نامه ای در پاسخ به یکی از مراجع تقلید تصوف که با استناد به اجازه شیخ محمد بن ناصر مدعی وابستگی به طریقت ناصری بود. نویسنده او ذکر نشده است.
(رسالة في الرد على أحد المتشبهين بالصوفية ادعى انتسابا للطريقة الناصرية محتجا بإذن الشيخ مَحمد ابن ناصر له المؤلف غير مذكور)
| عنوان |
نامه ای در پاسخ به یکی از مراجع تقلید تصوف که با استناد به اجازه شیخ محمد بن ناصر مدعی وابستگی به طریقت ناصری بود. نویسنده او ذکر نشده است. |
| عنوان اورجینال
|
رسالة في الرد على أحد المتشبهين بالصوفية ادعى انتسابا للطريقة الناصرية محتجا بإذن الشيخ مَحمد ابن ناصر له المؤلف غير مذكور
|
| نوع |
belge |
| زبان |
عربی |
| دیجیتال |
بله
|
| نسخه خطی |
خیر
|
| تعداد صفحات |
40 |
| کتابخانه: |
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت |
affichage_numerics4018 |
| یادداشتها |
آغاز نسخه: و علم به آنچه که لطف او نبود و غیره: «شما فقط از حدس و گمان پیروی می کنید و فقط دروغ می گویید»، «به جان من، تو در این امر علم نداری، و اگر می دانستی، سخن نمی گفتی، زیرا سخن گفتن بعد از آموختن است، و اگر آموخته هایت چنان است که در آن مطلب نوشته ای، آن و صاحب خانه از جهل و نادانی بدتر است، جهل و صاحب خانه بدتر از جهل است. به چیزی که نمی داند مشغول می شود (...) و گفتار او اگر به فاس افتادی، مقصود از ذکر فاس، تحقیر اهل آن و تمسخر است». با آنها.
پایان نسخ خطی: قول او «دریافت عقیده» در روایات شما آمده است که این از شما لازم نیست و آنچه در گرو ترک آن است، صحت اعتقاد به آنچه لازمه دلها و دلهاست است. خدایا ای دگرگون کننده قلوب، قلبم را بر ایمان به تو ای رسولت و آنچه آورده است، ثابت گردان و رحمت کند بنده ای را که نیک گفت و ثواب گرفت، یا سکوت کرد و سلام کرد. درود و درود خداوند بر مولای ما محمد و آل و یارانش باد.
نوع قلم: مراکشی |
