هسبلا محمد بن عبدالکبیر الکتانی را سرزنش کرد
(زجر الحسبلة محمد بن عبد الكبير الكتاني)

عنوان هسبلا محمد بن عبدالکبیر الکتانی را سرزنش کرد
عنوان اورجینال زجر الحسبلة محمد بن عبد الكبير الكتاني
نویسنده الکتانی، محمد بن عبدالکبیر بن محمد
نویسنده اورجینال الكتاني، محمد بن عبد الكبير بن محمد
نوع belge
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
تعداد صفحات 6
کتابخانه: بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود
شماره ثبت affichage_numerics3708
یادداشت‌ها ابتدای خط: او نیز رضی الله عنه (...) نکوهش هسبله را دارد و از شیطان ملعون به خدای متعال و به وجه شریف و حجت دیرینه او پناه می برد. بسم الله الرحمن الرحیم که مردم به او گفتند: «وَ اللَّهُ فَضْلَ الْعَظیمِ» و اگر بخواهند تو را بفریبند پس خدا تو را بس است، به قول او عزیر و حکیم ای پیامبر خدا تو را بس است. پایان خط: خداوند متعال مرا در میزان کفایت می کند. خداوند متعال در راه مرا بس است. خدا برای من کافی است. معبودی جز او نیست. بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است. سپس اسم شریف را با این تلفظ شروع می کنید: خدا ما را بس است و او بهترین پشتیبان است و عدد آن ششصد و نود مرتبه است و درود خدا بر او باد. نوع قلم: مراکشی
مشاهده در منبع بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

هسبلا محمد بن عبدالکبیر الکتانی را سرزنش کرد

(زجر الحسبلة محمد بن عبد الكبير الكتاني)
نویسنده الکتانی، محمد بن عبدالکبیر بن محمد
نویسنده اورجینال الكتاني، محمد بن عبد الكبير بن محمد
نوع belge
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
تعداد صفحات 6
کتابخانه بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود
شماره ثبت affichage_numerics3708
یادداشت‌ها ابتدای خط: او نیز رضی الله عنه (...) نکوهش هسبله را دارد و از شیطان ملعون به خدای متعال و به وجه شریف و حجت دیرینه او پناه می برد. بسم الله الرحمن الرحیم که مردم به او گفتند: «وَ اللَّهُ فَضْلَ الْعَظیمِ» و اگر بخواهند تو را بفریبند پس خدا تو را بس است، به قول او عزیر و حکیم ای پیامبر خدا تو را بس است. پایان خط: خداوند متعال مرا در میزان کفایت می کند. خداوند متعال در راه مرا بس است. خدا برای من کافی است. معبودی جز او نیست. بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است. سپس اسم شریف را با این تلفظ شروع می کنید: خدا ما را بس است و او بهترین پشتیبان است و عدد آن ششصد و نود مرتبه است و درود خدا بر او باد. نوع قلم: مراکشی
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید