رنسانس صنعتی در زمان سلطنت محمدعلی پاشا (1805-1848)
| عنوان | رنسانس صنعتی در زمان سلطنت محمدعلی پاشا (1805-1848) |
|---|---|
| نویسنده | نبراس خلیل ابراهیم |
| محل انتشار | بغداد، عراق - دانشگاه بغداد، دانشکده هنر |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2075-3047 |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_1237261 |
| محل کتابخانه | EBSCO Host Historical Abstracts با متن کامل |
| یادداشتها | نتیجه گیری با توجه به مطالب فوق و پس از بررسی این تحقیق به مجموعه ای از نتیجه گیری ها رسیدیم که بیانگر نتیجه تحقیق بود و آن را در موارد زیر خلاصه کرد: - ترتیب صنعتی شدن در عصر محمدی در سه مرحله نشان دهنده مرحله اول برای سال های (1819-1818) بود و به طور انحصاری تولید صنعتی را درو کرد تا خصلت صنعتی خود را حفظ کند و نتایج حاصل از آن را شروع کند. صنعتگر به دلیل ادامهی حرفههای ابتدایی خود از سوی صنعتگران بود. در مرحله دوم که در سالهای (1818-1830) به طول انجامید و به آن مرحله صنعتی بزرگ میگفتند که در آن کارخانههای نساجی و تقویتکننده معروف شدند و در طی آن مواد خام را در انحصار خود درآوردند و کارخانههایی را بهعنوان منبع انرژی خود راهاندازی کردند. در سال 1830، به عنوان فروپاشی اقتصاد مصر تحت فشار مداخله خارجی شناخته شد، زیرا این کشور درهای خود را به روی محصولات خارجی باز کرد و به زودی توانایی صنعت داخلی برای مقابله با آن رقابت را پیدا کرد. آرزوی محمد برای توسعه صنعت در مصر تامین نیاز ارتش و ناوگان به سلاح، تجهیزات، پوشاک، کشتی و غیره بود و متوجه کمبود سیستم صنایع دستی برای رفع نیازهای جدید آن بود، بنابراین من به دنبال ایجاد صنعتی مدرن هستم که نیازهای آن را برآورده کند، به ویژه که نیروی کار در مصر و همچنین توانایی مالی آن از پروژههای صنعتی بزرگ در دسترس است. برای سایر موانع نهایت تلاش خود را کرده است. برای غلبه بر آن و آگاه بود که تأسیسات صنعتی او برای او هزینه های مختلفی را به همراه داشت، از جمله دلایلی که مربوط به عدم آمادگی برای اداره صنعت در چهره مدرن آن بود، از جمله مواردی که مربوط به عدم امکان اتخاذ حمایت های شناخته شده برای ملت های فعال در صنعت بود، زیرا او به وظایف گمرکی که طبق معاهدات بین المللی تعیین شده بود ملزم بود. بین امپراتوری عثمانی و کشورهای اروپایی نگهداری میشد، بنابراین او نمیتوانست برای حفاظت از محصولاتش سهام بالایی را بر واردات خارجی تحمیل کند و علاقهاش به این صنعت درهای مصر را در دوران سلطنت او و پس از او به روی تعداد نسبتاً زیادی از کارها و تکنسینهای اروپایی باز کرد. سوء مدیریت کارخانجات، عدم علاقه به کار تعمیر و نگهداری در آنها، سطح پایین کفایت فنی تعدادی از کارگران، وضعیت نامناسب کارگران در آنها و عدم تمایل تکنسین های اروپایی به آموزش آنها برای جایگزینی آنها، دلیل شکست رنسانس صنعتی بود. آن انحصار ماهیت رابطه دولت و جامعه را زیر و رو کرد .دوران عثمانی دولتی بود که در زندگی مردم دخالت چندانی نداشت و تحت نظام انحصاری جامعه مصر به زندگی شبیه زندگی سرباز تبدیل شد . شرایط عینی ایجاد شده توسط انحصار صنعتی به نفع فرقه هایی نبود که حرکت آنها را در تمام دوران محمدعلی فلج کردند، از سوی دیگر، دولت انگیزه ای برای افزایش تولید نداشت، زیرا صنایع مختلفی که در مصر ایجاد شده بود وابسته به ارتش است، زیرا نیازهای مردم محدود است، بنابراین زمانی که تعداد ارتش بر اساس کل لندن کاهش یافت. شکی نیست که محمد علی با وقایع کودتای صنعتی همه جانبه و تکمیل اقتصادهای کشور این را هدف قرار داد تا علاوه بر صنعت کشاورزی، صنعت جدیدی را به مردم مصر ببخشد و این صنعت یکی از زوایای مهمی است که ساخت و ساز اقتصادی ملی بر آن بنا شده است، اما پس از شکست توسعه او در مصر برای سالیان متمادی به جامعه ای صنعتی تبدیل نشد. |
| Görüntüle | مجلة دراسات في التاريخ و الآثار : مجلة علمية محكمة., 2020, Vol.2020 (73), p.122-150 |
