محدودیت قراردادهای توزیع در صنعت داروسازی از نظر قانون رقابت
| عنوان | محدودیت قراردادهای توزیع در صنعت داروسازی از نظر قانون رقابت |
|---|---|
| نویسنده | گوکالپ، گلتکین کان |
| تاریخ انتشار: | 30-08-2024 T13:36:47 AM |
| موضوع | قراردادها، ترکیه، رقابت، قانون ضد تراست، محدودیت تجارت، توزیع کنندگان (تجارت)، وضعیت حقوقی، قوانین و غیره، صنعت داروسازی، قانون |
| نوع | سند |
| زبان | ترکی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | دانشگاه اوزیغین |
| شماره ثبت | 2cca1123-3a46-4be6-97ce-be9329e00bae |
| محل کتابخانه | اداره حقوق خصوصی |
| تاریخ | 30-08-2024 T13:36:47 AM |
| متن نمونه | در کشور ما تولید، بازاریابی، فروش و توزیع دارو تابع مقررات است. توزیع یک فعالیت تجاری است که تضمین می کند محصولات در فرآیند پس از تولید به دست نیازمندان برسد. در ترکیه، داروها نه توسط خود تولیدکنندگان دارو، بلکه توسط انبارهای دارویی، که توزیع کنندگان مستقل هستند، به داروخانه های مستقل مطابق با قراردادهای توزیع بین آنها، یا به مؤسسات بهداشتی عمومی/خصوصی از طریق مناقصه توزیع می شود. اگرچه طرفین، موضوع و نتایج قراردادهای منعقده از نظر این دو کانال مشابه یکدیگر است، اما کیفیت حقوقی قراردادهای مورد نظر با یکدیگر متفاوت است. قراردادهای توزیع از نظر قانون رقابت «قراردادهای عمودی» تلقی میشوند، زیرا حاوی مقرراتی در مورد خرید-فروش یا فروش مجدد بین شرکتهای دارویی ارائهدهنده بازار محصول و انبارهای دارویی فعال در سطح توزیع هستند. از این حیث هنر رخک. محدودیت های 4 اعمال می شود. از طرفی این قراردادها با توجه به مزایایی که ایجاد می کنند از نظر معافیت فردی و خصوصاً معافیت گروهی نیز مورد بررسی قرار می گیرند. در این تحقیق در قسمت اول به بررسی قراردادهای توزیع بین شرکت های دارویی و انبارهای دارویی در خصوص عرضه دارو به داروخانه های مستقل پرداختیم. ما ارزیابی های خود را در خصوص ماهیت حقوقی این قرارداد با در نظر گرفتن ویژگی های آن درج کردیم. علاوه بر این، ما قراردادهای موجود در کانال مناقصه را نیز به طور مقایسه ای بررسی کردیم، زیرا این موارد در تصمیمات هیئت رقابت به طور مکرر مشاهده می شود. در بخش دوم، به محدودیتهای ناشی از قانون رقابت در مورد قراردادهای توزیع در بخش دارویی پرداختیم و این قراردادها را با توجه به تصمیمات هیئت مدیره از نظر رژیم معافیت مورد بحث قرار دادیم. در ترکیه، تولید، بازاریابی، فروش و توزیع داروها تابع مقررات است. توزیع یک فعالیت تجاری است که تحویل محصولات به کاربران نهایی را پس از فرآیند تولید تضمین می کند. داروها توسط توزیع کنندگان مستقل به نام انبارهای دارویی به داروخانه ها یا از طریق مناقصه به مؤسسات مراقبت های بهداشتی دولتی/خصوصی بر اساس توافق نامه های توزیع توزیع می شوند. اگرچه طرفین قرارداد، موضوع آن و نتایج فعالیت تجاری بین این دو کانال مشابه است، اما کیفیت حقوقی قراردادها با یکدیگر متفاوت است. قراردادهای توزیع از نظر قانون رقابت «قراردادهای عمودی» تلقی میشوند، زیرا حاوی مقرراتی در مورد خرید-فروش یا فروش مجدد بین شرکتهای دارویی ارائهدهنده بازار محصول و انبارهای دارویی فعال در سطح توزیع هستند. در نتیجه، قراردادهای توزیع مشمول محدودیت های مندرج در ماده 4 قانون رقابت می باشد. اما این قراردادها برای معافیت انفرادی و به ویژه مقررات معافیت گروهی بر اساس مزایایی که به همراه دارند مورد بررسی قرار می گیرند. در این مطالعه، قراردادهای توزیع بین شرکتهای دارویی و انبارهای دارویی در خصوص عرضه دارو به داروخانههای مستقل را در بخش اول بررسی کردیم. ما ارزیابی های خود را در خصوص ماهیت حقوقی این قرارداد با در نظر گرفتن ویژگی های آن درج کردیم. علاوه بر این، ما قراردادهای موجود در کانال مناقصه را که معمولاً در تصمیمات هیئت رقابت با آن مواجه میشویم، به صورت مقایسه ای تجزیه و تحلیل کردیم. در بخش دوم، بر محدودیتهای ناشی از محدودیتهای قانون رقابت در قراردادهای توزیع تمرکز کردهایم و این قراردادها را در پرتو مقررات معافیت براساس تصمیمات هیئت رقابت تحلیل کردیم. |
