محدودیت - روکش
| عنوان | محدودیت - روکش |
|---|---|
| تاریخ انتشار: | 27/09/1863 — 13/04/1280 |
| محل انتشار | مکنس - |
| موضوع | روکش |
| نوع | سند |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت | display8333 |
| محل کتابخانه | مکنس |
| تاریخ | 27/09/1863 — 13/04/1280 |
| یادداشتها | الحمدلله تنها با اذن نماینده کسی که خداوند باید او را در ادریسیه زاویه حفظ کند. او شهادت داد و گواهانش که نام آنها پس از تاریخ آن ذکر شده است، شهادت دادند و شهادت دادند که از مردانی که بر خود سعید بن علی العز ادعای غارتی که به چشم میدانستند، شهادت دادند و با آن شهادت میدهند که او شب را در هتلی در ادریسیه زاویه نزدیک خرما گذرانده و مرد دیگری بود، لنگان، لنگان و لنگان از هتل فرار کرده بود. خرها بی خبر از لنگ. رفیق مذکور با او فرار کرد و صبح بیرون رفت و هر کس را که در پی فراری مذکور بود گمراه کرد. سعید متهم مذکور را و دو وقاع بر او با پنجاه مثقال یافت و به دنبال فراری رفت تا اینکه او را در حال فرار با الاغی یافت که بنی عمار با الاغش نزد او آورده بودند. سپس فرار کرد و الاغ را با جلابه بر سر گذاشت. سعید بره را نزد پروردگارش، آن معلول مذکور، ستایش کرد و الاغ را به او داد و او را از آن آزاد کرد، و به من گفت که خرقه و جلابه برای او چیزی نیست، و آنها را در گروه عرب مورد نظر میپذیرند، و الاغ از بهای اجاره به تو داده شد و مقداری و مقداری با حضور آنها امضا شد. شهادت آنها ثبت شد و کسى که آن را سؤال کرد در سیزدهم ربیع الثانى سال هشتاد و یک هزار و نیم ثبت شد. ارجمند سیدی محمد بن شریف الاسماعیلی عبدالسلام المکلی، مولای احمد بن علی الساگروشی، المعلم حمادی بن محمد السنهاجی الجلانی بن ادریس البرانسی، سید بن علی الخندوقی بن مرعفی الطائبی. شریف مولای بن علی عبدالرحمن العلوی اسعید بن صابر المشوق السید محمد بن داد البناوی الهاشمی بن محمد النسب قدور بن سعید العربی عدو با هر که به او اجازه داد، پس الحمدلله. فقیه برجسته، بهترین عالم، بهترین نعمت، بهترین، بهترین دین، معتمدترین، نماینده در احکام شرعی در گوشه ادریسیه، عن العلم، قاضی جامعه در مکنساء الزیتون، و تسبیح و پاسدار خداوند متعال است. و تصدیق آن بر او بر تکلیف او نسبت به خداوند متعال و حفظ او، به گونه ای که بر او واجب باشد از حیث آنچه در تاریخ فوق ذکر شد، فرض مشهور و تصدیق او به آنها، مورد تصدیق عبد ربه است. |