نویسنده
ابن علی القیسی الصفار (مسگر).
نویسنده اورجینال
ابن علي القيسي الصفار صانع النحاسيات
تاریخ انتشار
424-443ق/1032-1051م
محل انتشار
-
موزه هنرهای اسلامی؛ سستی کایروان
موضوع
برنج قالبی و سوراخ شده.
نوع
دیگر
زبان
نامشخص
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
ابعاد فیزیکی
الارتفاع: 118 سم؛ القطر الأقصى : 51.5 سم
کتابخانه
Museum With No Frontiers
شناسه دارایی کتابخانه
B Z 501
شماره ثبت
object;ISL;tn;Mus01;15;ar
محل کتابخانه
موزه هنرهای اسلامی؛ سستی کایروان
تاریخ
424-443ق/1032-1051م
یادداشتها
این فانوس از یک گیره برنزی تشکیل شده است که شکلی نیمه کروی دارد که در لبه آن کمی خمیده است. از وسط آن که به شش ضلع بریده شده است، سه زنجیر روباز از آن بیرون میآید که با تزئینات هندسی و گلدار انتزاعی که از مشبکها و سهپرهها تشکیل شده است، تزیین شدهاند، سبکی که در دوره قرون وسطی در کارنامه سیرنه رواج داشت. از زنجیر یک حوض برنجی چکش خورده آویزان شده است که شکل یک ظرف دایره ای را به خود می گیرد و از طریق سوراخ مجدد با نقاط روشن سوراخ می شود. در پشت، یک ستاره شش پر به نظر می رسد که توسط سه کتیبه احاطه شده است، یکی در اطراف گردن، دیگری بین تکیه گاه های حلقه، و سومی اطراف ستاره شش پر است. در نوار اول کتیبهای به خط کوفی وجود دارد که این عبارت را نشان میدهد: الحمدلله، برکات، حق، سعادت، موفقیت، قبولی، امان و عزت همنشینش. در اطراف عمق می خوانیم: «محمد بن علی القیسی الصفار (مسگر) برای بزها کار می کرد. این فانوس شباهت بی نظیری به چراغ مسجد در مؤسسه هنری شیکاگو و فانوس ایرانی دارد که در اصل از مجموعه هنری دیوید در کپنهاگ دانمارک است که هر دو را می توان به قرن چهارم یا پنجم هجری قمری / قرن یازدهم پس از میلاد دانست. همه این دادهها ما را به این باور میرساند که فانوس المعز که برای روشنایی مسجد بزرگ در قیروان استفاده میشد، الگویی از صنایع دستی الهامگرفته از هنر بیزانس است که در طول قرنهای چهارم و پنجم هجری در قرن دهم و یازدهم میلادی در کل فضای عربی-اسلامی رواج داشت.
متن نمونه
مراد رامه «فانوس بزرگ شاهزاده المعز» در کشف هنر اسلامی. موزه بدون مرز، 2026. https://islamicart.museumwnf.org/database_item.php?id=object;ISL;tn;Mus01;15;ar