اصلاحات و نوسازی در آخرین دوره عثمانی
| عنوان | اصلاحات و نوسازی در آخرین دوره عثمانی |
|---|---|
| نویسنده | شاهین صحام عبدالرزاق |
| محل انتشار | بغداد، عراق - دانشگاه بغداد، دانشکده تعلیم و تربیت، ابن رشد برای علوم انسانی |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 0552-265X, EISSN: 2518-9263 |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_833056 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | مرزهای امپراتوری عثمانی چندین قرن در گستره وسیعی در سراسر قارههای باستانی جهان با نژادهای مختلف، مردمان گوناگون و مذاهب متعدد را در بر میگیرد و امپراتوری عثمانی یکی از نیروهایی بود که بر روند سیاست بینالملل در آن زمان تأثیرگذار بود و سپس به دلیل تعادل سیاسی بین اقتدار مرکزی و قانون اداری، که توسط قواعد مرکزی حاکم بر قوه قضاییه حکومت میشد، تضعیف شد. کسانی که آن سیاست را از باسوات و پیکاتاگوات... و دیگران انجام می دهند، از سوی دیگر. این ضعف در نهادهای دولتی رو به افزایش است و علیرغم تلاش های مکرر برخی از سلاطین برای بازگرداندن قدرت و اعتبار به بدنه امپراتوری گسترده، دستاوردهای اندکی یا هیچ دستاوردی نداشته است. نخستین دعوتهای اصلاحطلبانه با الهام از روح و مبانی اسلام در رفع ناهماهنگی صورت گرفت و اصلاحطلبان بر ضرورت اجرای شریعت اسلام در نهادهای مختلف برای بازگشت به گذشته پر رونق خود تاکید کردند و بر این اساس تلاشهای پیشگام بر اساس اسلام و اصول اساسی آن در مرحلهای بود که در مرحلهای گسترش نیافته بود که امپراتوری عثمانی مانند امپراتوری اروپایی برتری نداشت. عثمانیها و آنها را به نقلقول سوق دادند، و عثمانیها در قرن هفدهم و آغاز قرن هجدهم برای خود یک کشور بزرگ آماده میکردند، و در آن مرحله بسیاری از رهبران نهضت اصلاحات را در امپراتوری عثمانی انجام دادند و اصلاحات متکی به خود را انجام دادند، نه به نقل از غرب. ماهیت تحقیق ایجاب می کرد که به یک مقدمه، شش محور و یک نتیجه تقسیم شود، محور اول به آغاز عقب نشینی عثمانی از سال 1683 و نشانه های ضعف تجربه شده توسط دولت عثمانی و همچنین ظهور برتری اروپا در آن دوران و ظهور نقش تعدادی از اصلاح طلبان و ظهور برخی از اصلاحات اولیه عثمانی پرداخته است. موضوع دوم به نحوه نشان دادن سلیم سوم در اصلاحات اختصاص داشت که منجر به اعدام نهایی او شد و محور سوم به بررسی سلطنت سلطان محمود دوم در مرحله مهم قرن نوزدهم با ظهور تعدادی از شخصیت های برجسته در مصر و عراق و همچنین برخی تغییرات اروپا اختصاص داشت. محور چهارم به سازمانهای عثمانی، تلاش تعدادی از عثمانیها و تأثیر آنها بر فرهنگ غرب میپردازد که منجر به صدور چند فرمان مهم از جمله خط شریف کلخنف در سال 1839 و فرمان همایون در سال 1856 و تعدادی قانون 1858 آوریل 21 از جمله قانون سرزمینهای تابو (فرمان) شد. 14 ژانویه 1859، و همچنین قانون ایالتی 1864، و تفسیر آن در تثبیت زمینه های اصلاحی جدید. محور پنجم به ارائه مختصری از نتایج حرکت سازمانهای عثمانی و نفوذ آن در کشورهای عربی بهویژه ایالت بغداد میپردازد و ششمین (آخرین) را به ویژگیهای میدحات پاشا اصلاحطلب عراقی، مهمترین آثار اداری در ایالت بغداد، و نیز ارائه مختصری از تغییرات فرعی مدحات اولیه در پساها اختصاص میدهد. قرن 20. در خاتمه سعی شد تا مهمترین نتایج حاصل از مراکز پژوهشی را با ارجاع به چندین منبع مرتبط از جمله تعدادی از پیام های پژوهشی و دانشگاهی و همچنین استفاده از شبکه بین المللی اطلاعات (اینترنت) نشان دهیم و از طریق جستجوی حاشیه یا فهرست منابع بتوان این منابع را شناسایی کرد. |
| Görüntüle | al-Ustādh, 2018, Vol.2 (226), p.115-140 |