توسعه پیچش های رودخانه دجله در شهر بغداد در طول تاریخ بر اساس مکان های باستان شناسی
| عنوان | توسعه پیچش های رودخانه دجله در شهر بغداد در طول تاریخ بر اساس مکان های باستان شناسی |
|---|---|
| نویسنده | معاید جاسم رشید |
| محل انتشار | بغداد، عراق - دانشگاه بغداد، دانشکده آموزش دختران |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1680-8738, EISSN: 2663-547X |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_356524 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | شهر بغداد دارای چندین رودخانه بزرگ میاندرس است که مهمترین و بارزترین آنها پیچ و خم جادریه است. ماهیت و جهت رودخانه خزشی رودخانه دجله در بغداد قرار بود در طول قرن گذشته با تطبیق نقشه های باستانی و مدرن مشخص شود، به افزایش شدت خمش ها و به آرامی در نیمه اول قرن گذشته به دلیل تاثیر دبی زیاد مکرر توجه کنید و روند فرسایش در سمت مقعر و روند رسوب گذاری در سمت مقعر را بدست آورید. پس از اواسط قرن گذشته دبیهای زیاد به دلیل احداث سدها و مخازن و در نتیجه کاهش فعالیت رودخانه کاهش مییابد و روند رودخانه و پیچیدگی محصور در محدوده رودخانه را متوقف میکند. مطالعه تکامل رودخانه در طول تاریخ با پیوند دادن مسیر با برخی از سایت های باستانی شناخته شده. جایی که او چهار مرحله پیچ و خم بابلی و عباسی، عثمانی و مدرن را در پیچ و خم جادریه یافت، در پیچ و خم کاظمی، پیچ و خم عباسی را پیدا کرد، بسته به زیارتگاه کسانی که مسجد الکادیمین (قبر قریش قبلا) را کنترل می کردند، در حالی که بقیه پیچ و خم ها را می توان از طریق استفاده از مقدار خزش سالانه من و میزان خزش سالانه آن محاسبه کرد. یک متر در سال مسیر رودخانه دجله بین نواحی باب المعتم و کراده تقریباً مستقیم نگه داشته شده در طول مدت مطالعه و عدم پیچیدگی آن، از وجود سازندگان برجسته آبیاری بابلی (سدها) در باب المعالم و عباسیه باستان شناسی بر گسترش مهم ترین مدرسه عباسی مستنصریه استنباط می شود. مشخصه جادیریه پر پیچ و خم گنجایش صندلی و اینکه هیچ رویدادی گردن به ورودی را بریده است که رسوبات پیچ خوردگی گل و لای مقاومت در برابر فرسایش رودخانه، و در نتیجه پیچ و خم جادریه سن بالاتر از بقیه پیچ و خم های بغداد. قدمت آن بیش از 2700 سال تخمین زده می شود. تمتاز مدينة بغداد بعدة إلتواءات نهرية كبيرة و مميزة أهمها التواء الجادرية. تم تحديد طبيعة و اتجاه الزحف النهري لإلتواءات نهر دجلة في مدينة بغداد خلال القرن الماضي من خلال مطابقة الخرائط القديمة و الحديثة، نلاحظ ازدي الإلتواءات شدة و بصورة بطيئة من في النصف. التصاریف و حصول عملیة الحت فی الجانب المقعر و عملیة الترسیب فی الجانب المحدب. فبعد منتصف القرن الماضي قلت التصاريف العالية بسبب بناء السدود و الخزانات و بالتالي قل نشاط النهر و توقفت عملية الزحف النهري و اقتصرت عملية الزحف النهري داخل حدود مجري النهر. أما دراسة تطور النهر عبر التأريخ فتم عن طريق ربط المجرى مع بعض المواقع الأثارية المعروفة. حيث وجد أربعة مراحل في التواء الجادرية و هي إلتواءات البابلي و العباسي و العثماني و الحديث، و في التواء الكاظمية وجد التواء عباسي بالاعتماد على موقع مرقد الكاظمين، أماء البقيات من فقه الكاظمين. معدل الزحف السنوي المحسوب في التواء الكامية و بقيمة ذحف متر واحد لكل سنة. أما مجرى نهر دجلة بين منطقتي باب المعظم و الكرادة فاستمر بشكل يكاد يكون مستقيم طيلة مدة الدراسة و عدم حصول التواء فيه، و يستدل من ذلك وجود آثار منشئات ري بابلية في باب المعظم و آثار عباسية على امت. العباسي و كذلك بالاعتماد على الخرائط القديمة لمدينة بغداد لعدة قرون مضت. يمتاز التواء الجادرية بساطه و أنه لم بحدث له قطع الرقبة لكون ترسبات مدخل التواء من الأطيان المقاومة للتعرية النهرية، و بذلك يكون التواء الجادرية أقدم عمرا من بقية التواءات بغداد. حيث قدر عمرة بأكثر من 2700 سنة. |
| Görüntüle | Mağallaẗ kulliyyaẗ al-tarbiyaẗ li-l-banāt, 2013, Vol.24 (4), p.1223-1234 |
