بخشی از روابط عثمانی و روسیه: «مذاکرات» معاهده آکرمن 1826

Name: بخشی از روابط عثمانی و روسیه: «مذاکرات» معاهده آکرمن 1826
Author: اصلانتاس، سلیم

عنوان	بخشی از روابط عثمانی و روسیه: «مذاکرات» معاهده آکرمن 1826
نویسنده	اصلانتاس، سلیم
موضوع	دیپلماسی، روابط بین الملل، روابط نظامی، امپراتوری عثمانی، معاهدات
نوع	كتاب
زبان	ترکی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	بله
کتابخانه:	دانشگاه دلاور
شماره ثبت	cdi_proquest_miscellaneous_1418128228
محل کتابخانه	روابط بین الملل، 01-1901، ج9 (36)، ص149-172
یادداشت‌ها	چکیده به زبان ترکی: در این مقاله، مذاکرات معاهده 1826 آکرمان با استفاده از منابع آرشیوی عثمانی بررسی شده است. تزار نیکلاس اول در اولتیماتومی که به پورت اعلای داد، از امپراتوری عثمانی درخواست کرد که نماینده ای به مرز بفرستد تا برای «روشن کردن» مواد پیمان بخارست ۱۸۱۲ مذاکره کند. امپراتوری عثمانی که در آن زمان در وضعیت بحرانی سیاسی-نظامی قرار داشت، ناگزیر به پاسخ مثبت به این درخواست شد و دو نماینده را برای مذاکره با روس ها تعیین کرد. در پایان مذاکرات دو ماهه، روس ها عثمانی ها را به جز برخی جزییات بی اهمیت، وادار کردند همه خواسته های آنها را بپذیرند. معاهده آکرمن را می توان دیپلماسی ناامیدی برای عثمانی ها توصیف کرد. اگرچه آکرمن ظاهراً بسیار کوتاه مدت بود، اما از این جهت مهم است که ستون فقرات معاهده آدریانوپل را تشکیل داد که بین دو کشور پس از جنگ 29-1828 امضا شد. // چکیده به زبان انگلیسی: این مقاله بر مذاکراتی که بر اساس منابع عثمانی منجر به معاهده آکرمن شد، تمرکز دارد. تزار نیکلاس اول با ارائه اولتیماتوم به پورت اعلای، از امپراتوری عثمانی خواست که نمایندگان عمومی را به مرز اعزام کند تا از طریق مذاکرات، مفاد معاهده بخارست 1812 را "روشن کند". امپراتوری عثمانی که در آن زمان در امور سیاسی و نظامی اهمیت داشت، ناگزیر به تسلیم این خواسته شد و دو نماینده تام الاختیار برای مذاکره با روسها تعیین کرد. در پایان مذاکرات دو ماهه، روس‌ها عثمانی‌ها را مجبور کردند به استثنای برخی مسائل جزئی، تمام خواسته‌های آنان را بپذیرند. معاهده آکرمن را می توان نوعی «دیپلماسی استیصال» برای عثمانی ها توصیف کرد. اگرچه آکرمن ظاهراً عمر کوتاهی داشت، اما به دلیل این واقعیت که پایه و اساس معاهده آدریانوپل در سال 1829 را تشکیل می دهد که بین دو امپراتوری پس از جنگ 29-1818 امضا شد، بسیار مهم است.

مشاهده در منبع دانشگاه دلاور دانشگاه دلاور - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی

دانشگاه دلاور

بخشی از روابط عثمانی و روسیه: «مذاکرات» معاهده آکرمن 1826

نویسنده اصلانتاس، سلیم

موضوع دیپلماسی، روابط بین الملل، روابط نظامی، امپراتوری عثمانی، معاهدات

نوع كتاب

زبان ترکی

دیجیتال بله

نسخه خطی بله

کتابخانه دانشگاه دلاور

شماره ثبت cdi_proquest_miscellaneous_1418128228

محل کتابخانه روابط بین الملل، 01-1901، ج9 (36)، ص149-172

یادداشت‌ها چکیده به زبان ترکی: در این مقاله، مذاکرات معاهده 1826 آکرمان با استفاده از منابع آرشیوی عثمانی بررسی شده است. تزار نیکلاس اول در اولتیماتومی که به پورت اعلای داد، از امپراتوری عثمانی درخواست کرد که نماینده ای به مرز بفرستد تا برای «روشن کردن» مواد پیمان بخارست ۱۸۱۲ مذاکره کند. امپراتوری عثمانی که در آن زمان در وضعیت بحرانی سیاسی-نظامی قرار داشت، ناگزیر به پاسخ مثبت به این درخواست شد و دو نماینده را برای مذاکره با روس ها تعیین کرد. در پایان مذاکرات دو ماهه، روس ها عثمانی ها را به جز برخی جزییات بی اهمیت، وادار کردند همه خواسته های آنها را بپذیرند. معاهده آکرمن را می توان دیپلماسی ناامیدی برای عثمانی ها توصیف کرد. اگرچه آکرمن ظاهراً بسیار کوتاه مدت بود، اما از این جهت مهم است که ستون فقرات معاهده آدریانوپل را تشکیل داد که بین دو کشور پس از جنگ 29-1828 امضا شد. // چکیده به زبان انگلیسی: این مقاله بر مذاکراتی که بر اساس منابع عثمانی منجر به معاهده آکرمن شد، تمرکز دارد. تزار نیکلاس اول با ارائه اولتیماتوم به پورت اعلای، از امپراتوری عثمانی خواست که نمایندگان عمومی را به مرز اعزام کند تا از طریق مذاکرات، مفاد معاهده بخارست 1812 را "روشن کند". امپراتوری عثمانی که در آن زمان در امور سیاسی و نظامی اهمیت داشت، ناگزیر به تسلیم این خواسته شد و دو نماینده تام الاختیار برای مذاکره با روسها تعیین کرد. در پایان مذاکرات دو ماهه، روس‌ها عثمانی‌ها را مجبور کردند به استثنای برخی مسائل جزئی، تمام خواسته‌های آنان را بپذیرند. معاهده آکرمن را می توان نوعی «دیپلماسی استیصال» برای عثمانی ها توصیف کرد. اگرچه آکرمن ظاهراً عمر کوتاهی داشت، اما به دلیل این واقعیت که پایه و اساس معاهده آدریانوپل در سال 1829 را تشکیل می دهد که بین دو امپراتوری پس از جنگ 29-1818 امضا شد، بسیار مهم است.