ماهیت پارلمانی یا ریاست جمهوری رای اعتماد به هیات وزیران در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
| عنوان | ماهیت پارلمانی یا ریاست جمهوری رای اعتماد به هیات وزیران در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران |
|---|---|
| نویسنده | جاوید تهیه می شود، قیسی توسط شری تهیه می شود |
| محل انتشار | - انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی |
| موضوع | قانون اساسی |
| نوع | سند |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_4aad7d53764c4648bb85c428b46a1c5f |
| محل کتابخانه | در دسترس آنلاین |
| متن نمونه | اصل 87 قانون اساسی 1358، نخست وزیر را مسئول تشکیل هیات وزیران و اخذ رای اعتماد از مجلس کرد. پس از تصویب ماده یک «قانون الحاق موادی به آییننامه داخلی مجلس در مورد درخواست رأی اعتماد و نحوه برگزاری آن» در تاریخ 9/5/1363، نخستوزیر موظف شد هم در ابتدای هر دوره مجلس و هم در شرایط مقرر در اصل 87 و پس از تصویب هیأت وزیران از مجلس درخواست رأی اعتماد کند. علاوه بر این، شورای وزیران بر اساس اراده سیاسی اکثریت پارلمانی تشکیل شد. این نشان می دهد که رای اعتماد به وزرا از منطق پارلمانی نظام سیاسی پیروی می کند. پس از بازنگری قانون اساسی در سال 1368، رئیس جمهور موظف شد پس از تشکیل، برای هیأت وزیران رأی اعتماد بگیرد. با بیان اینکه «با تغییر مجلس رأی اعتماد جدید لازم نمیشود» در اصل 133 و حذف پست نخستوزیری، نظام سیاسی به نظام ریاستی نزدیک میشود. روال عملی رای اعتماد پس از بازنگری در قانون اساسی نیز موید پایبندی به منطق نظام ریاستی است. |
| Kaynak | DOAJ Directory of Open Access Journals |
