Arzuhalci

Name: Arzuhalci
Author: Osman Hamdi Bey (1842-1910)

İsim	Arzuhalci
Yazar	Osman Hamdi Bey (1842-1910)
Basım Tarihi:	Tarihsiz
Tür	Resim
Dil	Belirlenmemiş dil
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Fiziksel Boyutlar	110 x 77 cm
Kütüphane:	Sabancı University Sakıp Sabancı Museum
Demirbaş Numarası	200-0089-OHB
Kayıt Numarası	200-0089-OHB
Tarih	Tarihsiz
Notlar	Arzuhalci, Osman Hamdi Bey’in imzasız ve tarihsiz resimlerinden biridir. Eski bir Osmanlı yapısının dış duvarı, çini alınlıklı ve geometrik bezemeli, demir şebekeli penceresi, şebekeye ve duvara tutturulmuş gölgelik ve gölgeliğin altında oturan arzuhalciye mektubunu yazdıran iki feraceli kadın görülmektedir. Tabloda görülen, ama bugün yerinde olmayan çini pano, Léon Parvillée’nin 1874’te yayınlanan Architecture et Décoration Turques (Türk Mimarisi ve Süsleme Sanatı) adlı eserinde yer almaktadır. Pano, Bursa’da Muradiye Külliyesi’ndeki Şehzade Mustafa Türbesi’nin dış pencere alınlığındaki parçadır. Osman Hamdi Bey’in Bursa’daki yapıyı iyi tanıdığı, kütüphanesinde de Parvillée’nin kitabının bulunduğu anlaşılmaktadır. Çini, Osman Hamdi Bey’in özellikle son dönemlerinde yaptığı resimlerinde sıkça kullandığı dekoratif bir unsurdur. Tablolarının bazılarında İznik çinilerinden örnekler görülürken, bazılarında ise çiçek bezemeli bordürlere, hat örnekleriyle bezeli çinilere yer verilmiştir. Sanatçının resmettiği dini nitelikli binaların süslemelerinde de çiniler görülür. Osman Hamdi Bey’in tablolarında sık sık yer verdiği feraceli kadınların büyük bir kısmı, Avrupa modasına uygun şekilde vücut hatlarını kısmen belli eden renkli, dantelli veya fistolu feracelerinden anlaşıldığı üzere yüksek gelirli bir kesime mensuptur. Ancak Arzuhalci’de biri mavi, diğeri siyah ferace giymiş iki figür, Osman Hamdi Bey’in diğer tüm renkli sahnelerinde resmettiği feraceli kadınlar arasında en halk tipi olanlardır. Resme adını veren arzuhalci, ince ayaklı, alçak bir ahşap kerevetin üzerine serili, Osman Hamdi Bey’in diğer tablolarında da sıkça görülen İran halısının üzerine oturmuş vaziyette, önünde yazı kutusu, elindeki sayfaya bakarken resmedilmiştir. Sarı entarisinin üzerinde, omuzlarına bol ve uzun kollu bir kaftan almıştır. Şaşırtmalı bir düzende yerleştirilmiş kaftanın kumaşında, irice çiçeklerle bezeli bir madalyon şeması deseni vardır. Ayak kısmı ve entarisi tamamlanmamış arzuhalci figürü, bu yönüyle Kuran Okuyan Hoca tablosuyla benzerlik göstermektedir. 19. yüzyılda İstanbul sokaklarında sıkça rastlanan, Osman Hamdi Bey’in eserlerinde ise nadiren görülen sokak köpeklerinden ikisi "Arzuhalci"de karşımıza çıkmaktadır. --- This is one of Osman Hamdi Bey’s unsigned and undated paintings. The outer wall of an old Ottoman building, its window with a pediment of tiles and geometric decorations with iron lattice, a shade fixed to the lattice and wall, and two women dictating a letter to the petitioner sitting under the shade are depicted. The panel in the painting which is not in place today is shown in Léon Parvillée’s book Architecture et Décoration Turques (1874). It is a piece from the outer window pediment of Prince Mustafa’s Tomb within the Muradiye complex in Bursa. Clearly, Osman Hamdi Bey knew the building in Bursa well and had Parvillée’s book in his library. Tile is a decorative element Osman Hamdi Bey frequently used especially in his later paintings. There are samples of Iznik tiles in some of his paintings and borders decorated with flowers or tiles decorated with calligraphy in others. Tiles can also be seen in the decorations of the religious buildings he has depicted. Most of the women Osman Hamdi Bey frequently depicted belong to the higher income group as can be seen from their colorful and laced dresses which partly show their body contours reflecting the European fashion of the period. However, the two female figures in the Petitioner, one in blue and the other in black, are the ones closest to commoners compared to others in his paintings. The petitioner after whom the painting is named is, as is frequently the case in Osman Hamdi Bey’s paintings, sitting on a Persian rug on a low wooden cot with thin legs, gazing at the sheet in his hand, with his writing box in front of him. He has a loose long-sleeved caftan over his yellow gown. There is a medal pattern ornamented with rather big flowers in the caftan’s fabric. The feet and gown of the petitioner are unfinished, like the Hodja Reading the Koran painting. We also see two of the stray dogs frequently seen in the streets of the 19th century Istanbul, but very rarely in Osman Hamdi Bey’s paintings.
Teknik	Tuval üzerine yağlıboya / Oil on canvas
Telif Hakkı	© Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi. Tüm hakları saklıdır. / © Sabancı University Sakıp Sabancı Museum. All rights reserved.

Kaynağa git Sabancı University Sakıp Sabancı Museum

Aramaya Dön

Sabancı University Sakıp Sabancı Museum

Kaynağa git

Arzuhalci

Yazar Osman Hamdi Bey (1842-1910)

Basım Tarihi Tarihsiz

Tür Resim

Dil Belirlenmemiş dil

Dijital Evet

Yazma Hayır

Fiziksel Boyutlar 110 x 77 cm

Kütüphane Sabancı University Sakıp Sabancı Museum

Demirbaş Numarası 200-0089-OHB

Kayıt Numarası 200-0089-OHB

Tarih Tarihsiz

Notlar Arzuhalci, Osman Hamdi Bey’in imzasız ve tarihsiz resimlerinden biridir. Eski bir Osmanlı yapısının dış duvarı, çini alınlıklı ve geometrik bezemeli, demir şebekeli penceresi, şebekeye ve duvara tutturulmuş gölgelik ve gölgeliğin altında oturan arzuhalciye mektubunu yazdıran iki feraceli kadın görülmektedir. Tabloda görülen, ama bugün yerinde olmayan çini pano, Léon Parvillée’nin 1874’te yayınlanan Architecture et Décoration Turques (Türk Mimarisi ve Süsleme Sanatı) adlı eserinde yer almaktadır. Pano, Bursa’da Muradiye Külliyesi’ndeki Şehzade Mustafa Türbesi’nin dış pencere alınlığındaki parçadır. Osman Hamdi Bey’in Bursa’daki yapıyı iyi tanıdığı, kütüphanesinde de Parvillée’nin kitabının bulunduğu anlaşılmaktadır. Çini, Osman Hamdi Bey’in özellikle son dönemlerinde yaptığı resimlerinde sıkça kullandığı dekoratif bir unsurdur. Tablolarının bazılarında İznik çinilerinden örnekler görülürken, bazılarında ise çiçek bezemeli bordürlere, hat örnekleriyle bezeli çinilere yer verilmiştir. Sanatçının resmettiği dini nitelikli binaların süslemelerinde de çiniler görülür. Osman Hamdi Bey’in tablolarında sık sık yer verdiği feraceli kadınların büyük bir kısmı, Avrupa modasına uygun şekilde vücut hatlarını kısmen belli eden renkli, dantelli veya fistolu feracelerinden anlaşıldığı üzere yüksek gelirli bir kesime mensuptur. Ancak Arzuhalci’de biri mavi, diğeri siyah ferace giymiş iki figür, Osman Hamdi Bey’in diğer tüm renkli sahnelerinde resmettiği feraceli kadınlar arasında en halk tipi olanlardır. Resme adını veren arzuhalci, ince ayaklı, alçak bir ahşap kerevetin üzerine serili, Osman Hamdi Bey’in diğer tablolarında da sıkça görülen İran halısının üzerine oturmuş vaziyette, önünde yazı kutusu, elindeki sayfaya bakarken resmedilmiştir. Sarı entarisinin üzerinde, omuzlarına bol ve uzun kollu bir kaftan almıştır. Şaşırtmalı bir düzende yerleştirilmiş kaftanın kumaşında, irice çiçeklerle bezeli bir madalyon şeması deseni vardır. Ayak kısmı ve entarisi tamamlanmamış arzuhalci figürü, bu yönüyle Kuran Okuyan Hoca tablosuyla benzerlik göstermektedir. 19. yüzyılda İstanbul sokaklarında sıkça rastlanan, Osman Hamdi Bey’in eserlerinde ise nadiren görülen sokak köpeklerinden ikisi "Arzuhalci"de karşımıza çıkmaktadır. --- This is one of Osman Hamdi Bey’s unsigned and undated paintings. The outer wall of an old Ottoman building, its window with a pediment of tiles and geometric decorations with iron lattice, a shade fixed to the lattice and wall, and two women dictating a letter to the petitioner sitting under the shade are depicted. The panel in the painting which is not in place today is shown in Léon Parvillée’s book Architecture et Décoration Turques (1874). It is a piece from the outer window pediment of Prince Mustafa’s Tomb within the Muradiye complex in Bursa. Clearly, Osman Hamdi Bey knew the building in Bursa well and had Parvillée’s book in his library. Tile is a decorative element Osman Hamdi Bey frequently used especially in his later paintings. There are samples of Iznik tiles in some of his paintings and borders decorated with flowers or tiles decorated with calligraphy in others. Tiles can also be seen in the decorations of the religious buildings he has depicted. Most of the women Osman Hamdi Bey frequently depicted belong to the higher income group as can be seen from their colorful and laced dresses which partly show their body contours reflecting the European fashion of the period. However, the two female figures in the Petitioner, one in blue and the other in black, are the ones closest to commoners compared to others in his paintings. The petitioner after whom the painting is named is, as is frequently the case in Osman Hamdi Bey’s paintings, sitting on a Persian rug on a low wooden cot with thin legs, gazing at the sheet in his hand, with his writing box in front of him. He has a loose long-sleeved caftan over his yellow gown. There is a medal pattern ornamented with rather big flowers in the caftan’s fabric. The feet and gown of the petitioner are unfinished, like the Hodja Reading the Koran painting. We also see two of the stray dogs frequently seen in the streets of the 19th century Istanbul, but very rarely in Osman Hamdi Bey’s paintings.

Teknik Tuval üzerine yağlıboya / Oil on canvas