ستارگان نورانی و گوهرهای برگزیده، چنانکه در شرح راهنمای منصوب شیخ مایارا، پاورقی در اصل و توضیح در حاشیه آمده است. بعد نامه ای از نویسنده که در آن برخی از والیان خاندان پیامبر را به نام مردی که مطالبی از او نقل شده است که نگفته و به خاطر آن بر او خشمگین شده است، شفاعت می کند. پاسخی به حکم بسیار مورد بحث گوش دادن به ساز در عروسی و اعیاد و ضیافت و غیره. در حدیثی که می فرماید: ابدیت را دشنام ندهید که ابدیت خداست، مهدی الوازانی الحسنی العمرانی.
(الكواكب النيارة والجواهر المختارة على ما تضمنه شرح المرشد المعين للشيخ ميارة، الحاشية بالأصل والشرح بالهامش ؛ تليه، رسالة كتبها المؤلف يتشفع فيها لبعض الولاة من آل البيت في رجل نقل عنه كلام لم يقله وغضب عليه بسبب ذلك ؛ جواب عما يكثر الخوض فيه من الحكم في استماع الآلة في الأعراس والأعياد والولائم وغير ذلك ؛ في الكلام على حديث لا تسبوا الدهر فإن الدهر هو الله المهدي الوزاني الحسني العمراني)

عنوان ستارگان نورانی و گوهرهای برگزیده، چنانکه در شرح راهنمای منصوب شیخ مایارا، پاورقی در اصل و توضیح در حاشیه آمده است. بعد نامه ای از نویسنده که در آن برخی از والیان خاندان پیامبر را به نام مردی که مطالبی از او نقل شده است که نگفته و به خاطر آن بر او خشمگین شده است، شفاعت می کند. پاسخی به حکم بسیار مورد بحث گوش دادن به ساز در عروسی و اعیاد و ضیافت و غیره. در حدیثی که می فرماید: ابدیت را دشنام ندهید که ابدیت خداست، مهدی الوازانی الحسنی العمرانی.
عنوان اورجینال الكواكب النيارة والجواهر المختارة على ما تضمنه شرح المرشد المعين للشيخ ميارة، الحاشية بالأصل والشرح بالهامش ؛ تليه، رسالة كتبها المؤلف يتشفع فيها لبعض الولاة من آل البيت في رجل نقل عنه كلام لم يقله وغضب عليه بسبب ذلك ؛ جواب عما يكثر الخوض فيه من الحكم في استماع الآلة في الأعراس والأعياد والولائم وغير ذلك ؛ في الكلام على حديث لا تسبوا الدهر فإن الدهر هو الله المهدي الوزاني الحسني العمراني
نویسنده الوزنی، المهدی بن محمد بن محمد
نویسنده اورجینال الوزاني، المهدي بن محمد بن محمد
نوع سند
زبان ar
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود
شماره ثبت affichage_numerics3463
یادداشت‌ها نکات: پاورقی در اصل و توضیح در حاشیه (قسمت اول و دوم تا صفحه 327)؛ اولین نامه توسط نویسنده در سال 1294ق/1877م نوشته شده است که در آن برخی از امرای خاندان پیامبر (یعنی ابوالفیض عبد الجبار بن محمد بن عبدالجبار) را به نام مردی که نقل شده سخنانی گفته است که او نگفت. 328-348): رساله ای است در فضیلت و اخلاق بزرگواران; پیام دوم پاسخی است به حکم بسیار مورد بحث گوش دادن به ساز در عروسی ها، اعیاد، ضیافت ها و موارد دیگر. همچنین به آن نصیحت کافی برای اهل فهم نیز گفته می شود که گوش دادن بدون تردید را مجاز می دانند، یا برای این دیدگاه که گوش دادن و شعر گفتن جایز است، حمایت، حفاظت و پیروزی است (ج 2، ص 349-390). پاسخ به سؤال فقیه و نویسنده مکی بن عبدالله الوزنی در مورد حدیث «لعن الزمان که زمان خداست» (ج 2، ص 391-396).
مشاهده در منبع بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

ستارگان نورانی و گوهرهای برگزیده، چنانکه در شرح راهنمای منصوب شیخ مایارا، پاورقی در اصل و توضیح در حاشیه آمده است. بعد نامه ای از نویسنده که در آن برخی از والیان خاندان پیامبر را به نام مردی که مطالبی از او نقل شده است که نگفته و به خاطر آن بر او خشمگین شده است، شفاعت می کند. پاسخی به حکم بسیار مورد بحث گوش دادن به ساز در عروسی و اعیاد و ضیافت و غیره. در حدیثی که می فرماید: ابدیت را دشنام ندهید که ابدیت خداست، مهدی الوازانی الحسنی العمرانی.

(الكواكب النيارة والجواهر المختارة على ما تضمنه شرح المرشد المعين للشيخ ميارة، الحاشية بالأصل والشرح بالهامش ؛ تليه، رسالة كتبها المؤلف يتشفع فيها لبعض الولاة من آل البيت في رجل نقل عنه كلام لم يقله وغضب عليه بسبب ذلك ؛ جواب عما يكثر الخوض فيه من الحكم في استماع الآلة في الأعراس والأعياد والولائم وغير ذلك ؛ في الكلام على حديث لا تسبوا الدهر فإن الدهر هو الله المهدي الوزاني الحسني العمراني)
نویسنده الوزنی، المهدی بن محمد بن محمد
نویسنده اورجینال الوزاني، المهدي بن محمد بن محمد
نوع سند
زبان ar
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود
شماره ثبت affichage_numerics3463
یادداشت‌ها نکات: پاورقی در اصل و توضیح در حاشیه (قسمت اول و دوم تا صفحه 327)؛ اولین نامه توسط نویسنده در سال 1294ق/1877م نوشته شده است که در آن برخی از امرای خاندان پیامبر (یعنی ابوالفیض عبد الجبار بن محمد بن عبدالجبار) را به نام مردی که نقل شده سخنانی گفته است که او نگفت. 328-348): رساله ای است در فضیلت و اخلاق بزرگواران; پیام دوم پاسخی است به حکم بسیار مورد بحث گوش دادن به ساز در عروسی ها، اعیاد، ضیافت ها و موارد دیگر. همچنین به آن نصیحت کافی برای اهل فهم نیز گفته می شود که گوش دادن بدون تردید را مجاز می دانند، یا برای این دیدگاه که گوش دادن و شعر گفتن جایز است، حمایت، حفاظت و پیروزی است (ج 2، ص 349-390). پاسخ به سؤال فقیه و نویسنده مکی بن عبدالله الوزنی در مورد حدیث «لعن الزمان که زمان خداست» (ج 2، ص 391-396).
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید