Göksu Deresi ve yalılar

Name: Göksu Deresi ve yalılar
Author: Oza, Ali Enis

İsim	Göksu Deresi ve yalılar
Yazar	Oza, Ali Enis
Yazar Orijinal	Oza, Ali Enis
Basım Tarihi:	[1925]
Konu	Türkiye_İstanbul_BoğaziçiTürkiye_İstanbul_Beykoz_GöksuGöksu DeresiYalılar_Göksu YalılarıGiysiler_Çocuk
Tür	Resim
Dil	Türkçe
Dijital	Hayır
Yazma	Hayır
Sayfa Sayısı	1
Fiziksel Boyutlar	1 fotoğraf ; 23.8x30.2 cm.
Kütüphane:	İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi
Demirbaş Numarası	FKA_000153
Kayıt Numarası	1842990
Lokasyon	Görseller
Tarih	14.08.2008
Notlar	Cam negatiften basılmıştır. Bu görsel Ahmet Hamdi Tanpınarı’ın ölüm yıl dönümü nedeniyle İstanbul Araştırmaları Enstitüsünün 24.01.2021 tarihli Instagram ve Facebook sosyal medya hesaplarında aşağıdaki metin ile paylaşılmıştır. Bugün, modern Türkçe edebiyatın en önemli yazarlarından ve İstanbul anlatıcılarından Ahmet Hamdi Tanpınar’ın (1901–1962) ölüm yıl dönümü. Kendisini, Beş Şehir’deki İstanbul yazısının girişiyle anıyoruz: “Çocukluğumda, bir Arabistan şehrinde ihtiyar bir kadın tanımıştık. Sık sık hastalanır, humma başlar başlamaz İstanbul sularını sayıklardı: — Çırçır, Karakulak, Şifa suyu, Hünkâr suyu, Taşdelen, Sırmakeş... Âdeta bir kurşun peltesi gibi ağırlaşan dilinin altında ve gergin, kuru dudaklarının arasında bu kelimeler ezildikçe fersiz gözleri canlanır, bütün yüzüne bizim duymadığımız bir şeyler dinliyormuş gibi bir dikkat gelir, yanaklarının çukuru sanki bu dikkatle dolardı. Bir gün damadı babama: — Bu onun ilâcı, tılsımı gibi bir şey... Onları sayıklayınca iyileşiyor, demişti. Sıcaktan ve sam yelinden korunmak için pencereleri koyu yeşil dallarla iyiden iyiye örtülmüş odanın, berrak su ile doldurulmuş havuz dibi loşluğuna bu isimler teker teker düştükçe ben kendimi bir büyüde kaybolmuş sanırdım. Bu mücevher parıltılı adlar benim çocukluk muhayyilemde bin çeşit hayâl uyandırırdı. Dört yanımı su sesleriyle, gümüş tas ve billûr kadeh şıkırtılarıyla, güvercin uçuşlarıyla dolu sanırdım. Bazen hayalim daha müşahhas olur, bu sayıklamanın tenime geçirdiği ürperişler arasında, tanıdığım İstanbul sebillerini, siyah, ıslak tulumlarından yağlı bir serinlik vehmi sızan sakaları, üstündeki salkım ağacı yüzünden her bahar bir taze gelin edası kazanan mahallemizin küçük ve fakir süslü çeşmesini görür gibi olurdum. Bazen da yalnız bir defa gittiğimiz Bentler'in yeşillik tufanı gözümün önünde canlanır, o zaman biraz da kendi kendime yaptığım gayretle, bu loş ve yeşil aydınlıklı oda gözümde, içinde hastanın, benim, etrafımızdakilerin acayip balıklar gibi yüzdüğümüz gerçekten bir havuz haline gelirdi. Bu kadın sonra ne oldu, bilmiyorum. Fakat içimde bir taraf, ölümünden sonra bir pınar perisi olduğuna hâlâ inanıyor. Her su başını bir hasret masalı yapan bu meraka senelerden sonra ancak bir mâna verebildim. İstanbul bu kadın için serin, berrak, şifalı suların şehriydi.” Künye: Göksu Deresi ve yalılar. Fotoğraf: Ali Enis Oza, 1925. SVİKV Fotoğraf Koleksiyonu
Alt Tür	Fotograf
Durum	Rafta
Ortam	Kağıt
Şekil	Basılı

Kaynağa git İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Aramaya Dön

İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Kaynağa git

Göksu Deresi ve yalılar

Yazar Oza, Ali Enis

Yazar Orijinal Oza, Ali Enis

Basım Tarihi [1925]

Konu Türkiye_İstanbul_BoğaziçiTürkiye_İstanbul_Beykoz_GöksuGöksu DeresiYalılar_Göksu YalılarıGiysiler_Çocuk

Tür Resim

Dil Türkçe

Dijital Hayır

Yazma Hayır

Sayfa Sayısı 1

Fiziksel Boyutlar 1 fotoğraf ; 23.8x30.2 cm.

Kütüphane İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Demirbaş Numarası FKA_000153

Kayıt Numarası 1842990

Lokasyon Görseller

Tarih 14.08.2008

Notlar Cam negatiften basılmıştır. Bu görsel Ahmet Hamdi Tanpınarı’ın ölüm yıl dönümü nedeniyle İstanbul Araştırmaları Enstitüsünün 24.01.2021 tarihli Instagram ve Facebook sosyal medya hesaplarında aşağıdaki metin ile paylaşılmıştır. Bugün, modern Türkçe edebiyatın en önemli yazarlarından ve İstanbul anlatıcılarından Ahmet Hamdi Tanpınar’ın (1901–1962) ölüm yıl dönümü. Kendisini, Beş Şehir’deki İstanbul yazısının girişiyle anıyoruz: “Çocukluğumda, bir Arabistan şehrinde ihtiyar bir kadın tanımıştık. Sık sık hastalanır, humma başlar başlamaz İstanbul sularını sayıklardı: — Çırçır, Karakulak, Şifa suyu, Hünkâr suyu, Taşdelen, Sırmakeş... Âdeta bir kurşun peltesi gibi ağırlaşan dilinin altında ve gergin, kuru dudaklarının arasında bu kelimeler ezildikçe fersiz gözleri canlanır, bütün yüzüne bizim duymadığımız bir şeyler dinliyormuş gibi bir dikkat gelir, yanaklarının çukuru sanki bu dikkatle dolardı. Bir gün damadı babama: — Bu onun ilâcı, tılsımı gibi bir şey... Onları sayıklayınca iyileşiyor, demişti. Sıcaktan ve sam yelinden korunmak için pencereleri koyu yeşil dallarla iyiden iyiye örtülmüş odanın, berrak su ile doldurulmuş havuz dibi loşluğuna bu isimler teker teker düştükçe ben kendimi bir büyüde kaybolmuş sanırdım. Bu mücevher parıltılı adlar benim çocukluk muhayyilemde bin çeşit hayâl uyandırırdı. Dört yanımı su sesleriyle, gümüş tas ve billûr kadeh şıkırtılarıyla, güvercin uçuşlarıyla dolu sanırdım. Bazen hayalim daha müşahhas olur, bu sayıklamanın tenime geçirdiği ürperişler arasında, tanıdığım İstanbul sebillerini, siyah, ıslak tulumlarından yağlı bir serinlik vehmi sızan sakaları, üstündeki salkım ağacı yüzünden her bahar bir taze gelin edası kazanan mahallemizin küçük ve fakir süslü çeşmesini görür gibi olurdum. Bazen da yalnız bir defa gittiğimiz Bentler'in yeşillik tufanı gözümün önünde canlanır, o zaman biraz da kendi kendime yaptığım gayretle, bu loş ve yeşil aydınlıklı oda gözümde, içinde hastanın, benim, etrafımızdakilerin acayip balıklar gibi yüzdüğümüz gerçekten bir havuz haline gelirdi. Bu kadın sonra ne oldu, bilmiyorum. Fakat içimde bir taraf, ölümünden sonra bir pınar perisi olduğuna hâlâ inanıyor. Her su başını bir hasret masalı yapan bu meraka senelerden sonra ancak bir mâna verebildim. İstanbul bu kadın için serin, berrak, şifalı suların şehriydi.” Künye: Göksu Deresi ve yalılar. Fotoğraf: Ali Enis Oza, 1925. SVİKV Fotoğraf Koleksiyonu

Alt Tür Fotograf

Durum Rafta

Ortam Kağıt

Şekil Basılı