پیام - وزیر فرانسه مسیو بوین کایل - محمد المقری - روابط مراکش و فرانسه - المخزن
| عنوان | پیام - وزیر فرانسه مسیو بوین کایل - محمد المقری - روابط مراکش و فرانسه - المخزن |
|---|---|
| نویسنده | وزیر فرانسه مسیو پوانت کالیه |
| نویسنده اورجینال | الوزير الفرنسي مسيو بوان كايي |
| تاریخ انتشار: | 18/02/1912 — 29/02/1330 |
| محل انتشار | - وزیر فرانسه مسیو پوانت کالیه |
| موضوع | مخزن - روابط مراکش و فرانسه |
| نوع | belge |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت | display15620 |
| تاریخ | 18/02/1912 — 29/02/1330 |
| یادداشتها | الحمدلله خلاصه گفتگو با نخست وزیر و وزیر امور خارجه فرانسه، مسیو پوینت کری، شنبه آخر صفر 1330 اولاد، شامل نامه شریفی که خادم به ایشان صادر کرد، در این موضوع که ژنرال مونیه در مورد املاک انبار نوشته بود، با محدودیت ثبت شده توسط سلطان. ایشان پس از مطالعه پاسخ فرمودند که به قول مؤلف بزرگوار استناد می کنم که بحمدالله به هیچ یک از اموال ذخیره شده رأی نداده اند، ولی اگر نقل و انتقالی صورت می گرفت، مورد توجه قرار نمی گرفت. پاسخ داد که پروردگار ما بالله فقط از اموالی که متعلق به اوست و به جنابعالی تحویل داده شده است، تصرف می کند و از نصوص قرارداد قطعی، جز آنها، از نصوص قرارداد قطعی عدول نکرده است. ثانیاً، ژنرال مانی این کار را با محدود کردن رهگذران از ملک به سمت غرب و بالعکس انجام داد، به گونه ای که مستلزم جدایی دو سلسله بود تا ادامه ای بین آنها نباشد تا اینکه زیاده روی او را به ممانعت از فرزند پروردگارمان رضی الله عنهم براند. او پاسخ داد که قصد با آن متفاوت است و نمی توان طغیان ها را از یکدیگر تفکیک کرد، بلکه بیماری که در آن مناطق منتشر می شود باید از ترس سرایت آن به بقیه مراکش، خدای ناکرده، محدود به آن شود و این همان چیزی است که حق عموم طبق قوانین بین المللی اقتضا می کند. با این حال، ژنرال به ابتکار خود این کار را انجام نداد، بلکه دولت دستورات خود را به او صادر کرد و همچنان بر اتخاذ تدابیر لازم برای جلوگیری از گسترش آن اصرار دارد. بلکه به او دستور داده است. در نهایت با تحمل همین نکات می تواند ساکنین خود را از اشتراک گذاری با دیگران تا رفع بیماری در او محدود کند. من با اجازه پاسخ دادم که همه اینها رفتار با فرزند جناب بزرگوار را به گونه ای که با دیگران رفتار می کند توجیه نمی کند و لازم بود حرمت او را در نظر گرفت. |
