Yazar
Gözkan, Ayfer Dost
Basım Tarihi
2019-10
Basım Yeri
-
Springer Doğası
Tür
Süreli Yayın
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası
1062-1024
Kayıt Numarası
17f259bb-000e-418c-9043-c06bc7a00be7
Lokasyon
Psikoloji
Tarih
2019-10
Notlar
TÜBİTAK
Örnek Metin
Amaç Bu çalışmada ergenlerin üç yakın ilişkisinde (anne, baba ve en yakın arkadaş) farklı çatışma çözümleme tarzlarını kullanma sıklığının karşılaştırılması; ergenlerin bu ilişkilerdeki çatışma çözme stilleri arasındaki ilişkileri ve çatışma çözme stilleri ile yaşam doyumu arasındaki bağlantıları incelemektir. Yöntemler Katılımcılar, Türkiye'nin bir metropol kentindeki altı ortaokulda öğrenim gören ve öz bildirim anketlerini dolduran ergenlerden (N = 854; 11-19 yaş arası) oluşuyordu. Bulgular Ergenler, ebeveynleriyle yaşadıkları çatışmalarda, yapıcı tarzları (problem çözme ve uyum), işlevsel olmayan tarzlardan (geri çekilme ve çatışmaya girme) daha sık kullandılar. En iyi arkadaşla yaşanan çatışmalarda problem çözme en sık kullanılan strateji olurken, bunu çatışmaya girme, geri çekilme ve uyum takip ediyor. Yol analizi, ebeveynlerle ve kişinin en iyi arkadaşıyla yaşadığı çatışmaları çözmek için kullanılan stratejiler arasında güçlü bir ilişki olduğunu gösterdi, chi(2) = 6,45, df = 6, p = 0,38, CFI/TLI = 1/0,999, RMSEA = 0,007. Her üç ilişkide de problem çözme, yaşam memnuniyetiyle olumlu bir şekilde bağlantılıyken, geri çekilme ve çatışmalara katılım, yaşam memnuniyetiyle olumsuz bir şekilde bağlantılıydı, chi(2) = 25,234, df = 24, p = 0,39, CFI/TLI = 0,999/0,999, RMSEA = 0,006. Sonuç Farklı ilişkilerde kullanılan çatışma çözme stratejilerinde benzerlikler ve farklılıklar vardı; bu durum hem sosyal sorun çözme modeline hem de çatışma çözümüne bağlamsal bakış açısına destek sağlıyordu. Bulgular ayrıca ergenlerin refahı için yapıcı çatışma çözümünün öneminin altını çiziyor ve çatışma çözümü eğitiminin önemine işaret ediyor.
DOI
10.1007/s10826-019-01465-x
Cilt
28
