نویسنده
شبلی، محمد بن عبدالله، 1367-1312.
تاریخ انتشار
[1545]
موضوع
قدری، احمد بن محمد، قدری، احمد بن محمد، /972 یا 973-1037.، قدوری، احمد بن محمد، / 972 یا 973-1037. /مختصر.، نسخههای خطی، عربی، نسخههای خطی، عربی / میشیگان، نسخههای خطی، عربی / میشیگان /آن آربور.، قوانین اسلامی، قوانین اسلامی / آثار اولیه تا 1800.، حنفیان، حنفیان / آثار اولیه تا 1800.
نوع
kitap
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
تعداد صفحات
171
ابعاد فیزیکی
171 leaves : paper ; 256 x 182 (194 x 119) mm. bound to 260 x 184 mm
کتابخانه
کتابخانه دیجیتال HathiTrust
شماره ثبت
006071537
تاریخ
[1545]
یادداشتها
Shelfmark: Ann Arbor، دانشگاه میشیگان، مرکز تحقیقات مجموعههای ویژه، Isl. خانم 61 مبدأ: همانطور که در کلفون آمده است که توسط داود بن علی نسخ شده است. رونویسی به پایان رسید («قد فراغه هذا الکتاب الشریف من تحریح عن ید...») در نیمه رجب 952 [سپتامبر 1545]. قفسه سابق: موزه بریتانیا، لندن "شماره 133. الینابی" صحافی: مقواهایی که با چرم قهوه ای پوشیده شده اند. اتصال نوع II (با فلپ)؛ تزئینات گلدار با ابزار کور موتیف مرکزی را به شکل الماس تشکیل می دهد. ستاره های چهار پر در نقاط الماس؛ در وضعیت بد پشتیبانی: کاغذهای غیر اروپایی (شاید فارسی) با الیاف و اجزاء حل نشده آشکار. در مراحل اولیه کاغذ با شواهدی از تعمیر کاملاً آسیب دیده است. در مراحل بعدی quires صاف تر با خطوط مشخص تر. برگهای مگس و چسبدار از کاغذ اروپایی با علامت سه هلال هستند. تزیینات: مرزهای قرمز در اطراف ناحیه نوشته شده و بخشهایی از تفسیر حاشیهای. عناوین بخش و کلمات معرفی نقل قول ها. کلمات دیگر برای تاکید به صورت روبریک و خط کشیده شده اند. notabilia (سرهای جانبی) مانند المهمة و مطلب به رنگ قرمز در خط تلطیف شده ظاهر می شوند. فیلمنامه: نسخ; دست ترکی یا فارسی واضح در یک خط متوسط؛ عمدتاً بدون ردیف با تأثیر خفیف تمایل به چپ و کلماتی که به خط مبنا نزولی میکنند، اغلب در نقاط به هم پیوسته اشاره میکنند، قد بلند با کاسه باریک و نقطه تقریباً شبیهسازی شده. گاهی اوقات با جوهر سیاه و قرمز صدا می شود. یک دست در سراسر به جز برای تفسیر حاشیه ای در دست های مختلف. طرح بندی: در 25 خط در هر صفحه نوشته شده است. تفسیر حاشیه ای بسیار مجموعه: 5 V (50)، VI (62)، 2 V (82)، IV (90)، 7 V (160)، V+1 (171) ; به طور عمده کوینیون ها؛ کلمات کلیدی موجود؛ برگریزی شده تا 119 (به نظر میرسد با کوتاه کردن برگهای زیر شاخ و برگ از بین رفته است) پرش از برگ اولیه با فهرست مطالب و صفحه مقدمه. صفحه بندی با مداد که بعداً اضافه شد، اعداد غربی. خلأهای فول 62b, 65b, 87a, and 87b (inked foliation) با علامت بياض صحيح; سایر لکون های جزئی روی fol. 68b و 71b بدون علامت. کلفون: «کتاب»، مثلثی، میخواند: «تم الکتاب بعون الله تعالی فرغ من هذا الکتاب الشریف من تحریره عن ید عبد الضعیف المذنب المحتاج الى رحمة ربه اللطيف داود بن علي فقير افقر انام النخيف [؟] و خمسين و تسعمائة بمداد الخفيف». صریح: «صورته مجوسی تزوج بنته...وهذا اخر ما قصدته والحمدلله وحده وما کان عزی بتألیفه ولا غرضی بتصنیفه إلا [...] ذکر عند مطالعة ناظریه وادعی بدعاء مخلص...فلما فرغت من الکتاب واعضخت على. الكتاب منهما فاجبتهم الى ذلك على سبيل الاختصار امتثالا لامرهم والحمدلله رب العالمين» مقدمه: الحمدلله الذي اوضح السبيل للسالكين ونور بنوره الشاكرين وصلى الله عليه و آله و سلم. اما بعد فان القلوب مجبولة علی ادخار الزاد لیوم المعاد...» عنوان از باز شدن متن. کدکس خانم. لوح کتاب موزه بریتانیا لندن روی جلد جلوی شماره 133 الینابی. نقش مهر دایرهای با شکل بز/غزال با جوهر بنفش و همچنین کتیبه "47" با اعداد غربی در سمت راست برگ مگس جلو. شواهد زیادی از خواندن یادداشت ها، برخی شسته شده اند. بیانیه وقفی مفصلی که بر روی یادداشت های خواندنی در صفحه حاوی فهرست مطالب [ص. 1] مورخ 1262 [1845 یا 6] به نام سید عبدالله ادیب (عبدالله ادیب)، معروف به جنت زاده (سنت زاده، قاروق زاده، سُفَتَعَس، همراه با ارضعفای او) چسبانده شده است. صحيحا شرعياط أن لا يخرج من بيت الكتب الذي بنيته في اتصال داري الا لعلماء نفس أرضروم بكفيل مرعى أورهن قوى و أنا الفقير السيد عبدالله أديب الشهير بجنت زاده القاضي بمدينة و أعين أحد فى بمدينة. وألف». الینابی، یکی از تفاسیر متعدد بر مختصر، خلاصه حقوق القدوری. هیچ بیانیه روشنی از نویسندگی در ms ظاهر نمی شود. و شاید مورد مناقشه باشد. اثری به این عنوان در حجی خلیفه به شبلی نسبت داده شده است با احتیاط از طبقات الحنفیه ابن قطلوبوغه که نشان می دهد ینابی اثر راشد ابیض الدین بوده است. ابن رمضان الرومی. در نتیجه، نسخههای خطی به شکلهای مختلفی به رومی و شبلی نسبت داده میشود.
İlgili İsimler
Rūmī, Rashīd al-Dīn Abī ʻAbd Allāh Maḥmūd ibn Ramaḍān, active 13th century., Dāwud ibn ʻAlī, active 1545
