Mary Botter Köşkü

İsim	Mary Botter Köşkü
Konu	Istanbul_Kadikoy_Fenerbahce_Urban History_Architectural History_Structures_Wooden Structures_Wooden Buildings_Kiosk_Kiosque_Botter_Sculpture_Statue_Woman Sculpture İstanbul_Kadıköy_Fenerbahçe_Kent Tarihi_Şehir Tarihi_Mimarlık Tarihi_Yapılar_Ahşap Yapılar_Köşkler_Botter_Botterler_Heykel_Kadın Heykeli
Tür	Resim
Dil	Türkçe
Dijital	Hayır
Yazma	Hayır
Kütüphane:	İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi
Demirbaş Numarası	FKA_009889
Kayıt Numarası	1875738
Lokasyon	Müfid Ekdal Koleksiyonu - Görseller
Tarih	16.05.2022
Notlar	Fotoğraftaki yapı Jean Botter'in kızlarından Mary Botter'in köşküdür. Mimarı Raimando D'aranco'dur ve 1906 yılında inşaa edilmiştir. Yapı özgün çizimlerinden oldukça farklı olarak inşa edilmiş olup planda ve boyutlarında önemli bir değişiklik olmadığı, yapının projedeki gibi 13x14m lik, yaklaşık kare biçimli bir zemine oturduğu anlaşılmaktadır. Yapı yükseltilmiş kâgir bir bodrum kat üzerine 3 katlı ahşap bir binadır. Planda aynı yerde bulunan ama projedeki biçimlenişinden farklı olarak özelliksiz ve dümdüz yükselen bir merdivenle giriş katına ulaşılır. Bu katın camekanlı verandasının konumu da projeye göre değişiktir. Projede verandanın köşeli dönüşü güney tarafında olduğu halde yapıda kuzey köşede yer almaktadır. Olasılıkla verandanın camekânla kapatılması sonraki bir karardır. Yapıda D’Aronco tasarımlarının özelliklerine işaret eden birkaç ayrıntı belirtilebilir. Biri, güney cephesindeki merdiven evine ait olduğunu düşündürten basamaklı pencerelerdir. Diğeri ise kuzey cephesindeki pencereleri çevreleyen ve kaplama tekniğinde yapılmış soyut bitkisel bezeme motifleridir. Özelikle de çerçvevenin alt kesimindeki küçük elips motifidir. Yapının son sahibi Nuh Naci Yazgan'ın 1947'de ki ölümünden sonra ev eşine geçti. Eşinin de vefatından sonra yerine apartman yaptırılmak üzere yıkıldı. Arsanın arka tarafına eski yapının bir benzeri yapılmıştır. (Gültaş, Didem. "Raimando D'aranco: İstanbul'daki yapılarında Cephe Biçimlenişi ve Detaylar," Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, 2008.) Ek olarak bu ev 1967 yılında çekilen başrollerini Hülya Koçyiğit ve Ediz Hun'un paylaştığı Samanyolu filmi için de kullanılmıştır. Evin iç ve bahçe görüntülerine ait görüntüler bu filmde yer almaktadır.
Durum	Rafta
Ortam	Dia
Şekil	Basılı

Kaynağa git İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Aramaya Dön

İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Kaynağa git

Mary Botter Köşkü

Konu Istanbul_Kadikoy_Fenerbahce_Urban History_Architectural History_Structures_Wooden Structures_Wooden Buildings_Kiosk_Kiosque_Botter_Sculpture_Statue_Woman Sculpture İstanbul_Kadıköy_Fenerbahçe_Kent Tarihi_Şehir Tarihi_Mimarlık Tarihi_Yapılar_Ahşap Yapılar_Köşkler_Botter_Botterler_Heykel_Kadın Heykeli

Tür Resim

Dil Türkçe

Dijital Hayır

Yazma Hayır

Kütüphane İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Demirbaş Numarası FKA_009889

Kayıt Numarası 1875738

Lokasyon Müfid Ekdal Koleksiyonu - Görseller

Tarih 16.05.2022

Notlar Fotoğraftaki yapı Jean Botter'in kızlarından Mary Botter'in köşküdür. Mimarı Raimando D'aranco'dur ve 1906 yılında inşaa edilmiştir. Yapı özgün çizimlerinden oldukça farklı olarak inşa edilmiş olup planda ve boyutlarında önemli bir değişiklik olmadığı, yapının projedeki gibi 13x14m lik, yaklaşık kare biçimli bir zemine oturduğu anlaşılmaktadır. Yapı yükseltilmiş kâgir bir bodrum kat üzerine 3 katlı ahşap bir binadır. Planda aynı yerde bulunan ama projedeki biçimlenişinden farklı olarak özelliksiz ve dümdüz yükselen bir merdivenle giriş katına ulaşılır. Bu katın camekanlı verandasının konumu da projeye göre değişiktir. Projede verandanın köşeli dönüşü güney tarafında olduğu halde yapıda kuzey köşede yer almaktadır. Olasılıkla verandanın camekânla kapatılması sonraki bir karardır. Yapıda D’Aronco tasarımlarının özelliklerine işaret eden birkaç ayrıntı belirtilebilir. Biri, güney cephesindeki merdiven evine ait olduğunu düşündürten basamaklı pencerelerdir. Diğeri ise kuzey cephesindeki pencereleri çevreleyen ve kaplama tekniğinde yapılmış soyut bitkisel bezeme motifleridir. Özelikle de çerçvevenin alt kesimindeki küçük elips motifidir. Yapının son sahibi Nuh Naci Yazgan'ın 1947'de ki ölümünden sonra ev eşine geçti. Eşinin de vefatından sonra yerine apartman yaptırılmak üzere yıkıldı. Arsanın arka tarafına eski yapının bir benzeri yapılmıştır. (Gültaş, Didem. "Raimando D'aranco: İstanbul'daki yapılarında Cephe Biçimlenişi ve Detaylar," Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, 2008.) Ek olarak bu ev 1967 yılında çekilen başrollerini Hülya Koçyiğit ve Ediz Hun'un paylaştığı Samanyolu filmi için de kullanılmıştır. Evin iç ve bahçe görüntülerine ait görüntüler bu filmde yer almaktadır.

Durum Rafta

Ortam Dia

Şekil Basılı