نقش نخبگان سیاسی عراق در ایجاد وحدت ملی در دوران سلطنت 1921-1958: جلال بابا به عنوان یک الگو
| عنوان | نقش نخبگان سیاسی عراق در ایجاد وحدت ملی در دوران سلطنت 1921-1958: جلال بابا به عنوان یک الگو |
|---|---|
| نویسنده | الموسوی، رجا زمیل کاظم |
| محل انتشار | بغداد، عراق - دانشگاه بغداد، دانشکده تعلیم و تربیت، ابن رشد برای علوم انسانی |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 0552-265X, EISSN: 2518-9263 |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_790987 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | از مطالب گذشته به ما نشان میدهد که جلال بابان از نوادگان یک خانواده کُرد باستانی است، در محیطی که بزرگ شده و دوران کودکی خود را گذرانده و در استانبول تحصیل کرده است و حضورش در ارتش عثمانی و شرکت در جنگ جهانی اول و سپس درگیری در ارتش سوریه، تأثیر زیادی در شکلگیری خاستگاه اساسی تفکر او و جهتگیریهای آیندهاش نسبت به مسئله عربی به ویژه عراق و به طور خاص. جلال بابان از سیاستمداران عراقی بود که هسته اصلی اصلی جنبش ملی در عراق را در مقابل حضور بیگانه قرار داد و در تأسیس اولین سازمان های ملی که رهبری جنبش ملی علیه حضور انگلیس در کشور را بر عهده داشتند، انجمن پاسداران استقلال از اعضای فعال تر انجمن بود و سهم بسزایی در مشارکت در بزرگترین انقلاب عراق در تاریخ جدید عراق دارد. سهم وحدت ملی در دوران شاهنشاهی علیرغم کُرد بودنش، نقطه مهمی در فعالیت سیاسی جلال بابان بود، اما او با جان و دل عرب بود و بارها عراقی بودن خود را فریاد می زد و عراقی بودن خود و تعلق خود را به کشورش عراق با نسبتی که به سربلندی اش در عراق علیرغم غرور معنوی از کرد، اعلام می کرد. او تائید کرد که عراق یک قوم است و هیچ تفاوتی بین عرب و کرد وجود ندارد، حتی آنها در عقاید مذهبی خود با هم تفاوت داشتند، و برای مسئله کردی کار نکرد، بنابراین در هیچ انجمن یا حزبی از احزاب کرد مورد تایید در دوره 1908-1958 مشارکتی ثبت نکرد. جلال بابان کین در مورد وحدت ملی از طریق مواضع محکم خود در مورد معاهدات عراق و انگلیس در دوره 1922 تا 1948 مخالفت خود را با این معاهدات کاملاً صریح اعلام کرد و خواستار اتحاد با انگلیس به نفع کشور و حفظ استقلال آن در ابتدا و آخرین بود و از موضع وی مبنی بر عهدنامه ملی 1922، 1948 و 1943 باب تایید می کرد. در مناصب اداری و وزارتی مشغول به کار بوده و از هیچ کوششی برای اصلاح اداره و اداره خود دریغ نکرده است، لذا وظایف خود را با توانمندی و کارآمدی انجام داده و با هدف پیشرفت کشور و مردم در میان کشورهای توسعه یافته تلاش می کند. و از طریق پست های اداری و وزارتی خود در سی و شش سال به دنبال کسب اعتبار شخصی و یا منافع مادی نبود، بلکه سعی می کرد کار خود را به دور از منفعت طلبی و به نفع کشور به درستی انجام دهد و بر تداعی کلمات با کار تاکید داشت. |
| Görüntüle | al-Ustādh, 2017, Vol.2 (s+conf), p.153-176 |
