تغییرات نهادی گسسته نادرشاه و ارزیابی وضعیت اقتصادی ایران در عصر افشاریه (با تأکید بر نظریه مشروطیت داگلاس نورث)
| عنوان | تغییرات نهادی گسسته نادرشاه و ارزیابی وضعیت اقتصادی ایران در عصر افشاریه (با تأکید بر نظریه مشروطیت داگلاس نورث) |
|---|---|
| نویسنده | اسماعیل احسانی، علی اکبر جعفری، مرتز نورایی |
| نوع | كتاب |
| زبان | فارسی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2008-885X, EISSN: 2538-3493, DOI: 10.22051/hii.2021.33530.2342 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_4b28797568654a82b9bcc6538dfb5aaa |
| محل کتابخانه | فهرست مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | درباره نادرشاه و اقدامات او، مورخان ارزیابیهای گوناگون و متناقضی ارائه کردهاند، اما تاریخ نادرشاه و عملکرد او تصویری از خلقیات و ویژگیهای جامعه ایران را که از دوره صفویه به ارث رسیده است، به تصویر میکشد. شکی نیست که نادرشاه به عنوان یکی از قدرتمندترین ژنرال های جنگ، توانست با زور شمشیر و در پرتو نبوغ نظامی خود، امپراتوری صفویه را احیا کند. اگرچه جنگ های اجتناب ناپذیر نادرشاه برای بیرون راندن بیگانگان و تامین امنیت منجر به تلفات نیروی انسانی و هزینه های اقتصادی شد، اما او پس از مجازات و اخراج متجاوزان به فتوحات خود بلندپروازانه ادامه داد. جنگهای بیست و یک ساله او (1160-1139) با افغانها، عثمانیها، هندیها، خانات بخارا، خوارزم و استکبار داخلی، سرمایههای انسانی را از بین برد، ثروت کشور را تباه کرد، مراکز تجاری، زمینهای کشاورزی، مراکز اقتصادی را از بین برد و فقر را در پی داشت. در واقع، نادر به جای اینکه خود را وقف بهبود زیرساخت های کشاورزی، توسعه مراکز تجاری و افزایش درآمدهای اقتصادی برای پوشش هزینه های جنگ های خود کند، دست به اصلاحات نهادی گسسته ای در نهادهای صفوی زد که تسلط دولت بر منابع اقتصادی را افزایش داد. این روش توصیفی-تحلیلی با استفاده از نظریه نهادگرایی داگلاس نورث، تغییراتی را که نادرشاه در نهادهای به جا مانده از دوران صفویه ایجاد کرد، ارزیابی می کند و نشان می دهد که تغییرات نهادی او چه تأثیری بر عملکرد اقتصادی دوره افشاریه داشته است. از سوی دیگر به بررسی پیامدهای سیاست های نادرشاه بر وضعیت کشاورزی و بازرگانی عصر افشاریه و تبیین شرایط فعالان اقتصادی این دوره می پردازد. |
| Görüntüle | Tārīkh-i Islām va Īrān, 2021-10, Vol.31 (51), p.11-37 |
