پیام - الطیب بن عبدالله - ادریس السراج - آزادی، زندان، عفو
| عنوان | پیام - الطیب بن عبدالله - ادریس السراج - آزادی، زندان، عفو |
|---|---|
| نویسنده | الطیب بن عبدالله |
| نویسنده اورجینال | الطيب بن عبد الله |
| محل انتشار | - الطیب بن عبدالله |
| موضوع | عفو مشروط زندان |
| نوع | belge |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت | display3429 |
| یادداشتها | الحمدلله فقط مخصوص خداست. صلوات و درود خدا بر مولای ما محمد و آل او، مقام پدر زمینی ما و بنده مولایمان عهدی، الدر النفیس الفقیه، سیدی ادریس. سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد. من و آن زن بزرگوار در حجره خدا و تو هستیم. من تو را قبل از همه می شناختم و بیشتر از هر کس دیگری دوستت دارم. آنچه اصحاب تو با من کردند برایم بس است که مرا در حالی که مردم نگاه می کردند با زیپ به گردنم انداختند. چیزی از دستم نگرفتند، اما گفتند: او را با دهان می خواستند، ولی من در حضور تو با آنها ملاقات نکردم و این به ذهنم خطور نمی کرد، زیرا مدتی به خاطر آنچه بر سرم آمد مستحق گناه نبودم و موقعیتم تنگ بود، و اگر در دستان تو قرار بگیرم و مرا شکست دهند ضرری هم به من می رساند، پس تو را بیشتر از هر کس به زندان می اندازم و من به زندان می رویم. وگرنه چون ما زیاد دعوا نداشتیم و اینک ضامن و شفیع من برای هر که مرا آزاد کند تو هستی پس ما به کسی نیاز نداریم زیرا تو به جای پدر و برادر و فرزند کفایت می کنی و اکنون با معشوقه خود بر تو وارد شدم. فاطمه الزهرا و فرزندانش در این فصل حال من و آن زن شریف را در نظر بگیرید و کسانی که می آیند نه حجتی بر من دارند و نه فروخته می شوند و نه چیزی در دست من قبضه کرده اند، بلکه به زبان می گویند. همچنین تو از همه برای من سزاوارتر هستی و خواستم با من خوب رفتار کنی، زیرا با پدرت حاج عبدالرحمن و دریچه ای که در آن حضرت در حرمین شریفین دستگیر شده بود و فرزندانت بر تو وارد شدم که دشمنان در این فصل در نظر حسودان بر من غرور نکنند و تو ضمانت کنی که ما را در محبت و فضل و محبت خودت به من برسانی. و بازمانده دست دوستش را می گیرد و سلام بر تو ای حبیب من آل طیب بن عبدالله از خانه مولای من برای احسان خداوند به او. برای شما مسلم است که اگر در آزادی او از زندان (قطع عضو) ضرر یا تهمتی به شما وارد شود، حبس من بهتر از این است که شما را به چیزی (قطع عضو) متهم کنند. اگر این را برآورده کنید، با خیال راحت و آسوده در زندان می نشینیم. ما نمی پذیریم که حتی یک خاری در سر راه من یا به خاطر من به شما آسیب برساند. خداوند شما را در عزت دنیا و آخرت در خیر خود نگه دارد. |