Yazar
Arıkan, Gizem, Kumru, Asiye, Korkut, B., İlhan, Ali Oğulcan
Basım Tarihi
2019-12
Basım Yeri
-
Springer Doğası
Konu
Sorunlu davranışları içselleştirme, Sorunlu davranışları dışsallaştırma, Algılanan sosyal destek, Olumsuz niyetlilik, Ebeveynlik stresi, SES
Tür
Süreli Yayın
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası
1062-1024
Kayıt Numarası
ef2f63d0-2baf-4cbe-adfc-b7b02272ceed
Lokasyon
Psikoloji
Tarih
2019-12
Örnek Metin
Amaçlar Annelerin profillerini iki temel risk faktörü olan SES ve ebeveynlik stresi açısından araştırmayı ve ardından bu anne profillerinde küçük çocukların içselleştirme ve dışsallaştırma davranışlarında annenin algıladığı sosyal desteğin ve olumsuz niyetliliğin rolünü incelemeyi amaçladık. Yöntem 1-3 yaş arası klinik olmayan yürümeye başlayan çocukları olan 463 anneden oluşan bir örnek ölçekleri doldurdu. İlk olarak Gizli Profil Analizi'nde (LPA) yüksek SES-düşük stres (düşük risk) ve düşük SES-yüksek stres (yüksek risk) grupları olmak üzere iki farklı anne profili belirledik. Daha sonra, annenin algıladığı sosyal destek, olumsuz niyetlilik ve çocuğun içselleştirme ve dışsallaştırma sorunlu davranışları arasındaki ilişki modelini, bu iki profili temel alan çok gruplu bir SEM analizinde test ettik. SonuçlarDüşük risk profiline sahip annelerde sosyal destek ile hem içselleştirme hem de dışsallaştırma davranışları arasında güçlü bir negatif ilişki vardı, ancak yüksek risk profiline sahip annelerde bu durum söz konusu değildi. Annelerin profillerinden bağımsız olarak, yeni yürümeye başlayan çocukların davranışlarında algılanan olumsuz niyetlilik, hem içselleştirme hem de dışsallaştırma davranışlarını olumlu yönde yordamaktadır. Ancak algılanan olumsuz niyetlilik, algılanan sosyal destek ile küçük çocukların sorunlu davranışları arasındaki olumsuz ilişkiye aracılık etmemiştir. SonuçBulgularımız, annelerin çocuğun davranışlarına ilişkin olumsuz yüklemelerinin, sorunlu davranışların erken aşamalarında kritik bir rol oynayabileceğini ve sosyal desteğin, özellikle düşük riskli anne grubu için çocuğun dışa yönelik sorunlu davranışlarını azaltmada önemli bir faktör olabileceğini göstermektedir. Müdahale programları, yeni yürümeye başlayan çocukların problem davranışlarının başlangıcında sosyal desteğin ve olumsuz niyetliliğin farklı katkısıyla tasarlanmalıdır.
DOI
10.1007/s10826-019-01529-y
Cilt
28
