بازگشت به جستجو

فورت مورا
(حصن مورا)

عنوان	فورت مورا
عنوان اورجینال	حصن مورا
نوع	دیگر
زبان	نامشخص
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	Museum With No Frontiers
شماره ثبت	monument;ISL;pt;Mon01;27;ar
محل کتابخانه	مورا؛ بجا، پرتغال
یادداشت‌ها	قلعه مورا بین رودخانه‌های پرینهاس و رودا قرار دارد و از ارتفاع بیش از 100 متری به دره‌های آنها مشرف است. در دوره اسلامی، مورا روستایی کوچک (200 در 120 متر) با مساحت تقریبی 2.4 هکتار بود. قلعه آن از یک منطقه داخلی محافظت می کرد که به نظر می رسید هیچ سیستم سلسله مراتبی از فضاها را نداشته باشد، به عنوان مثال، در پورتل کاسترو دا کولا و سرپا. در دوره اسلامی، مراه توسط ابن الفرادی به عنوان «قلعه روستاهای بیجا» تلقی می شد که اشاره به دوره طولانی ای است که در آن مورا تابع مقر دیرالبلات بود. به استثنای این اطلاعات، در نوشته های تاریخی به هیچ اشاره ای به این سایت نداریم. چندین عنصر دیگر مربوط به مورا وجود دارد که به ما تأیید می کند که در دوره اسلامی به طور مداوم سکونت داشته است، اگرچه ماهیت پراکنده بقایای این بقایا اجازه نمی دهد که داده ها را هماهنگ کنیم. به استثنای برج‌های متعددی که از خاک کوبیده (طبیه) ساخته شده‌اند، که شاید قدمت آن‌ها به دوره‌ی المحد برمی‌گردد، دو عنصر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است: اولی اعلام ساختن مناره‌ای در اواسط قرن پنجم هجری قمری / قرن یازدهم پس از میلاد است که بنای آن به دستور المعتدید است. شاید این یک موقعیت نمادین برای اعلام مالکیت خود بر سایت در منطقه ای بود که به او اجازه می داد جمعیت محلی را در فرقه آبادی ادغام کند. از سوی دیگر، سنت های مرویتی وجود «سلوکیا»، برج یا بخشی از استحکامات را که در افسانه رمانتیک به نام آخرین آلکادسا ذکر شده، ذکر می کنند. متذکر می شویم که دیوار قلعه بین دو برج به سبک المحد بر روی یک بارو قدیمی به سبک کالجی ساخته شده است. همچنین در داخل ارگ دژی به سبک فئودالی با برج تشریفات، مشخصه معماری اواخر قرن نهم هجری قمری / قرن پانزدهم پس از میلاد مشاهده می کنیم. از دیوارهای قرن ششم هجری قمری / قرن دوازدهم پس از میلاد که در گذشته مورا را احاطه کرده بود، امروز چیزی باقی نمانده است، به جز یک برج کوچک مربع شکل (بریج) در ناحیه جنوب شرقی استحکامات، به اضافه بقایای برج کوچک دیگری در ناحیه شمالی. همچنین در نمای اصلی اولین برج، که به سمت کلیسای سائو ژوآئو باستیا هدایت می‌شود، بقایای نقاشی‌های سنگ آهکی متمایز که برای تقلید از سنگ‌های قلوه‌دار استفاده شده در پایه ساختمان در نظر گرفته شده‌اند، مشاهده می‌شود. به نظر می رسد که قلعه مورا در دوره ای استحکام یافته است که در آن چندین کار استحکام بخشی در بقیه قسمت های غربی اندلس انجام شده است، در نیمه دوم قرن ششم هجری / قرن دوازدهم پس از میلاد. دیواری که از خاک کوبیده (طبیه) ساخته شده بود، که قبلاً کل قلعه را احاطه کرده بود، به آن دوره بازمی گردد. این شهر محله بسیار بزرگی از موریسکو داشت و بیشتر آن با ساختن دیوارها در قرن یازدهم هجری قمری / قرن هفدهم پس از میلاد تخریب شد. اسناد مربوط به اواخر قرون وسطی نشان می دهد که گروهی از دهقانان و صنعتگران در این محله زندگی می کردند.
متن نمونه	سانتیاگو ماسیاس «قلعه مورا» در کشف هنر اسلامی. موزه بدون مرز، 2026. 2026. https://islamicart.museumwnf.org/database_item.php?id=monument;ISL;pt;Mon01;27;ar

مشاهده در منبع Museum With No Frontiers Museum With No Frontiers - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات

Museum With No Frontiers

فورت مورا

(حصن مورا)

نوع دیگر

زبان نامشخص

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه Museum With No Frontiers

شماره ثبت monument;ISL;pt;Mon01;27;ar

محل کتابخانه مورا؛ بجا، پرتغال

یادداشت‌ها قلعه مورا بین رودخانه‌های پرینهاس و رودا قرار دارد و از ارتفاع بیش از 100 متری به دره‌های آنها مشرف است. در دوره اسلامی، مورا روستایی کوچک (200 در 120 متر) با مساحت تقریبی 2.4 هکتار بود. قلعه آن از یک منطقه داخلی محافظت می کرد که به نظر می رسید هیچ سیستم سلسله مراتبی از فضاها را نداشته باشد، به عنوان مثال، در پورتل کاسترو دا کولا و سرپا. در دوره اسلامی، مراه توسط ابن الفرادی به عنوان «قلعه روستاهای بیجا» تلقی می شد که اشاره به دوره طولانی ای است که در آن مورا تابع مقر دیرالبلات بود. به استثنای این اطلاعات، در نوشته های تاریخی به هیچ اشاره ای به این سایت نداریم. چندین عنصر دیگر مربوط به مورا وجود دارد که به ما تأیید می کند که در دوره اسلامی به طور مداوم سکونت داشته است، اگرچه ماهیت پراکنده بقایای این بقایا اجازه نمی دهد که داده ها را هماهنگ کنیم. به استثنای برج‌های متعددی که از خاک کوبیده (طبیه) ساخته شده‌اند، که شاید قدمت آن‌ها به دوره‌ی المحد برمی‌گردد، دو عنصر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است: اولی اعلام ساختن مناره‌ای در اواسط قرن پنجم هجری قمری / قرن یازدهم پس از میلاد است که بنای آن به دستور المعتدید است. شاید این یک موقعیت نمادین برای اعلام مالکیت خود بر سایت در منطقه ای بود که به او اجازه می داد جمعیت محلی را در فرقه آبادی ادغام کند. از سوی دیگر، سنت های مرویتی وجود «سلوکیا»، برج یا بخشی از استحکامات را که در افسانه رمانتیک به نام آخرین آلکادسا ذکر شده، ذکر می کنند. متذکر می شویم که دیوار قلعه بین دو برج به سبک المحد بر روی یک بارو قدیمی به سبک کالجی ساخته شده است. همچنین در داخل ارگ دژی به سبک فئودالی با برج تشریفات، مشخصه معماری اواخر قرن نهم هجری قمری / قرن پانزدهم پس از میلاد مشاهده می کنیم. از دیوارهای قرن ششم هجری قمری / قرن دوازدهم پس از میلاد که در گذشته مورا را احاطه کرده بود، امروز چیزی باقی نمانده است، به جز یک برج کوچک مربع شکل (بریج) در ناحیه جنوب شرقی استحکامات، به اضافه بقایای برج کوچک دیگری در ناحیه شمالی. همچنین در نمای اصلی اولین برج، که به سمت کلیسای سائو ژوآئو باستیا هدایت می‌شود، بقایای نقاشی‌های سنگ آهکی متمایز که برای تقلید از سنگ‌های قلوه‌دار استفاده شده در پایه ساختمان در نظر گرفته شده‌اند، مشاهده می‌شود. به نظر می رسد که قلعه مورا در دوره ای استحکام یافته است که در آن چندین کار استحکام بخشی در بقیه قسمت های غربی اندلس انجام شده است، در نیمه دوم قرن ششم هجری / قرن دوازدهم پس از میلاد. دیواری که از خاک کوبیده (طبیه) ساخته شده بود، که قبلاً کل قلعه را احاطه کرده بود، به آن دوره بازمی گردد. این شهر محله بسیار بزرگی از موریسکو داشت و بیشتر آن با ساختن دیوارها در قرن یازدهم هجری قمری / قرن هفدهم پس از میلاد تخریب شد. اسناد مربوط به اواخر قرون وسطی نشان می دهد که گروهی از دهقانان و صنعتگران در این محله زندگی می کردند.

متن نمونه سانتیاگو ماسیاس «قلعه مورا» در کشف هنر اسلامی. موزه بدون مرز، 2026. 2026. https://islamicart.museumwnf.org/database_item.php?id=monument;ISL;pt;Mon01;27;ar