Aramaya Dön

Türkiye kurucu referandum deneyimleri kapsamında anayasa yapım sürecinde kurucu referandum(lar)ın demokratik meşruiyeti

İsim	Türkiye kurucu referandum deneyimleri kapsamında anayasa yapım sürecinde kurucu referandum(lar)ın demokratik meşruiyeti
Yazar	Bağçeci, Hamide
Basım Tarihi:	2022-12-01
Basım Yeri	- bilmek
Konu	Kurucu iktidar, Kurucu referandum, Anayasa yapımı, Demokratik meşruiyet, Plebisit, Referandum
Tür	Süreli Yayın
Dil	İngilizce
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası	2029-0454
Kayıt Numarası	17d11ab7-b8d1-4f94-8745-aede116eb237
Lokasyon	Kanun
Tarih	2022-12-01
Örnek Metin	Her eyaletin referandum deneyimleri demokratik geçmişine, gelişmişliğine ve refah düzeyine göre farklılık göstermektedir. Buna bağlı olarak konuya tek tip bir yaklaşım getirmek zorlaşmakta ve her uygulamanın kendi içindeki demokratik değerinin sorgulanmasını zorunlu kılmaktadır. Referandum her ne kadar halkın iradesini yansıtmaya yönelik bir araç olsa da her durumda gerçekleşmeyebilir. Kurucu referandumlar, kurucu iktidarın herhangi bir hukuk kuralına bağlı olmaması açısından diğer referandum türlerinden farklılık gösterir. Bu nedenle bu makalede referandumların genel anlamda demokratik değeri yerine kurucu referandumun demokratik değeri incelenmek üzere seçilmiştir. Bu makale, temel olarak kurucu referandum ile demokrasi arasındaki ilişkiye odaklanmakta ve kurucu referandumlarının gerçekten demokratik anayasa yapımının gerçek bir aracı olup olmadığını ve anayasaların demokratik meşruiyetini sağlamak için yeterli olup olmadığını sorgulamaktadır. Her ne kadar ilk bakışta kurucu referandumlar demokratik bir hedefe yönelmiş gibi görünse de, uygulamalar sonucun her zaman amaçlanan hedefle uyumlu olmadığını ortaya koyuyor. Özellikle 1961 ve 1982 Türk Anayasalarının kabul edilmesi, bu yöntemin demokratik meşruiyetin sağlanması açısından yeterli olmadığını göstermiştir. Bu nedenle konu, 1961 ve 1982 Türk Anayasalarının kabulünü sağlayan kurucu referandumlar özelinde değerlendirilmiştir. Bu çalışmada ilk üç bölümde kurucu referandum ile anayasa yapım süreci arasındaki ilişki teori odaklı bir şekilde ele alınmakta olup, ilerleyen bölümlerde Türk anayasa hukukundan seçilen iki önemli vaka analizine yer verilmektedir. Sonuç olarak, kurucu referandumlarının antidemokratik ortamlarda yapıldığında anayasaların demokratik meşruiyetini sağlayamadığı ve dolayısıyla demokratik anayasa yapımının gerçek bir aracı olmadığı sonucuna varılmıştır.
DOI	10.2478/bjlp-2022-0010
Cilt	15

Kaynağa git Özyeğin Üniversitesi Özyeğin Üniversitesi - Tarihî eser, arşiv ve süreli yayın arama motoru

Özyeğin Üniversitesi

Türkiye kurucu referandum deneyimleri kapsamında anayasa yapım sürecinde kurucu referandum(lar)ın demokratik meşruiyeti

Yazar Bağçeci, Hamide

Basım Tarihi 2022-12-01

Basım Yeri - bilmek

Konu Kurucu iktidar, Kurucu referandum, Anayasa yapımı, Demokratik meşruiyet, Plebisit, Referandum

Tür Süreli Yayın

Dil İngilizce

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Özyeğin Üniversitesi

Demirbaş Numarası 2029-0454

Kayıt Numarası 17d11ab7-b8d1-4f94-8745-aede116eb237

Lokasyon Kanun

Tarih 2022-12-01

Örnek Metin Her eyaletin referandum deneyimleri demokratik geçmişine, gelişmişliğine ve refah düzeyine göre farklılık göstermektedir. Buna bağlı olarak konuya tek tip bir yaklaşım getirmek zorlaşmakta ve her uygulamanın kendi içindeki demokratik değerinin sorgulanmasını zorunlu kılmaktadır. Referandum her ne kadar halkın iradesini yansıtmaya yönelik bir araç olsa da her durumda gerçekleşmeyebilir. Kurucu referandumlar, kurucu iktidarın herhangi bir hukuk kuralına bağlı olmaması açısından diğer referandum türlerinden farklılık gösterir. Bu nedenle bu makalede referandumların genel anlamda demokratik değeri yerine kurucu referandumun demokratik değeri incelenmek üzere seçilmiştir. Bu makale, temel olarak kurucu referandum ile demokrasi arasındaki ilişkiye odaklanmakta ve kurucu referandumlarının gerçekten demokratik anayasa yapımının gerçek bir aracı olup olmadığını ve anayasaların demokratik meşruiyetini sağlamak için yeterli olup olmadığını sorgulamaktadır. Her ne kadar ilk bakışta kurucu referandumlar demokratik bir hedefe yönelmiş gibi görünse de, uygulamalar sonucun her zaman amaçlanan hedefle uyumlu olmadığını ortaya koyuyor. Özellikle 1961 ve 1982 Türk Anayasalarının kabul edilmesi, bu yöntemin demokratik meşruiyetin sağlanması açısından yeterli olmadığını göstermiştir. Bu nedenle konu, 1961 ve 1982 Türk Anayasalarının kabulünü sağlayan kurucu referandumlar özelinde değerlendirilmiştir. Bu çalışmada ilk üç bölümde kurucu referandum ile anayasa yapım süreci arasındaki ilişki teori odaklı bir şekilde ele alınmakta olup, ilerleyen bölümlerde Türk anayasa hukukundan seçilen iki önemli vaka analizine yer verilmektedir. Sonuç olarak, kurucu referandumlarının antidemokratik ortamlarda yapıldığında anayasaların demokratik meşruiyetini sağlayamadığı ve dolayısıyla demokratik anayasa yapımının gerçek bir aracı olmadığı sonucuna varılmıştır.

DOI 10.2478/bjlp-2022-0010

Cilt 15