نقش منطقهای ترکیه در منطقه عرب: بین کمالیسم و عثمانیگرایی نو
| عنوان | نقش منطقهای ترکیه در منطقه عرب: بین کمالیسم و عثمانیگرایی نو |
|---|---|
| نویسنده | السرور، عبیر عقیل محمد، الشادوح، عماد مصطفی علی |
| محل انتشار | بیروت، لبنان - دانشکده علوم انسانی و اجتماعی |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2708-5414, EISSN: 2415-4822 |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_1456831 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | این تحقیق با هدف شناسایی نقش منطقهای ترکیه در منطقه عرب: بین کمالیسم و عثمانیگرایی نو انجام شد. این مقاله بر اساس یک فرضیه اساسی استوار است و آن این است که میراث و موقعیت ژئواستراتژیک عثمانی ترکیه را واجد شرایط توجه به تحولات منطقه، دور نگه داشتن آن از هر گونه تهدید امنیتی برای سرزمین هایش از یک سو و منافع اقتصادی فراوانی برای آن به ارمغان می آورد، چه در چارچوب روابط تجاری خود، چه از طریق ترانزیت منابع انرژی از طریق اراضی خود، و از سوی دیگر جستجوی گسترده منابع انرژی از طریق اراضی خود و جستجوی مکان برای آن. نفوذ منطقه ای و بین المللی از سوی سوم. در این زمینه، گرایشهای گسترده در برخی ادبیات ترکیه بر این باور بود که انقلابهای بهار عربی و رویدادهای پس از آن به تقویت توانایی ترکیه برای عملی کردن استراتژی «نئو عثمانی» در گسترش به سمت منطقه عربی کمک میکند تا ترکیه بیشتر و عمیقتر با کشورهای عربی که تحت کنترل و نفوذ امپراتوری عثمانی بودند ادغام شود. با توجه به این برداشت از نقش ترکیه در منطقه، رهبری ترکیه در سیاست خارجی خود بر تقویت منابع قدرت نرم خود از طریق به حداکثر رساندن نفوذ سیاسی، اقتصادی، دیپلماتیک و فرهنگی خود، به ویژه در مناطقی که از نظر تاریخی تابع امپراتوری عثمانی بودند، به دلیل این باور که ترکیه نماینده یک قدرت بزرگ منطقه ای است، تمرکز می کند، در حالی که تلاش می کند تا یک منطقه اسلامی را برای ایجاد یک امپراتوری جدید ایجاد کند. در ترکیه مدرن هدف این مطالعه شناسایی نقش منطقه ای ترکیه در منطقه عرب: بین کمال گرایی و عثمانی جدید است. فرضیه اصلی این مقاله بر این اساس است که میراث ترکیه عثمانی و موقعیت ژئواستراتژیک آن که آن را واجد شرایط جالب توجه در تحولات منطقه ای و دوری از هرگونه تهدید امنیتی برای سرزمین هایش از یک سو می کند و منافع اقتصادی زیادی را هم در چارچوب روابط تجاری خود و هم با عبور از منابع انرژی از طریق قلمرو خود و جستجوی میدان بین المللی از سوی دیگر به ارمغان می آورد. دست سوم در این چارچوب، روندهای گسترده ای در برخی از ادبیات ترکیه در نظر گرفته می شود که انقلاب های بهار عربی و رویدادهای متعاقب آن به تقویت توانایی ترکیه برای اجرای استراتژی «عثمانی جدید» برای گسترش به سمت منطقه عربی کمک می کند، به طوری که ترکیه عمیق تر و بیشتر با کشورهای عربی که تحت کنترل و نفوذ امپراتوری عثمانی بودند، ادغام می شود. بر اساس این سناریو برای نقش ترکیه در منطقه، رهبری ترکیه در سیاست خارجی خود بر تقویت قدرت نرم خود از طریق به حداکثر رساندن نفوذ سیاسی، اقتصادی، دیپلماتیک و فرهنگی خود به ویژه در مناطقی که از لحاظ تاریخی به امپراتوری عثمانی وابسته بوده اند، بر این باور که ترکیه نماینده یک قدرت بزرگ منطقه ای است، با تلاش برای افتتاح یک امپراتوری جدید اسلامی در این مناطق عثمانی، تمرکز می کند. ترکیه. |
| Görüntüle | al-Majallah al-duwalīyah lil-ʻulūm al-insānīyah wa-al-ijtimāʻīyah, 2020, Vol.2020 (11), p.153-169 |
