نویسنده
احمد ابن ویس، گیاسالدین سلطان احمد بهادیر، موگیسالدین سلطان احمد (متولد ? - متوفی 28 Rebiyülâhır 813/30 اوت 1410)
تاریخ انتشار
13/02/2022
موضوع
ادبیات مکتوب / ادبیات دیوان - اشعار
نوع
كتاب
زبان
فارسی
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت
kitabu-l-hidaye-ahmed
تاریخ
?
یادداشتها
اولین دیوان از مجموعه سلطان احمد، چهارمین فرمانروای ایالت سلایرلی. منابع حاکی از آن است که وی شاعری قوی و در شاخه های مختلف علوم دانش فراوانی داشت و به سه زبان شعر می سرود (Devletşâh 1338: 229؛ Hidâyet 1336: I/5؛ Terbiyyet yty: 30؛ Herevî 1345: 63-65؛ Armutlu 0:119). کتاب الحدایه، 1149. دوبیتی است. مجموع اشعار دیوان 174 قصیده است و شامل 160 غزل، 7 ترسی یا تصنیف، 6 بیت و 1 مستزاد است. دیوان با دو توحید آغاز می شود که هر کدام 8 دوبیتی است. بعد از این دو نعت می آید یکی 7 دوبیتی و دیگری 5 دوبیتی. 12 غزل از 160 غزل تحت عنوان «القازلول الموکوفه» آورده شده است. با اینکه تعداد دوبیتی های غزل متفاوت است، اکثراً از 7 دوبیتی تشکیل شده است. بیشتر غزلیات او نام قلمی ندارد. او در تعداد کمی از غزلیات خود از نام احمد به جای نام مستعار خود استفاده می کرد. غزلیات او ویژگی های عاشقانه و روح انگیزتری دارد. به نظر می رسد که شعرهای چهاردهم، پانزدهم، شانزدهم، بیست و چهارم، سی و پنجم و سی و هشتم در دیوان، تصنیف یا تصنیف های تک بیتی هستند. این اشعار را نمیتوان نام برد زیرا از یک بیت تشکیل شدهاند و بیتها و بیتهای دیگری ندارند. شعر سی و سوم، بیتی است مشتمل بر دو بیت با تعداد سطرهای مختلف. شامل 6 مصراع و 2 یا 3 دوبیتی تحت عنوان «المکتات» در دیوان است. Sadık Armutlu تز دکترای خود را در مورد این اثر نوشت (1990). برای زندگینامه شاعر رجوع کنید به «احمد بن ویس، قیاسالدین سلطان احمد بهادر، مقیسالدین سلطان احمد». فرهنگ نام های ادبیات ترکی.
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Doç. Dr. Sadık Armutlu
Alfabesi
Arap
Yapısı
Manzum
Niteliği
Telif
Kaynakça
Ahmed.Kitâbu’l-Hidâye. Türk ve İslâm Eserleri Müzesi. Nu. 2046.
Armutlu, Sadık (1990).Sultân Ahmed Celâyir Hayatı, Dîvânı’nın Tenkidli Metni ve Tahlili. Doktora Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
Devletşâh (1338).Tezkiretü’ş-Şu’arâ.(nşr. Muhammed-i Ramazânî). Tahran.
Herevî, Mevlânâ Muhammed Fahrî (1345).Ravzâtu’s-Selâtin. (nşr. Abdurresûl Hayyâmpûr). Tebriz.
Hidâyet, Rızâ Kulî Hân (1336).Mecma’u’l-Fusahâ. (nşr. Müzâhir Musaffâ). Tahran.
Terbiyyet, Muhammed Alî (yty).Dânişmendân-ı Azerbâycân. (nşr. Sirûsî-i Kamerî). Tahran.
Atıf Bilgileri
Armutlu, Sadık. "KİTÂBU'L-HİDÂYE (AHMED)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/kitabu-l-hidaye-ahmed. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
