Yazar
Palabıyık, Büşra Akkoca, Batyrov, Merdan, Fındıkçı, İlknur Eruçar
Basım Tarihi
2022-01-15
Basım Yeri
-
Elsevier
Konu
Biyouyumlu metal organik çerçeve, Kreatinin, Difüzyon, Hemodiyaliz membranı, Üre, Üremik toksin
Tür
Süreli Yayın
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası
1383-5866
Kayıt Numarası
2e8b33b9-7ef2-4830-938b-7d5b96311d56
Lokasyon
Makine Mühendisliği
Tarih
2022-01-15
Örnek Metin
Membranların verimsizliği ve uzun diyaliz seanslarından kaynaklanan zorluklar nedeniyle hemodiyaliz alternatifi olarak yeni ve etkili yöntemlerin geliştirilmesi önemlidir. Son zamanlarda metal organik çerçeveler (MOF'ler), ayarlanabilir fiziksel ve kimyasal özelliklerinden dolayı membran topluluğunun ilgisini çekmiştir. Ancak bunların üremik toksin ayrıştırmasındaki potansiyelleri hala bilinmemektedir ve sentezlenen her MOF'un üremik toksin ayrıştırma açısından test edilmesi pratik değildir. Bu çalışmanın temel amacı, 60 biyo-uyumlu MOF'un (biyo-MOF) membran bazlı üremik toksin ayırma performanslarını hesaplamalı olarak değerlendirmektir. Büyük kanonik Monte Carlo (GCMC) ve denge moleküler dinamiği (EMD) simülasyonlarını birleştirerek, biyo-MOF'lerin üre, kreatinin ve su geçirgenliklerini ve bunların üre/su ve kreatinin/su ayrımları için membran seçiciliklerini tahmin ettik. Sonuçlar, karboksilat bazlı bir MOF olan OREZES'in, üre/su ayrımı için en yüksek membran seçiciliğini (347,94) sergilediğini, oysa amino bazlı bir MOF olan BEPPIX'in, sonsuz seyreltme ve 310 K'de en yüksek kreatinin/su seçiciliğini (1,5 x 105) verdiğini gösterdi. Üremik toksinler için konuk-konuk ve ev sahibi-konuk etkileşim enerjileri de EMD simülasyonları sırasında hesaplandı ve van der Waals etkileşimleri bulundu. Coulomb etkileşimlerinden çok daha güçlüdür. Son olarak MOF'un esnekliğinin, simülasyonlarda yapısal esneklik dikkate alındığında önemli ölçüde artan üre/su ayrımı için biyo-MOF'ların öngörülen membran performansı ve membran seçicilikleri üzerindeki etkisini inceledik. Sonuçlarımız, üremik toksin ayrımları için yeni biyo-MOF membranları tasarlamaya yönelik ileriki çalışmalara yol gösterici olacaktır.
DOI
10.1016/j.seppur.2021.119852
Cilt
281
