Jean Botter’in evi

İsim	Jean Botter’in evi
Konu	Istanbul_Kadikoy_Fenerbahce_Urban History_Architectural History_Structures_Masonary Structures_Masoned Buildings_Wooden Structures_Wooden Buildings_Gardens_Sculptures_Statues_Women Statues_Botter_Botters İstanbul_Kadıköy_Fenerbahçe_Kent Tarihi_Şehir Tarihi_Mimarlık Tarihi_Yapılar_Kagir Yapılar_Ahşap Yapılar_Peyzaj_Bahçeler_Heykeller_Kadın Heykelleri_Botterler_Botter
Tür	Resim
Dil	Türkçe
Dijital	Hayır
Yazma	Hayır
Fiziksel Boyutlar	11.9x9.1 cm.
Kütüphane:	İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi
Demirbaş Numarası	FKA_009656
Kayıt Numarası	1875505
Lokasyon	Müfid Ekdal Koleksiyonu - Görseller
Tarih	20.04.2022
Notlar	Fotoğraftaki yapı Jean Botter'in kızlarından Mary Botter'in köşküdür. Mimarı Raimando D'aranco'dur ve 1906 yılında inşaa edilmiştir. Yapı özgün çizimlerinden oldukça farklı olarak inşa edilmiş olup planda ve boyutlarında önemli bir değişiklik olmadığı, yapının projedeki gibi 13x14m lik, yaklaşık kare biçimli bir zemine oturduğu anlaşılmaktadır. Yapı yükseltilmiş kâgir bir bodrum kat üzerine 3 katlı ahşap bir binadır. Planda aynı yerde bulunan ama projedeki biçimlenişinden farklı olarak özelliksiz ve dümdüz yükselen bir merdivenle giriş katına ulaşılır. Bu katın camekanlı verandasının konumu da projeye göre değişiktir. Projede verandanın köşeli dönüşü güney tarafında olduğu halde yapıda kuzey köşede yer almaktadır. Olasılıkla verandanın camekânla kapatılması sonraki bir karardır. Yapıda D’Aronco tasarımlarının özelliklerine işaret eden birkaç ayrıntı belirtilebilir. Biri, güney cephesindeki merdiven evine ait olduğunu düşündürten basamaklı pencerelerdir. Diğeri ise kuzey cephesindeki pencereleri çevreleyen ve kaplama tekniğinde yapılmış soyut bitkisel bezeme motifleridir. Özelikle de çerçvevenin alt kesimindeki küçük elips motifidir. Yapının son sahibi Nuh Naci Yazgan'ın 1947'de ki ölümünden sonra ev eşine geçti. Eşinin de vefatından sonra yerine apartman yaptırılmak üzere yıkıldı. Arsanın arka tarafına eski yapının bir benzeri yapılmıştır. (Gültaş, Didem. "Raimando D'aranco: İstanbul'daki yapılarında Cephe Biçimlenişi ve Detaylar," Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, 2008.) Ek olarak bu ev 1967 yılında çekilen başrollerini Hülya Koçyiğit ve Ediz Hun'un paylaştığı Samanyolu filmi için de kullanılmıştır. Evin iç ve bahçe görüntülerine ait görüntüler bu filmde yer almaktadır.
Alt Tür	Fotograf
Durum	Rafta
Ortam	Kağıt
Şekil	Basılı

Kaynağa git İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Aramaya Dön

İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Kaynağa git

Jean Botter’in evi

Konu Istanbul_Kadikoy_Fenerbahce_Urban History_Architectural History_Structures_Masonary Structures_Masoned Buildings_Wooden Structures_Wooden Buildings_Gardens_Sculptures_Statues_Women Statues_Botter_Botters İstanbul_Kadıköy_Fenerbahçe_Kent Tarihi_Şehir Tarihi_Mimarlık Tarihi_Yapılar_Kagir Yapılar_Ahşap Yapılar_Peyzaj_Bahçeler_Heykeller_Kadın Heykelleri_Botterler_Botter

Tür Resim

Dil Türkçe

Dijital Hayır

Yazma Hayır

Fiziksel Boyutlar 11.9x9.1 cm.

Kütüphane İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi

Demirbaş Numarası FKA_009656

Kayıt Numarası 1875505

Lokasyon Müfid Ekdal Koleksiyonu - Görseller

Tarih 20.04.2022

Notlar Fotoğraftaki yapı Jean Botter'in kızlarından Mary Botter'in köşküdür. Mimarı Raimando D'aranco'dur ve 1906 yılında inşaa edilmiştir. Yapı özgün çizimlerinden oldukça farklı olarak inşa edilmiş olup planda ve boyutlarında önemli bir değişiklik olmadığı, yapının projedeki gibi 13x14m lik, yaklaşık kare biçimli bir zemine oturduğu anlaşılmaktadır. Yapı yükseltilmiş kâgir bir bodrum kat üzerine 3 katlı ahşap bir binadır. Planda aynı yerde bulunan ama projedeki biçimlenişinden farklı olarak özelliksiz ve dümdüz yükselen bir merdivenle giriş katına ulaşılır. Bu katın camekanlı verandasının konumu da projeye göre değişiktir. Projede verandanın köşeli dönüşü güney tarafında olduğu halde yapıda kuzey köşede yer almaktadır. Olasılıkla verandanın camekânla kapatılması sonraki bir karardır. Yapıda D’Aronco tasarımlarının özelliklerine işaret eden birkaç ayrıntı belirtilebilir. Biri, güney cephesindeki merdiven evine ait olduğunu düşündürten basamaklı pencerelerdir. Diğeri ise kuzey cephesindeki pencereleri çevreleyen ve kaplama tekniğinde yapılmış soyut bitkisel bezeme motifleridir. Özelikle de çerçvevenin alt kesimindeki küçük elips motifidir. Yapının son sahibi Nuh Naci Yazgan'ın 1947'de ki ölümünden sonra ev eşine geçti. Eşinin de vefatından sonra yerine apartman yaptırılmak üzere yıkıldı. Arsanın arka tarafına eski yapının bir benzeri yapılmıştır. (Gültaş, Didem. "Raimando D'aranco: İstanbul'daki yapılarında Cephe Biçimlenişi ve Detaylar," Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, 2008.) Ek olarak bu ev 1967 yılında çekilen başrollerini Hülya Koçyiğit ve Ediz Hun'un paylaştığı Samanyolu filmi için de kullanılmıştır. Evin iç ve bahçe görüntülerine ait görüntüler bu filmde yer almaktadır.

Alt Tür Fotograf

Durum Rafta

Ortam Kağıt

Şekil Basılı