بازگشت به جستجو

ارزیابی طراحی نانو میکرو سطح بیو ایمپلنت ها با پرداخت مکانیکی شیمیایی در برابر روش های جایگزین

عنوان	ارزیابی طراحی نانو میکرو سطح بیو ایمپلنت ها با پرداخت مکانیکی شیمیایی در برابر روش های جایگزین
نویسنده	السیدی، ریاض هادی صالح
تاریخ انتشار:	2019-01-11
نوع	سند
زبان	انگلیسی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	دانشگاه اوزیغین
شماره ثبت	c882464b-313d-4924-a47a-bcc6affeb526
محل کتابخانه	گروه مهندسی مکانیک
تاریخ	2019-01-11
متن نمونه	بیوموادها بخشی از محصولات مورد استفاده در حوزه سلامت را تشکیل می دهند. دستگاه های زیست پزشکی (مانند حسگرهای زیستی، لوله های گردش خون، سیستم های همودیالیز) را می توان به عنوان مثال ذکر کرد. مواد زیستی می‌توانند دارای قرارگیری داخلی یا خارجی باشند که باید از نظر دارویی خنثی باشند و برای کاشت یا ادغام در سیستم زنده طراحی شده باشند (مانند بخیه‌ها، پلاک‌ها، جایگزین‌های استخوان، تاندون‌ها، صفحه‌ها یا مش‌ها، دریچه‌های قلب، لنزها، دندان‌ها)، دستگاه‌هایی برای رهاسازی داروها (به شکل فیلم‌ها و اندام‌های مصنوعی، سلول‌های زیرپوستی، سلول‌های کلیوی). ریه ها، پوست) و پانسمان ها. واژه بیومتریال در سال های گذشته توسط نویسندگان مختلف به روش های مختلفی تعریف شده است. در محدوده این بررسی، بیومواد به عنوان دستگاه‌هایی تعریف می‌شود که با سیستم‌های بیولوژیکی (از جمله مایعات بیولوژیکی)، با کاربردهای تشخیصی، واکسن، جراحی یا درمانی در تماس هستند و ممکن است از ترکیباتی با منشأ مصنوعی یا طبیعی، و همچنین مواد شیمیایی طبیعی به شکل جامدات و ژل‌ها، خمیرها و حتی مایع‌های غیرفعال شده قلبی، یا حتی مایعات انسانی تشکیل شده باشند. فلپ های پوست انسان برای استفاده به عنوان ایمپلنت درمان می شوند. زیست سازگارترین ماده در این زمینه تیتانیوم است و آلیاژهای آن به دلیل زیست سازگاری بالا، چگالی کم، مدول الاستیسیته کم و مقاومت به خوردگی برتر در مقایسه با فولاد زنگ نزن، به طور گسترده ای به عنوان مواد زیستی به ویژه در پروتزها، دستگاه هایی برای مصارف قلبی عروقی و برای تثبیت شکستگی ها استفاده می شود. تیتانیوم دارای مزیت دیگری است که تمایل بیشتری به ادغام استخوانی دارد که یک ویژگی مهم برای ایمپلنت های طولانی مدت است. واکنش کاهش یافته یا عدم وجود تیتانیوم با بافت های اطراف ایمپلنت به دلیل غیرفعال شدن تشکیل شده توسط فیلم دی اکسید تیتانیوم (TiO2)، معمولاً با ضخامت نانومتری، روی سطح فلز است. تکنیک‌های پردازش سطحی برای مواد ایمپلنت نیز بر خواص آن تأثیر می‌گذارد و ممکن است منجر به سطح آلوده شود که می‌تواند بر زیست سازگاری تأثیر بگذارد که ممکن است باعث عفونت در کاشت شود. زبری سطح و مواد شیمیایی مهم ترین عواملی هستند که می توانند بر موفقیت طولانی مدت ایمپلنت تأثیر بگذارند. تشکیل یک لایه اکسید سطحی محافظ از طریق روش‌های مختلف در ادبیات برای افزایش زیست سازگاری و تضمین لنگر مکانیکی و در نتیجه پایداری اولیه در نتیجه موفقیت و بقای ایمپلنت زیستی معرفی شده‌است. روش انتخابی در فرآیندهای ساخت اخیر، سند بلاست مرتبط با اچ شیمیایی است که معمولاً برای مهندسی سطوح تیتانیوم استفاده می‌شود تا زبری سطح مورد نظر در میزبان پذیرفته شود. روش سند بلاست شامل پرتاب ذرات خاص برای ایجاد زبری میکرو در سطح تحت درمان است، این ذرات ممکن است به سطح ایمپلنت بچسبند که می تواند باعث آلودگی سطح شود. با این حال، روش‌های جایگزین دیگر ساختاردهی سطح مانند پوشش پلاسما با دمای بالا و لایه برداری لیزری پرهزینه هستند. در این پایان نامه، فرآیند پولیش مکانیکی شیمیایی سه بعدی (3-D CMP) به عنوان یک تکنیک جایگزین برای پردازش سطوح غیر مسطح بیوایمپلنت مانند سطوح استوانه ای رزوه ای ایمپلنت دندان، علاوه بر روش های موجود در ادبیات برای تغییر خواص سطح ایمپلنت، ایجاد شده است. در اصل فرآیند CMP یکی از روش‌هایی است که در صنعت تولید نیمه‌هادی‌ها برای اطمینان از مسطح شدن سطح از طریق برش مکانیکی و اعمال شیمیایی همزمان مرتبط با حضور ذرات ساینده در دوغاب‌های پولیش استفاده می‌شود که اثر برش مکانیکی را از طریق فرآیند فراهم می‌کند که امکان تمیز کردن سطح را از طریق فرسایش سطح نانومتری فراهم می‌کند. مجموعه یکپارچه متغیرها شامل اجزای شیمیایی تثبیت کننده های دوغاب، تنظیم کننده های pH و اکسید کننده ها برای تحریک فرآیند تشکیل فیلم اکسید غیرفعال که می تواند سطح را بپوشاند و زیست سازگاری را افزایش دهد، ترکیب می شوند. به طور کلی، CMP برای صیقل دادن سطوح و القای صافی استفاده می شود، اما در اینجا نشان داده شده است که تغییر متغیرهای فرآیند شامل غلظت ذرات دوغاب، خواص مواد لنت، نوع اکسیدکننده سرعت نمونه و غلظت لنت، امکان مهندسی و کنترل زبری سطح روی سطوح تیمار شده را می دهد. هدف اصلی از درمان CMP تولید یک فیلم محافظ یکنواخت است. اعتقاد بر این است که استفاده از CMP 3-D آلودگی آلی و معدنی را بر روی سطح زیست ایمپلنت هایی که در تماس با محیط بدن انسان است کاهش می دهد و خطر پری ایمپلنتیت و عفونت را با کاهش واکنش های رد در داخل بدن به دلیل فرآیندهای آزادسازی یون محدود می کند. کاربرد CMP بر روی آلیاژهای تیتانیوم در ادبیات توانایی تولید فیلم های TiO2 و ایجاد سطح صاف را نشان داده است. با این حال، اکسید بومی آن یک فرآیند خود تشکیل دهنده است، اما یک فرآیند کند است و درمان CMP این فرآیند را تسریع می کند. فیلم اکسید تیتانیوم برای ترویج زیست سازگاری، چسبندگی سلولی، تشکیل استخوان و جلوگیری از رشد باکتری ها شناخته شده است. با این حال، فیلم‌های اکسیدی تولید شده در تیمارهای مشابه، مانند روش آنودیزاسیون، منجر به ایجاد ساختارهای لایه‌های متخلخل ضخیم می‌شود که مزیت استفاده از این حفره‌ها را به عنوان نقاط رهاسازی دارو دارند. از طرف دیگر این تخلخل می تواند بر روند جلوگیری از خوردگی تأثیر بگذارد. بنابراین، در این مطالعه، فرآیند CMP 3-D بر روی ایمپلنت‌های مبتنی بر تیتانیوم پیاده‌سازی شده است تا آلودگی‌های آلی و معدنی روی سطح ایمپلنت از بین برود و زبری مورد نظر بر روی سطوح ایمپلنت ایجاد شود. علاوه بر این، زیست سازگاری سطوح تحت درمان با CMP از طریق ترشوندگی سطح و مقاومت در برابر خوردگی از طریق آنالیزهای الکتروشیمیایی و پارامترهای سطح بهینه از طریق ارزیابی‌های بیومکانیکی ارزیابی شده است و در نتیجه زبری سطح مورد نظر را با توجه به پاسخ‌های سطح تعیین می‌کند. 300000 اولارک تهمین ادیلن تمسیلی بیر کیسمینی اولوشتورمکتادیر. Biyomedikal cihazlar (biyosensörler, kan dolaşım tüpleri, hemodiyaliz sistemleri gibi), implante edilebilir malzemeler (sütürler, plaklar, kemik ikameleri, tendonlar, meshler veya ekranlar, kalp kapakçıkları, lensınçıkları, lensınçları, lensünları (filmler, deri altı implantlar ve parçacıklar şeklinde), böbrek, karaciğer, pankreas, akciğerler ve deri gibi yapay organlar, pansuman ürünleri gibi birçok ürün biyomalzemelere örnek verilebilir. بیومالزمه تریمی، سون ییلاردا فارکلی یازارلار تارافیندان فارکلی شئیلرده تانیملانمیشتیر. Bu inceleme kapsamında، biyomalzemeler; biyolojik sistemler (biyolojik sıvılar da dahil), teşhis, aşı, cerrahi veya terapötik uygulamalar ile bağlantılı cihazlar olarak tanımlanmaktadır و kimyasal veya kimyasal kaynaklı olduğu kadar köğalbillerikenya. ایمپلنت olarak kullanılmak üzere işlenmiş domuz kalp kapakçıkları ve insan derisi flapları gibi çok fazla üretilmeyen hem katı hem de jel, macun ve hatta sıvı formundaki doğal malzemeler bunlara örnek verilebilir. Bu alanda en biyouyumlu materyal titanyumdur. Yüksek biyouyumluluk, düşük yoğunluk oranı, düşük esneklik katsayısı ve paslanmaz çeliğe kıyasla üstün aşınma direnci sayesinde titanyum alaşımı, özellikle protezleri kıyasla, kardilenme kullanılan cihazlarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Titanyum، uzun süreli implantlar için önemli bir özellik olan osseintegrasyon için daha uygunndur. Titanyumun، implantı çevreleyen dokularla azaltılmış veya var olmayan reaksiyonu، genellikle metal yüzeyinde nanometrik kalınlıkla olan titanyum dioksit filmi (TiO2) tarafından oluşturulan pasivasyonadıranak. Implant materyalleri için yüzey işleme teknikleri materyalin özelliklerini de etkiler, ve implantasyonda enfeksiyona neden olabilecek ve biyouyumluluk oranı üzerinde etkili olabilecek kontaminasyona sebep olabilir. Başarılı, uzun ömürlü bir implantı etkileyen en önemli faktörler yüzey pürüzlülügü ve kimyadır. Biyouyumluluğun arttırılması ve mekanik bağlanmanın (ankraj) sağlanması ve bunun sonucunda birincil stabilitede başarılı bir biyo-implant için, literatürde farklı yöntemlerle koruyucu bir yüzey oksit tabakası oşit. سون ییلاردا ورتیمده کولانیلان یونتم، کیمیاسال داغلاما ایله ایلیشکیلندریلن کوملاما یونتمیدیر و ایستنیلن اوراندا یوزئی پوروزلولوغو الده اتمک ایچین تیتانیوم یوزیلرین یوراکولان دووزن. Kumlama yöntemi، işlem yapılan bölgeye mikro bir pürüzlülük kazandırmak için özel parçacıkların püskürtülmesinden oluşur. Bu parçacıklar, implant yüzeyine yapışabilir ve bu da kontaminasyona neden olabilir. بونونلا بیرابر، یوکسک ایسیدا پلازما کاپلاما ویا لازرله یوزئی ایشلمه گیبی دیغر آلترناتیو یوزئی یاپیلاندیرما یونتملری د مالیه تلیدیر. Bu araştırma kapsamında, silindirik yüzeyli diş implantı gibi biyoimplant yüzeylerini işlemek için implant malzeme yüzeylerinin işlenmesi için literatürde var olan yöntemlere alternatif olarakluzümleme (3-D CMP) prosesi oluşturulmuştur. آسلیندا سی ام پی پروسی، آینی آندا یوزئی هم مکانیک هم د کیمیاسال اولارک دوزلملیبیلن یارییلتکنلر اندوستریسینده کولانیلان یونتملردن بیریدیر. İşlem sırasında kullanılan دوغاب içerisindeki aşındırıcı کیمیاسالار مکانیک کسیمه اتکیسی یاراتارک یوزئی تمیزلیغینده نانومتریک seviyede aşınım sağlar. Slurrynin kimyasal bileşenlerini oluşturan stabilizatörler, PH ayarlayıcılar ve oksitleyiciler, yüzeyi kaplayabilen ve biyouyumluluğu artırabilen pasif oksit filminin oluşum sürecini hızlandırmak için birleştir. CMP genel olarak pürüzsüz yüzeyler oluşturmak amaçlı kullanılmaktadır، fakat bu araştırmada; دوغاب partiküllerinin yoğunluğu، cilalama pedi materyalinin özellikleri، ped materyali türü، oksitleme hızı ve yoğunluğu olmak üzere işlem bileşenlerinin değişkenleri، mühendise، tedavigelülükölülök etme imkanı verir. CMP tedavisinin asıl amacı, tek tip bir koruyucu film oluşturmaktır. 3- D CMP uygulamasının; insan vücudu çevresiyle temas halinde olan biyo-implantların yüzeyindeki organik ve inorganik kirlenmeyi azalttığına, peri-impantitis oluşumunu engellediğine ve iyon salınımı sayesinde vücut içindeal an etkilaqerit inanılmaktadır. Literatürdeki çalışmada، titanyum alaşımları üzerinde CMP uygulamasının TiO2 filmleri ürettiği ve pürüzsüz bir yüzey oluşturduğu belirtilmiştir. انجاک، بو بیلشیم دوغال یولا و کیسیتلنیر و بو سورهچ د یاواش بیر سورهچتیر و سی ام پی اویگولاماسی بو سوریجی هیزلاندیرمکتادیر. تیتانیوم اوکسیت فیلمینین بیویووملولوغا، هوکره آدزیونونا و باکتری و استئو-اولوشومونون اونلنمسین کاتکی ساغلادیغی بیلینمکتدیر. Fakat, anotlama yöntemi gibi benzer yöntemlerde oluşturulan oksit filmler; oluşan boşlukları دارو bırakma noktaları olarak kullanma avantajına sahip olan kalın gözenekli film yapılarına yol açmıştır. Diğer bir yandan, bu gözeneklilik korozyon önleme sürecini etkileyebilir. Bundan dolayı, bu araştırmada, 3-D CMP yöntemi, implant yüzeyinde istenilen pürüzlülük oranını sağlamak ve organik ve inorganik kontaminasyonu önlemek için ایمپلنت malzemesi olarak kullanılan Ti-plıştılülük. بونون یانی سیرا، سی ام پی ایله تداوی ادیلمیش یوزیلرین تپکیلرینه گوره ایستنیلن یوزئی پوروزلولوغو اورانی و بییویووملولوغو; yüzey ıslanabilirliği ve korozyon direnci، elektrokimyasal analizler، optimum yüzey parametreleri ve biyomekanik değerlendirmeler yollarıyla değerlendirilmiştir.

مشاهده در منبع دانشگاه اوزیغین دانشگاه اوزیغین - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات

دانشگاه اوزیغین

ارزیابی طراحی نانو میکرو سطح بیو ایمپلنت ها با پرداخت مکانیکی شیمیایی در برابر روش های جایگزین

نویسنده السیدی، ریاض هادی صالح

تاریخ انتشار 2019-01-11

نوع سند

زبان انگلیسی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه دانشگاه اوزیغین

شماره ثبت c882464b-313d-4924-a47a-bcc6affeb526

محل کتابخانه گروه مهندسی مکانیک

تاریخ 2019-01-11

متن نمونه بیوموادها بخشی از محصولات مورد استفاده در حوزه سلامت را تشکیل می دهند. دستگاه های زیست پزشکی (مانند حسگرهای زیستی، لوله های گردش خون، سیستم های همودیالیز) را می توان به عنوان مثال ذکر کرد. مواد زیستی می‌توانند دارای قرارگیری داخلی یا خارجی باشند که باید از نظر دارویی خنثی باشند و برای کاشت یا ادغام در سیستم زنده طراحی شده باشند (مانند بخیه‌ها، پلاک‌ها، جایگزین‌های استخوان، تاندون‌ها، صفحه‌ها یا مش‌ها، دریچه‌های قلب، لنزها، دندان‌ها)، دستگاه‌هایی برای رهاسازی داروها (به شکل فیلم‌ها و اندام‌های مصنوعی، سلول‌های زیرپوستی، سلول‌های کلیوی). ریه ها، پوست) و پانسمان ها. واژه بیومتریال در سال های گذشته توسط نویسندگان مختلف به روش های مختلفی تعریف شده است. در محدوده این بررسی، بیومواد به عنوان دستگاه‌هایی تعریف می‌شود که با سیستم‌های بیولوژیکی (از جمله مایعات بیولوژیکی)، با کاربردهای تشخیصی، واکسن، جراحی یا درمانی در تماس هستند و ممکن است از ترکیباتی با منشأ مصنوعی یا طبیعی، و همچنین مواد شیمیایی طبیعی به شکل جامدات و ژل‌ها، خمیرها و حتی مایع‌های غیرفعال شده قلبی، یا حتی مایعات انسانی تشکیل شده باشند. فلپ های پوست انسان برای استفاده به عنوان ایمپلنت درمان می شوند. زیست سازگارترین ماده در این زمینه تیتانیوم است و آلیاژهای آن به دلیل زیست سازگاری بالا، چگالی کم، مدول الاستیسیته کم و مقاومت به خوردگی برتر در مقایسه با فولاد زنگ نزن، به طور گسترده ای به عنوان مواد زیستی به ویژه در پروتزها، دستگاه هایی برای مصارف قلبی عروقی و برای تثبیت شکستگی ها استفاده می شود. تیتانیوم دارای مزیت دیگری است که تمایل بیشتری به ادغام استخوانی دارد که یک ویژگی مهم برای ایمپلنت های طولانی مدت است. واکنش کاهش یافته یا عدم وجود تیتانیوم با بافت های اطراف ایمپلنت به دلیل غیرفعال شدن تشکیل شده توسط فیلم دی اکسید تیتانیوم (TiO2)، معمولاً با ضخامت نانومتری، روی سطح فلز است. تکنیک‌های پردازش سطحی برای مواد ایمپلنت نیز بر خواص آن تأثیر می‌گذارد و ممکن است منجر به سطح آلوده شود که می‌تواند بر زیست سازگاری تأثیر بگذارد که ممکن است باعث عفونت در کاشت شود. زبری سطح و مواد شیمیایی مهم ترین عواملی هستند که می توانند بر موفقیت طولانی مدت ایمپلنت تأثیر بگذارند. تشکیل یک لایه اکسید سطحی محافظ از طریق روش‌های مختلف در ادبیات برای افزایش زیست سازگاری و تضمین لنگر مکانیکی و در نتیجه پایداری اولیه در نتیجه موفقیت و بقای ایمپلنت زیستی معرفی شده‌است. روش انتخابی در فرآیندهای ساخت اخیر، سند بلاست مرتبط با اچ شیمیایی است که معمولاً برای مهندسی سطوح تیتانیوم استفاده می‌شود تا زبری سطح مورد نظر در میزبان پذیرفته شود. روش سند بلاست شامل پرتاب ذرات خاص برای ایجاد زبری میکرو در سطح تحت درمان است، این ذرات ممکن است به سطح ایمپلنت بچسبند که می تواند باعث آلودگی سطح شود. با این حال، روش‌های جایگزین دیگر ساختاردهی سطح مانند پوشش پلاسما با دمای بالا و لایه برداری لیزری پرهزینه هستند. در این پایان نامه، فرآیند پولیش مکانیکی شیمیایی سه بعدی (3-D CMP) به عنوان یک تکنیک جایگزین برای پردازش سطوح غیر مسطح بیوایمپلنت مانند سطوح استوانه ای رزوه ای ایمپلنت دندان، علاوه بر روش های موجود در ادبیات برای تغییر خواص سطح ایمپلنت، ایجاد شده است. در اصل فرآیند CMP یکی از روش‌هایی است که در صنعت تولید نیمه‌هادی‌ها برای اطمینان از مسطح شدن سطح از طریق برش مکانیکی و اعمال شیمیایی همزمان مرتبط با حضور ذرات ساینده در دوغاب‌های پولیش استفاده می‌شود که اثر برش مکانیکی را از طریق فرآیند فراهم می‌کند که امکان تمیز کردن سطح را از طریق فرسایش سطح نانومتری فراهم می‌کند. مجموعه یکپارچه متغیرها شامل اجزای شیمیایی تثبیت کننده های دوغاب، تنظیم کننده های pH و اکسید کننده ها برای تحریک فرآیند تشکیل فیلم اکسید غیرفعال که می تواند سطح را بپوشاند و زیست سازگاری را افزایش دهد، ترکیب می شوند. به طور کلی، CMP برای صیقل دادن سطوح و القای صافی استفاده می شود، اما در اینجا نشان داده شده است که تغییر متغیرهای فرآیند شامل غلظت ذرات دوغاب، خواص مواد لنت، نوع اکسیدکننده سرعت نمونه و غلظت لنت، امکان مهندسی و کنترل زبری سطح روی سطوح تیمار شده را می دهد. هدف اصلی از درمان CMP تولید یک فیلم محافظ یکنواخت است. اعتقاد بر این است که استفاده از CMP 3-D آلودگی آلی و معدنی را بر روی سطح زیست ایمپلنت هایی که در تماس با محیط بدن انسان است کاهش می دهد و خطر پری ایمپلنتیت و عفونت را با کاهش واکنش های رد در داخل بدن به دلیل فرآیندهای آزادسازی یون محدود می کند. کاربرد CMP بر روی آلیاژهای تیتانیوم در ادبیات توانایی تولید فیلم های TiO2 و ایجاد سطح صاف را نشان داده است. با این حال، اکسید بومی آن یک فرآیند خود تشکیل دهنده است، اما یک فرآیند کند است و درمان CMP این فرآیند را تسریع می کند. فیلم اکسید تیتانیوم برای ترویج زیست سازگاری، چسبندگی سلولی، تشکیل استخوان و جلوگیری از رشد باکتری ها شناخته شده است. با این حال، فیلم‌های اکسیدی تولید شده در تیمارهای مشابه، مانند روش آنودیزاسیون، منجر به ایجاد ساختارهای لایه‌های متخلخل ضخیم می‌شود که مزیت استفاده از این حفره‌ها را به عنوان نقاط رهاسازی دارو دارند. از طرف دیگر این تخلخل می تواند بر روند جلوگیری از خوردگی تأثیر بگذارد. بنابراین، در این مطالعه، فرآیند CMP 3-D بر روی ایمپلنت‌های مبتنی بر تیتانیوم پیاده‌سازی شده است تا آلودگی‌های آلی و معدنی روی سطح ایمپلنت از بین برود و زبری مورد نظر بر روی سطوح ایمپلنت ایجاد شود. علاوه بر این، زیست سازگاری سطوح تحت درمان با CMP از طریق ترشوندگی سطح و مقاومت در برابر خوردگی از طریق آنالیزهای الکتروشیمیایی و پارامترهای سطح بهینه از طریق ارزیابی‌های بیومکانیکی ارزیابی شده است و در نتیجه زبری سطح مورد نظر را با توجه به پاسخ‌های سطح تعیین می‌کند. 300000 اولارک تهمین ادیلن تمسیلی بیر کیسمینی اولوشتورمکتادیر. Biyomedikal cihazlar (biyosensörler, kan dolaşım tüpleri, hemodiyaliz sistemleri gibi), implante edilebilir malzemeler (sütürler, plaklar, kemik ikameleri, tendonlar, meshler veya ekranlar, kalp kapakçıkları, lensınçıkları, lensınçları, lensünları (filmler, deri altı implantlar ve parçacıklar şeklinde), böbrek, karaciğer, pankreas, akciğerler ve deri gibi yapay organlar, pansuman ürünleri gibi birçok ürün biyomalzemelere örnek verilebilir. بیومالزمه تریمی، سون ییلاردا فارکلی یازارلار تارافیندان فارکلی شئیلرده تانیملانمیشتیر. Bu inceleme kapsamında، biyomalzemeler; biyolojik sistemler (biyolojik sıvılar da dahil), teşhis, aşı, cerrahi veya terapötik uygulamalar ile bağlantılı cihazlar olarak tanımlanmaktadır و kimyasal veya kimyasal kaynaklı olduğu kadar köğalbillerikenya. ایمپلنت olarak kullanılmak üzere işlenmiş domuz kalp kapakçıkları ve insan derisi flapları gibi çok fazla üretilmeyen hem katı hem de jel, macun ve hatta sıvı formundaki doğal malzemeler bunlara örnek verilebilir. Bu alanda en biyouyumlu materyal titanyumdur. Yüksek biyouyumluluk, düşük yoğunluk oranı, düşük esneklik katsayısı ve paslanmaz çeliğe kıyasla üstün aşınma direnci sayesinde titanyum alaşımı, özellikle protezleri kıyasla, kardilenme kullanılan cihazlarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Titanyum، uzun süreli implantlar için önemli bir özellik olan osseintegrasyon için daha uygunndur. Titanyumun، implantı çevreleyen dokularla azaltılmış veya var olmayan reaksiyonu، genellikle metal yüzeyinde nanometrik kalınlıkla olan titanyum dioksit filmi (TiO2) tarafından oluşturulan pasivasyonadıranak. Implant materyalleri için yüzey işleme teknikleri materyalin özelliklerini de etkiler, ve implantasyonda enfeksiyona neden olabilecek ve biyouyumluluk oranı üzerinde etkili olabilecek kontaminasyona sebep olabilir. Başarılı, uzun ömürlü bir implantı etkileyen en önemli faktörler yüzey pürüzlülügü ve kimyadır. Biyouyumluluğun arttırılması ve mekanik bağlanmanın (ankraj) sağlanması ve bunun sonucunda birincil stabilitede başarılı bir biyo-implant için, literatürde farklı yöntemlerle koruyucu bir yüzey oksit tabakası oşit. سون ییلاردا ورتیمده کولانیلان یونتم، کیمیاسال داغلاما ایله ایلیشکیلندریلن کوملاما یونتمیدیر و ایستنیلن اوراندا یوزئی پوروزلولوغو الده اتمک ایچین تیتانیوم یوزیلرین یوراکولان دووزن. Kumlama yöntemi، işlem yapılan bölgeye mikro bir pürüzlülük kazandırmak için özel parçacıkların püskürtülmesinden oluşur. Bu parçacıklar, implant yüzeyine yapışabilir ve bu da kontaminasyona neden olabilir. بونونلا بیرابر، یوکسک ایسیدا پلازما کاپلاما ویا لازرله یوزئی ایشلمه گیبی دیغر آلترناتیو یوزئی یاپیلاندیرما یونتملری د مالیه تلیدیر. Bu araştırma kapsamında, silindirik yüzeyli diş implantı gibi biyoimplant yüzeylerini işlemek için implant malzeme yüzeylerinin işlenmesi için literatürde var olan yöntemlere alternatif olarakluzümleme (3-D CMP) prosesi oluşturulmuştur. آسلیندا سی ام پی پروسی، آینی آندا یوزئی هم مکانیک هم د کیمیاسال اولارک دوزلملیبیلن یارییلتکنلر اندوستریسینده کولانیلان یونتملردن بیریدیر. İşlem sırasında kullanılan دوغاب içerisindeki aşındırıcı کیمیاسالار مکانیک کسیمه اتکیسی یاراتارک یوزئی تمیزلیغینده نانومتریک seviyede aşınım sağlar. Slurrynin kimyasal bileşenlerini oluşturan stabilizatörler, PH ayarlayıcılar ve oksitleyiciler, yüzeyi kaplayabilen ve biyouyumluluğu artırabilen pasif oksit filminin oluşum sürecini hızlandırmak için birleştir. CMP genel olarak pürüzsüz yüzeyler oluşturmak amaçlı kullanılmaktadır، fakat bu araştırmada; دوغاب partiküllerinin yoğunluğu، cilalama pedi materyalinin özellikleri، ped materyali türü، oksitleme hızı ve yoğunluğu olmak üzere işlem bileşenlerinin değişkenleri، mühendise، tedavigelülükölülök etme imkanı verir. CMP tedavisinin asıl amacı, tek tip bir koruyucu film oluşturmaktır. 3- D CMP uygulamasının; insan vücudu çevresiyle temas halinde olan biyo-implantların yüzeyindeki organik ve inorganik kirlenmeyi azalttığına, peri-impantitis oluşumunu engellediğine ve iyon salınımı sayesinde vücut içindeal an etkilaqerit inanılmaktadır. Literatürdeki çalışmada، titanyum alaşımları üzerinde CMP uygulamasının TiO2 filmleri ürettiği ve pürüzsüz bir yüzey oluşturduğu belirtilmiştir. انجاک، بو بیلشیم دوغال یولا و کیسیتلنیر و بو سورهچ د یاواش بیر سورهچتیر و سی ام پی اویگولاماسی بو سوریجی هیزلاندیرمکتادیر. تیتانیوم اوکسیت فیلمینین بیویووملولوغا، هوکره آدزیونونا و باکتری و استئو-اولوشومونون اونلنمسین کاتکی ساغلادیغی بیلینمکتدیر. Fakat, anotlama yöntemi gibi benzer yöntemlerde oluşturulan oksit filmler; oluşan boşlukları دارو bırakma noktaları olarak kullanma avantajına sahip olan kalın gözenekli film yapılarına yol açmıştır. Diğer bir yandan, bu gözeneklilik korozyon önleme sürecini etkileyebilir. Bundan dolayı, bu araştırmada, 3-D CMP yöntemi, implant yüzeyinde istenilen pürüzlülük oranını sağlamak ve organik ve inorganik kontaminasyonu önlemek için ایمپلنت malzemesi olarak kullanılan Ti-plıştılülük. بونون یانی سیرا، سی ام پی ایله تداوی ادیلمیش یوزیلرین تپکیلرینه گوره ایستنیلن یوزئی پوروزلولوغو اورانی و بییویووملولوغو; yüzey ıslanabilirliği ve korozyon direnci، elektrokimyasal analizler، optimum yüzey parametreleri ve biyomekanik değerlendirmeler yollarıyla değerlendirilmiştir.