محدودیت - دعوای بی گناهی حمله
| عنوان | محدودیت - دعوای بی گناهی حمله |
|---|---|
| تاریخ انتشار: | 19/03/1870 — 16/12/1286 |
| موضوع | دعاوی تجاوز به بی گناهی |
| نوع | سند |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت | display8346 |
| تاریخ | 19/03/1870 — 16/12/1286 |
| یادداشتها | الحمدلله برای اذن مکلف و هدایت کننده او. شهدایش را دید که خدا حفظش کند. پسر، احمد بن الحاج محمد طویجر، در خانه اول، سمت چپ اندرونی، پسر معلم حومت العیون، روی زمین دراز کشیده، گلویش خون آلود است و بر سر و سمت چپ سرش زخمی به بزرگی نوک انگشت است. پوست از زخم فوق بریده شد. خون خشک به گردنش رسید. از او پرسیدند که کیست؟ از او در مورد او سؤال شد که ذکر کرد که شخص عاقل غالباً خودش انجام نمی دهد. اشاره کرد که عصر قبل بود. ابن یحیی و پسر تنگوی که در رأس الجنان زندگی می کنند و سیدی عثمان الکتانی و برادرانی که نامشان معلوم نیست و پسر سیدی محمد علوی و پسر المزاز و هر گاه ظروفشان را می شکستند شروع به سنگ زدن می کردند. او جای آنها را با کسانی که کتک یاد شده را با او انجام می دادند، گرفت. او آنچه را که ذکر شد می دانست و آنچه را که ذکر کنندگان در مورد اذن مذکور ذکر کردند شنید. او را در حج شانزدهم سال هشتاد و شش و هزار ثبت کردند. الحمدلله بعد از شهادت عبدالسلام توجار برادر شاکی به شکستن او و عمویش مرحوم سیدی محمد بن طالب. جناب آقای مسعود النسب از طرف شاکی مذکور تمامی متهمان اطراف خود را تبرئه کردند و به طور مطلق و مطلق و کلی تبرئه شدند به طوری که با توجه به آنچه ذکر کردند حرفی برایشان باقی نمانده بود. از چیزی تبرئه شدند و او از آن در حضور میت و با رضایت او از دنیا رفت. عاقبت او را دانستند و هر دو نفر اول بر او شهادت دادند و در آخرت این و شبهه و او آنها را در دهم ماه اطراف خود محمد دانست و از اطراف او مدعی را به کلی تبرئه کردند. |
