تک گویی که در پایان حکم ذکر شده احمد بن محمد بن عبدالکریم بن عبدالرحمن اسکندری است.
(المناجاة المذكورة بآخر الحكم أحمد بن محمد بن عبد الكريم بن عبد الرحمن الإسكندري)
| عنوان |
تک گویی که در پایان حکم ذکر شده احمد بن محمد بن عبدالکریم بن عبدالرحمن اسکندری است. |
| عنوان اورجینال
|
المناجاة المذكورة بآخر الحكم أحمد بن محمد بن عبد الكريم بن عبد الرحمن الإسكندري
|
| نویسنده |
ابن عطاء الله اسکندری، احمد بن محمد بن عبدالکریم |
| نویسنده
اورجینال
|
ابن عطاء الله الإسكندري، أحمد بن محمد بن عبد الكريم
|
| نوع |
belge |
| زبان |
عربی |
| دیجیتال |
بله
|
| نسخه خطی |
خیر
|
| تعداد صفحات |
12 |
| کتابخانه: |
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت |
affichage_numerics1648 |
| یادداشتها |
ابتدای نسخه خطی: بسم الله الرحمن الرحیم (...) خطبه هایی که در پایان حکم آمده است شیخ (...) تاج الدین ابی الفضل احمد بن محمد بن عبدالکریم (...) خدایا من فقیر ام در اموالم، پس چگونه در فقرم فقیر نباشم. خدایا من در علم خود جاهل هستم پس چگونه در نادانی خود جاهل نباشم؟
پایان نسخ خطی: ای آن که در خیمه های جلال او پنهان شده ای که به چشم نگریسته شود، ای آن که در کمال جلال او جلوه گر است و عظمت او را اسرار آشکار می سازد، پس چگونه می توانی پنهان باشی در حالی که آشکار هستی، یا چگونه می توانی پنهان باشی در حالی که تو ناظر و ناظر و مددکار حاضری. تموم شد خداروشکر
نوع قلم: حسن مراکشی |