سفر محمد بن سعید السوسی المقدسی به کشور یمن
(رحلة محمد ابن سعيد السوسي المقدسي إلي بلاد اليمن)
| عنوان |
سفر محمد بن سعید السوسی المقدسی به کشور یمن |
| عنوان اورجینال
|
رحلة محمد ابن سعيد السوسي المقدسي إلي بلاد اليمن
|
| نویسنده |
السوسی، سعید بن محمد |
| نویسنده
اورجینال
|
السوسي، سعيد بن محمد
|
| نوع |
belge |
| زبان |
عربی |
| دیجیتال |
بله
|
| نسخه خطی |
بله
|
| تعداد صفحات |
120 |
| کتابخانه: |
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت |
affichage_numerics1825 |
| یادداشتها |
ابتدای خط: بسم الله الرحمن الرحیم. حمد و سپاس خداوندی را که رحمت خود را بر بندگان مهربان و بخشنده خود قرار داد، که بر گنهکار نیکی و سخاوت بخشید... و آنگاه این سفر سعید بن محمد السوسی است که برای تحمیل جهادی که پروردگار بندگانش امر فرموده بود رهسپار شد. این بود که به سن بیست و یک سالگی رسیدم، دولت از من... خدمت سربازی خواست، در سال 1207 هجری قمری در ماه مبارک تیرماه. اوامر شریف را انجام دادم و خدمت پذیرفتم، زیرا کسی که پنجاه لیره عثمانی می دهد خدمت سربازی نمی کند... و به من قول دادند که بعد از ده روز مسافرت می شود، از آنها پرسیدم به کدام سمت می رویم، گفتند به سمت یمن.
پایان نسخه خطی: به طراوت سلامتی در آستانه. جواب با قبولی من رسید، پس به سمت غزه به سوی طیق رغاسی حرکت کردم و بلیط را برایم ثبت کردم. به یافا برگشتم و مأموریتم را دریافت کردم. بعد از مدتی ازدواج کردم و صاحب فرزند شدم. این اتفاقی است که برای من در خدمت سربازی به طور کامل و کامل رخ داد. الحمدلله در هر شرایطی. درود و سلام خداوند بر مولای ما محمد و آل و یارانش باد. سعید محمد السوسی
نویسنده این سفر محمد بن سعید السوسی جزئیات سفر خود به کشور یمن را در سال 1207 هجری قمری = 1792 میلادی از نیروهای نظامی مصر در زمان حکومت ترکان بر مصر نقل می کند. این سفر همانطور که در پایان سفر ذکر شد به مدت 6 سال تمدید شد. از مسافر تقریباً چیزی نمی دانیم جز اینکه او یک عرب در بیت المقدس است (ص 34) و دو برادر به نام های حسن و عید دارد و آنها کارمند اداره بهداشت هستند. و اما حسن جانشین پدرش شد که فوت کرد و در عید تا زمان بازگشت از سربازی نماینده سعید است (ص 55). آنچه در این سفر حائز اهمیت است، علاوه بر موارد فوق، شرح جالب زندگی نظامی مردی است که مجبور به انجام خدمت سربازی شده و پدر و مادر و خواهر و برادر خود را در بیت المقدس رها کرده است. وی از طریق «الوبور» به پورت سعید مصر و از آنجا از طریق دریا به یمن منتقل شد. نویسنده سفر در شرح زندگی سخت سربازان در شرایط سخت بیابانی که تقریباً منجر به مرگ آنها شد و در عین حال از حملات اعراب یمن در امان نماندند، به تفصیل پرداخته است. نویسنده در یکی از این حملات در آستانه مرگ بود که گلوله یک قاتل از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت. آنگاه مرد دانایی که دستور بریدن پای سوسی را صادر کرد، اگر مداخله فرماندهی که دستور جستجوی یکی از بادیه نشینان داروساز را داد، نبود. همین امر سبب شد که نویسنده بیش از یک ماه در خانه خود میزبان آن بادیه نشین باشد، از این رو سخاوتمند و مددکار بود و موفق شد پای او را بدون قطع کردن معالجه کند. پس از آن، نویسنده داستان بازگشت شگفت انگیز خود و ورودش به کشورش، یافا، فلسطین را روایت می کند، جایی که منتظر شنیدن خبر مرگ پدرش است. سپس نویسنده سفر خود را با صحبت در مورد ازدواج و زایمان به پایان می رساند. نویسنده در پی آن بوده که این سفر را به زبانی بنویسد که بسیاری از واژگان و اشکال آن از گویش اورشلیم است که به متن لذت روایی خاصی بخشیده است. این سفر همچنین مملو از کلیپ هایی است که نشان دهنده عمق مکان بیت المقدس در تصورات مردمی عرب است. علاوه بر این، این سفر بدون اشاره انتقادی به رفتار ترکان عثمانی نیست. از آنچه در (ص 55 و 57) آمده می توان نتیجه گرفت که نگارنده این نسخه برادر مؤلف به نام حاج حسن بن محمد السوسی است.
- فتوکپی کاغذی: این نسخه از یک نسخه اصلی در کتابخانه ملی فرانسه کپی شده است
نوع قلم: شرقی |
