیمه مستقل داد. قبایل کرد در اکثر نبردهایی که امپراتوری عثمانی تا جنگ کریمه 1853 و جنگ روسیه و عثمانی 1877-1878 انجام داد، نقش مهمی داشتند. حکومت عثمانی با قبایل کرد بدرفتاری کرد و احساسات ملی آنها را نادیده گرفت که این امر باعث تلخی کردها و ظهور تعدادی قیام مسلحانه کرد شد. کردها همچنین تعدادی جامعه برای اعلام حقوق ملی و خودمختاری خود تأسیس کردند. در اینجا لازم به ذکر است که سلطان عبدالحمید به اهمیت کردها برای امپراتوری عثمانی پی برده و می خواهد سیاست منفی کشورش را در قبال کردها تغییر دهد تا از شجاعت آنها، پایبندی آنها به دین اسلام و حمایت آنها از سلطان به عنوان خلیفه مسلمین قدردانی کند. شکل گیری به اصطلاح (شوالیه های حمیدی) گواه وابستگی او به کردهاست. این امر موجب همدردی بسیاری از کردها نسبت به عثمانی ها و برقراری ارتباط معنوی و عاطفی بین کردها و عثمانی ها شد. این همدلی زمانی که امپراتوری عثمانی در معرض بحران قرار گرفت و مورد هدف دشمنان قرار گرفت به وضوح نمایان بود. علیرغم سیاست ظالمانهای که برخی از فرمانداران ترک در قبال کردها اتخاذ کردند، اما برای به خطر انداختن دولت عثمانی در پاسخ به ندای جهاد اعلام شده توسط امپراتوری عثمانی، چه در زمان اشغال لیبی توسط ایتالیاییها در سپتامبر 1911 و چه با حمله بریتانیا به عراق در آغاز جنگ جهانی اول. و عشایر کرد در این جنگ شرکت داشتند. از این رو صحبت در این مقاله در مورد رابطه کردها با دولت عثمانی است که بین وفاداری مذهبی تقسیم شده بود زیرا سلاطین عثمانی مجدداً مفاد شریعت اسلامی را اعمال می کردند و اینکه خلافت عثمانی امتداد خلافت اسلامی است که به زمان اولین اصحاب باز می گردد. از جمله وابستگی ملی است که پس از سرنگونی سلطان عبدالحمید و به قدرت رسیدن اتحاد و ترقی و تلاش تحریک آمیز آنها در برابر احساسات ملی کردها که به این تحریکات از طریق تأسیس تعدادی انجمن ملی که برای تحقق اهداف ملی خلق کرد متعهد شده اند پاسخ دادند. ثمة ضرورة ملحة لإعادة قراءة تاريخ العلاقات الكوردية -التركية بعيدا عن أي نزعات قومية أو مذهبية. والبحث عن المشتركات الإيجابية في تلك العلاقات. و تجاوز السلبی منها بهدف تقویة و تعزیز الروابط الثنائیة، للحافظ علی مصیر هذه المنطقة و مستقبل شعوبها. تعود العلاقات الكوردية العثمانية إلي عهد السلطان العثماني سليم الأول، عندما عقد أتفاقا مع الأمراء الكورد عام 1514 للقتال تحت راية العثمانيين در مقابل منحهم حكماً شبه مستقل. و قد ارتبط الكورد مصيريا بالدولة العثمانية، لكونها تمثل امتدادا للخلافة الإسلامية التي تعود إلي زمن الصحابة الأوائل. من هنا جاء الحدیث فی هذا البحث عن علاقة الكورد بالدولة العثمانية التي تأرجحت بين الولاء الديني للسلاطين العثمانين الذين طبقات أحكام الشريعة الإسلامية. و بین الانتماء القومی الذی برز نتیجة استفزاز الأتراك لمشاعر الكورد القومیة فی عهد جمعیة الاتحاد و الترقی. |
| Görüntüle | Majallat Markaz Bābil lil-dirāsāt al-insānīyah, 2021, Vol.11 (2), p.853-876 |
