(شاه نامه)
| العنوان | |
|---|---|
| العنوان الأصلي | شاه نامه |
| المؤلف الأصلي | ابوالقاسم حسن بن محمد الطوسی فردوسی |
| الموضوع | History; Poetry |
| النوع | كتاب |
| اللغة | الفارسية |
| رقمي | لا |
| مخطوط | نعم |
| عدد الصفحات | 291 |
| الأبعاد الفيزيائية | 21 x 32 |
| المكتبة: | معهد البيروني |
| معرف أصل المكتبة | 7806 |
| رقم السجل | 4306 |
| ملاحظات | II JILD |
| نص عينة | جولهراسب اکه شدازکارشه زشکرکه بودند با اوبراه نشست از بر تحت مزاران درود ومزاران سلام زمابر محمد علیه السلام فرغ من تحریر هذه الکتاب الموسوم بشاهنام بعون الله وحسن توفیقه یوم السبت ثالث عشرت جمادی الثانی سنه واربع وخمس مائة والحمد لله حق حمده والصلوة علی محمد واله اجمعین الطیبین الطاهرین غرض نقسیت کرما باز ماند درین معمون خاکی وآبی ببوج الخط فی القرطاس دهر وکاتبه در میم فی الترابی ای نازه ومحکم از تویا وسخن هرگز نکند کسی جونویا سخن فردوس مقام باوت ای فردوسی انصاف توبی که داده ء داد سخن |
| Satır sayısı | 25 |
| Sütun sayısı | 4 |
| Kâğıt | oriental |
| Kolofon | خطم هرچند دیدان را نشاید بنابر حکم مخدومی نوشتم صاحب هذه الکتاب امیر وشهریار اعظم افتخار و سهدار طسرفان امیر زین الدوله والدین امین خواجه بیک ابن نیاز خواجه آخون ابن میر حبیب الله خواجه ابن خواجه قاسم خواجه ابن خواجه مقصود خواجه ابن میر ولی رحمهم الله اجمعین شد بغر دوس خواجه فردوسی ان سرفراز صدر فرخنده اونه استاد بود وما شاگرد او خسد اوند بود وما بنده . |
