رساله ای در فصاحت و غرابت مفرد از الحوات الشفچونی.
(رسالة في فصاحة المفرد وغرابته الحوات الشفشاوني)
| عنوان |
رساله ای در فصاحت و غرابت مفرد از الحوات الشفچونی. |
| عنوان اورجینال
|
رسالة في فصاحة المفرد وغرابته الحوات الشفشاوني
|
| نویسنده |
الحوات، سلیمان بن محمد بن عبدالله |
| نویسنده
اورجینال
|
الحوات، سليمان بن محمد بن عبد الله
|
| نوع |
belge |
| زبان |
عربی |
| دیجیتال |
بله
|
| نسخه خطی |
خیر
|
| تعداد صفحات |
8 |
| کتابخانه: |
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت |
affichage_numerics3814 |
| یادداشتها |
ابتدای خط: الحمدلله و هر که آن را نوشت، گفت: الحمدلله. از نگارنده آن ـ رضی الله عنه ـ پرسیده شد که سعدی در المختصر چه گفت که قزوینی در کلام عجاج و از صنع مصرع غریبی را که فصاحت مفرد را مختل می کند، بیان کرد که چه می گوید: اگر گفتی: «لَمْ یَجْعَلَهُمْ مِنْ فَعْلَهُ وَ خَوْرَهُ مِنْ فَعْلَهُ وَ اللَّهُ مِنْ فَعْلَهُ وَ وَجَرَهُ» نیز هست.»
پایان دست نوشته: خورشید بر چهره تو در عقرب نشست*** و تاریکی از نور آن کاسته شد (...) در حالی که جنگلی تاریک دیدم که سگ ها بر فراز آن پرواز می کردند. او آنچه را که از نوشتن از سینه خود یافت به پایان رساند.
نوع قلم: مراکشی |
