دیوان
| عنوان | دیوان |
|---|---|
| نویسنده | حافظ - نویسنده |
| تاریخ انتشار: | 1064 |
| نوع | دیگر |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا |
| شماره ثبت | cdi_europeana_collections_9200126_52CBF33AFE8582A3D201CFC70FD16DC99A4A4122 |
| محل کتابخانه | در دسترس آنلاین |
| تاریخ | 1064 |
| متن نمونه | جلدهای اصلی کاغذ و چرم، صحافی کتانی؛ خط طالق، مرکب سیاه; یادداشت های بین خطی و حاشیه ای نوشته شده با جوهر سیاه؛ علامتی با نام مالک قبلی: الحضرت اسماعیل وهبی، فول. 2b، 157b، 202b. روکش های اصلی ساخته شده از ورق های کاغذ چسب دار که کاملا با چرم پوشانده شده اند. صحافی پارچه. تالک. نسخه خطی با مرکب سیاه نوشته شده است، آیات در دو ستون عمودی تنظیم شده است. یادداشت ها بین خطوط و در حاشیه با جوهر سیاه نوشته شده است. در صفحات 2 ب و 157 ب و 202 ب مهری با نام صاحب وقفی که نسخه خطی در آن قرار داشت وجود دارد: الحق اسماعیل وهبی. خواجه شمسو دین محمد حافظ شیرازی، معروف به نام هنری حافظ (در اینجا به حافظ معروف است) (1325/1326 - 1389/1390)، شاعر غزلسرای ایرانی بود. مجموعه آثار او مشتمل بر تعداد زیادی بیت فارسی (دیوان) در خانه اکثر ایرانیان یافت می شود که اشعار او را حفظ می کنند و تا به امروز از آنها به عنوان ضرب المثل استفاده می کنند. زندگی و اشعار او دستمایه تحلیل ها، تفسیرها و تفسیرهای فراوانی بود که بیش از هر نویسنده دیگری بر ادبیات فارسی پس از قرن چهاردهم تأثیر گذاشت. مضامین غزال های او عشق، ایمان و نفاق نشان دادن است. تأثیر او بر زندگی ایرانیان را می توان در «حافظ خوانی» (فال حافظ)، استفاده مکرر از اشعار او در موسیقی سنتی ایرانی، هنرهای تجسمی و خوشنویسی ایرانی یافت. آرامگاه او در شیراز شاهکار معماری ایرانی است و مردم اغلب از آن دیدن می کنند. اقتباس، تقلید و ترجمه اشعار حافظ به تمام زبان های اصلی وجود دارد. خواجه شمسو الدین محمد حافظ شیرازی، معروف به حافظ (1325/1326 - 1389/1390)، شاعر غزلسرای پارسی گوی بود. مجموعه آثار او که از سلسلههای شعر فارسی (دیوان) تشکیل شده است، در خانه اکثر ایرانیان یافت میشود که اشعار او را از یاد میگیرند و تا به امروز از آنها به عنوان ضرب المثل و ضرب المثل استفاده میکنند. زندگی و اشعار او موضوع تحلیل، تفسیر و تفسیر بسیاری بوده است و بیش از هر نویسنده دیگری بر نگارش فارسی پس از قرن چهاردهم تأثیر گذاشته است. مضمون غزلیات او معشوق و ایمان و نفاق افشاگرانه است. تأثیر او در زندگی ایرانیان را می توان در «حافظ خوانی» (فالحافظ)، استفاده مکرر از اشعار او در موسیقی سنتی ایرانی، هنرهای تجسمی و خوشنویسی ایرانی یافت. آرامگاه او در شیراز شاهکاری از معماری ایرانی است و اغلب مورد بازدید قرار می گیرد. اقتباس، تقلید و ترجمه اشعار حافظ به تمام زبان های اصلی وجود دارد. |
| Kaynak | Europeana Collections |
