Aramaya Dön

Heykel bahçesinin Tahran kentsel mekânındaki konumu

İsim	Heykel bahçesinin Tahran kentsel mekânındaki konumu
Yazar	Adilvand fenomeni
Basım Tarihi:	1395
Basım Yeri	- Nazar Sanat, Mimarlık ve Şehircilik Araştırma Merkezi, 1395.
Konu	Heykel Bahçesi, Park, Tahran Çağdaş Sanat Müzesi, Heykel Bahçesi, İran Bostan Sanatçıları, Mimarlık, NA1-9428
Tür	Süreli Yayın
Dil	eng,fas
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Fiziksel Boyutlar	electronic resource
Kütüphane:	Bursa Uludağ Üniversitesi Kütüphanesi
Demirbaş Numarası	edsdoj.0e62f4e4bcfb4c5aad9c4cf7a62f0768
Kayıt Numarası	tqjfm46zzv
Lokasyon	LCC:Mimarlık
Tarih	1395
Örnek Metin	Heykel bahçesi, geçmişi Batı ve Avrupa kültüründe olan, klasik formu çok eskilere dayanan kentte sanat ve doğa etkileşiminin en eksiksiz örneklerinden biri. Modern çağın ardından heykel bahçesi, insan, doğa ve manzara arasındaki ilişkiyi deneyimleyen yeni bir çevre sanatı türü olarak kabul edilir. Kaçar döneminde Batı sanatının etkisiyle heykel, bir tür kamusal sanat olarak kentsel mekana girmiş, bazen de modernitenin sembolü olarak özel bahçelere yerleştirilmiştir. Ayrıca Batı tarzındaki kentsel planlama desenlerindeki değişiklikler karşısında bahçecilik de yavaş yavaş yerini Avrupa parkına bıraktı. Pehlevi döneminde modernist hareketin güçlenmesiyle birlikte park inşaatlarının refahı ve kentsel mekanlarda heykellerin varlığı arttı ancak Tahran'da orijinal anlamda bir heykel bahçesi örneği inşa edilmedi. İslam Devrimi'nin zaferinin üzerinden yaklaşık on yıl geçtikten sonra şehir heykellerinin sayısı giderek arttı. Heykellerin kamusal alana yerleştirilmesi fikri, Tahran Çağdaş Sanat Müzesi ve İran Sanatçılar Bahçesi de dahil olmak üzere birçok park ve yeşil alanda bu fikrin uygulanmasına yol açmış olsa da, Tahran'ın kentsel örneklerinin hala heykel bahçesinin yapısından ve orijinal anlamından uzak olduğu görülüyor. Bu makale, heykel bahçesinin yaklaşık bir asır sonra Tahran kentsel mekânında neden yer bulamadığı sorusuna cevap aramakta ve heykel bahçesinin bahçecilik geleneğine bağlı bir tür olduğu ve her coğrafyanın insanının doğayla ilişkisinin sanatsal bir ifadesi olduğu görüşünü kabul ederek, İran'da bahçenin yerine bir park konması ve heykel bahçesinin temellerinin yıkılması ile bu ithal olguyu hiçbir zaman yerelleştiremediğimiz sonucuna varmaktadır. Gerçek anlamda İran kimliğine sahip bir heykel bahçesine sahip olmak.
ISSN	2008-7446, 2008-2169
İlişki	http://www.manzar-sj.com/article_43490_33e4ddc34ebdd83fcbc0639cfbb169b4.pdf; https://doaj.org/toc/2008-7446; https://doaj.org/toc/2008-2169

Kaynağa git Bursa Uludağ Üniversitesi Kütüphanesi

Bursa Uludağ Üniversitesi Kütüphanesi

Heykel bahçesinin Tahran kentsel mekânındaki konumu

Yazar Adilvand fenomeni

Basım Tarihi 1395

Basım Yeri - Nazar Sanat, Mimarlık ve Şehircilik Araştırma Merkezi, 1395.

Konu Heykel Bahçesi, Park, Tahran Çağdaş Sanat Müzesi, Heykel Bahçesi, İran Bostan Sanatçıları, Mimarlık, NA1-9428

Tür Süreli Yayın

Dil eng,fas

Dijital Evet

Yazma Hayır

Fiziksel Boyutlar electronic resource

Kütüphane Bursa Uludağ Üniversitesi Kütüphanesi

Demirbaş Numarası edsdoj.0e62f4e4bcfb4c5aad9c4cf7a62f0768

Kayıt Numarası tqjfm46zzv

Lokasyon LCC:Mimarlık

Tarih 1395

Örnek Metin Heykel bahçesi, geçmişi Batı ve Avrupa kültüründe olan, klasik formu çok eskilere dayanan kentte sanat ve doğa etkileşiminin en eksiksiz örneklerinden biri. Modern çağın ardından heykel bahçesi, insan, doğa ve manzara arasındaki ilişkiyi deneyimleyen yeni bir çevre sanatı türü olarak kabul edilir. Kaçar döneminde Batı sanatının etkisiyle heykel, bir tür kamusal sanat olarak kentsel mekana girmiş, bazen de modernitenin sembolü olarak özel bahçelere yerleştirilmiştir. Ayrıca Batı tarzındaki kentsel planlama desenlerindeki değişiklikler karşısında bahçecilik de yavaş yavaş yerini Avrupa parkına bıraktı. Pehlevi döneminde modernist hareketin güçlenmesiyle birlikte park inşaatlarının refahı ve kentsel mekanlarda heykellerin varlığı arttı ancak Tahran'da orijinal anlamda bir heykel bahçesi örneği inşa edilmedi. İslam Devrimi'nin zaferinin üzerinden yaklaşık on yıl geçtikten sonra şehir heykellerinin sayısı giderek arttı. Heykellerin kamusal alana yerleştirilmesi fikri, Tahran Çağdaş Sanat Müzesi ve İran Sanatçılar Bahçesi de dahil olmak üzere birçok park ve yeşil alanda bu fikrin uygulanmasına yol açmış olsa da, Tahran'ın kentsel örneklerinin hala heykel bahçesinin yapısından ve orijinal anlamından uzak olduğu görülüyor. Bu makale, heykel bahçesinin yaklaşık bir asır sonra Tahran kentsel mekânında neden yer bulamadığı sorusuna cevap aramakta ve heykel bahçesinin bahçecilik geleneğine bağlı bir tür olduğu ve her coğrafyanın insanının doğayla ilişkisinin sanatsal bir ifadesi olduğu görüşünü kabul ederek, İran'da bahçenin yerine bir park konması ve heykel bahçesinin temellerinin yıkılması ile bu ithal olguyu hiçbir zaman yerelleştiremediğimiz sonucuna varmaktadır. Gerçek anlamda İran kimliğine sahip bir heykel bahçesine sahip olmak.

ISSN 2008-7446, 2008-2169

İlişki http://www.manzar-sj.com/article_43490_33e4ddc34ebdd83fcbc0639cfbb169b4.pdf; https://doaj.org/toc/2008-7446; https://doaj.org/toc/2008-2169