نویسنده
قاضی ایاض بن موسی بن عیاد بن امرون بن موسی بن عیاض الیحسبی السبطی المالکی، ابوالفضل، ۵۴۴ ق / ۱۱۴۹ م.
نویسنده اورجینال
القاضي عياض بن موسى بن عياض بن عمرون بن موسى بن عياض اليحصبي السبتي المالكي، أبو الفضل، هـم
تاریخ انتشار
در دسترس نیست
محل انتشار
بغداد - عراق -
شناسایی نشده است
موضوع
حدیث.
نوع
kitap
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
49
کتابخانه
بنیاد میراث اسلامی الفرقان
شناسه دارایی کتابخانه
2/ حديث
شماره ثبت
SP 217300
محل کتابخانه
عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق - عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق
تاریخ
در دسترس نیست
یادداشتها
سماع مورد نظر در عنوان در اصطلاح حدیث است. مؤلف از علمای مغرب زمین و از امامان اهل حدیث در زمان خود است. او از داناترین مردم به گفتار و نسب و ایام عرب بود. او آثار متعددی در زمینه دین، زبان شناسی، دستور زبان و تبارشناسی دارد. این کتاب به نام مؤلف آموزه «العلماء در کنترل روایت و تحدید استماع» نامیده شده است. در عنوان مقاله عباراتی از جمله: پایان دادن به کتاب وجود دارد. تعبیری از قرائت کننده کتاب یعنی شیخ فقیه و حافظ ابومحمد عبدالله بن عبیدالله در جمادی الاول سال پانصد و نود و پنج. یک فتوکپی از نسخه کتابخانه مجازی در دمشق. در «فهرست مصور مصور» طبقه بندی: فؤاد سیّد (1: 60 - 61) «اشراق به علم به اصول نقل و تقیید سمع و پاره ای از فضائل علم حدیث و اهل آن و لطیفه ها از آداب ناقلان و ابیّابن ابیّه السّلام». ایاض یحسبی السبطی متوفای سال 544. نسخه ای با سماع به سال 595 و نسخ آن را موسی بن عمران بن موسی بن ایاد نوشته است. آل یحسابی. الظهریه ۴۰۶، ۴۹ ق.م، ۲۳/۱۸ سانتی متر.
متن نمونه
بسم الله الرحمن الرحیم ترین. درود خدا بر محمد باد. فقیه و قاضی ابوالفضل ایاد بن موسی بن ایاد یَحسبی گفت... سپاس خدای را که مردم را به اطاعت خود هدایت کرد و به انسان آنچه را نمی دانست برانگیخت و آموخت.
Satır sayısı
20
Kaynakça
ابن خاقان، ص 222 - 226؛ فهرست الإشبيلي، ص 474، 487، 497، 512؛ الصلة، ج 2، ص 429 - 430؛ بغية الملتمس، ص 425؛ المعجم، ج 298، ص 294؛ وفيات الأعيان. طبعة بولاق الأولى 1275هـ، ج 1، ص 559 - 560؛ تاريخ قضاة الأندلس، ص 101؛ الديباج المذهب، ص 168 - 172؛ مفتاح السعادة، ج 2، ص 19؛ أزهار الرياض، ج 1، ص 23 - 32؛ روضات الجنات، ص 484 - 485؛ معجم المطبوعات، ص 1397 - 1398؛ الأعلام، ج 5، ص 282.
Yazı türü
Maghribī