سیر تحول جایگاه زن در نثر پیش از مشروطه (از دوره فتحعلی شاه تا مظفرالدین شاه)
| عنوان | سیر تحول جایگاه زن در نثر پیش از مشروطه (از دوره فتحعلی شاه تا مظفرالدین شاه) |
|---|---|
| نویسنده | سید جعفر حمیدی, مریم عاملی رضایی |
| نویسنده اورجینال | سید جعفر حمیدی مریم عاملی رضایی |
| محل انتشار | - دانشگاه شهید بهشتی |
| موضوع | ادبیات |
| نوع | سند |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_72b5b9ed89c84e87b10d1f559186398a |
| محل کتابخانه | در دسترس آنلاین |
| متن نمونه | باور عمومی این است که توجه به مسئله زن و بازتاب آن در ادبیات در دوران مشروطه شکل گرفت. اما بر اساس متون تاریخی، بازتاب مسائل زنان در ادبیات روندی تکاملی را طی کرده است. از زمان فتحعلی شاه، زمینه های توجه به مسائل زنان با مقایسه زنان ایرانی با زنان خارجی آغاز شد و تا دوران ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه روندی طولانی و تاریخی را طی کرد تا اینکه در عصر مشروطه به ثمر نشست. نثر، به ویژه در عصر ناصری، با طیف وسیع مضامین و گرایش به ساده نویسی، بار دگرگونی مضامین اجتماعی از جمله مسائل زنان را به دوش می کشید. در این دوره نه تنها با انعکاس توجه به زنان در انواع نثر (سفرنامه، خاطرهنویسی، نمایشنامهنویسی و روزنامهنگاری) به قلم مردان مواجه هستیم، بلکه زنان برای نخستین بار در قالب نامه، سفرنامه، رساله و خاطره نگاری میکنند تا مسائل خود را بازتاب دهند و زمینه را برای حضور جدیتر زنان در دوره مشروطه فراهم کنند. درگیریهای طرفداران و مخالفان تغییر نقشهای سنتی زنان، گفتمانی را در آثار منثور این دوره ایجاد کرد که مقدمهای برای بحثهای گستردهتر در دوره مشروطه شد. این مقاله به بررسی بازتاب زن و مسائل مرتبط با آن در نثر دوران پیش از مشروطه می پردازد. |
| Kaynak | DOAJ Directory of Open Access Journals |
