تأثیر نورد گرم و پیری بر تکامل ریزساختاری و رفتار مکانیکی آلیاژ منیزیم AZ31
| عنوان | تأثیر نورد گرم و پیری بر تکامل ریزساختاری و رفتار مکانیکی آلیاژ منیزیم AZ31 |
|---|---|
| نویسنده | میسیرلی، مصطفی، قبادلو، علی حسین زاده، یاپیچی، گونی گوون |
| تاریخ انتشار: | 2019 |
| محل انتشار | - موسسه فیزیک آمریکا |
| نوع | سند |
| زبان | انگلیسی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | دانشگاه اوزیغین |
| شناسه دارایی کتابخانه | 978-073541891-2 |
| شماره ثبت | 4009f1ab-f4ce-4ec8-b0c5-3e002d2daa9c |
| محل کتابخانه | مهندسی مکانیک |
| تاریخ | 2019 |
| متن نمونه | تکامل ریزساختاری و خواص کششی AZ31 پس از نورد گرم و روشها و شرایط مختلف پیری مورد بررسی قرار گرفت. نورد گرم بر روی AZ31 به عنوان دریافت پس از همگن سازی در 400 درجه سانتی گراد به مدت 3 ساعت انجام شد. اسلب های نورد شده به طور مصنوعی در دماهای مختلف 120 درجه سانتی گراد، 180 درجه سانتی گراد و برای مدت زمان های مختلف کهنه شدند. به عنوان یک رویکرد جایگزین، پیری استرس بر روی نمونه ها اعمال شد. نتایج آزمایشهای کششی نشان داد که استحکام کششی نهایی AZ31 دریافتی پس از 24 ساعت پیری در دمای 120 درجه سانتیگراد تا 300 مگاپاسکال با کاهش 5 درصدی ازدیاد طول افزایش یافت. در حالی که شکل پذیری نمونه در دمای 180 درجه سانتی گراد و 48 ساعت با UTS 285 مگاپاسکال به 14 درصد افزایش یافت. همچنین، پیری تنش در دمای 120 درجه سانتیگراد تنها به مدت 1 ساعت، قدرت تسلیم نمونه دریافتی را به بیش از 240 مگاپاسکال افزایش داد. این به افزایش تقریبا 50 درصدی در استحکام پردازش حرارتی مکانیکی اشاره دارد. مشاهدات ریزساختاری نشان داد که رشد دانه ابتدا مقاومت نمونه های نورد شده را کاهش داده و در عین حال شکل پذیری را بهبود می بخشد. به دنبال آن هستهسازی دانههای تبلور مجدد در طول پیری استحکام را با شکلپذیری مناسب در مقایسه با نمونههای نورد شده افزایش میدهد. |
| DOI | 10.1063/1.5123706 |
| Cilt | 2146 |
