İsim
Yazar	ستایش‌مهر، مهنازSetayesh‌Mehr, Mahnaz
Basım Tarihi:	1380
Konu	زب‍ان‌ ان‍گ‍ل‍ی‍س‍ی‌آم‍وزش‌ زب‍ان‌ی‍ادگ‍ی‍ری‌ای‍ران‍ی‍ان‌ف‍راگ‍ی‍ران‌زم‍ان‌ح‍ال‍ت‌ (دس‍ت‍ور زب‍ان‌)
Tür	Kitap
Dil	Belirlenmemiş dil
Dijital	Hayır
Yazma	Hayır
Kütüphane:	İran Ulusal Kütüphanesi
Demirbaş Numarası	۵۱-۱۴۱۳۳
Kayıt Numarası	1159327
Notlar	با توجه به تغییرات فراوانی که در فراگیری یادگیرندگان وجود دارد شاید بتوان نظم فراگیری را مدرکی دال بر قاعده مند بودن زبان یادگیرنده دانست. در این مطالعه تلاش شده تا این قاعده مندی را در حوضه ی عبارات موقتی ( مثل زمان وحالت ) یافت. نکته ی اساسی مورد سؤال در این تحقیق این است که آیا حالت زودتر از زمان فرا گرفته می شود یا بالعکس در فراهم آوری مدارک تجربی برای این سؤال، مراحل زیر انجام شده است : ۷۵ نفر از آزمودنیهای انگلیسی فارسی زبان بزرگسال (مرد/ زن) از بین ۱۱۸ نفر از دانشجویان دانشگاه ازاد اسلامی واحد خوراسگان، در درجات لیسانس و فوق لیسانس ، انتخاب گردیده اند . آزمودنیها بر حسب نوع اجرایشان در این تست به سه گروه پیشرفت بالا، متوسط و پایین تقسیم شدند که هر گروه ۲۵ نفر را شامل می شدند. در ادامه این مرحله ، تست نوشتاری از انها به عمل آمد که در آن ممیزه های زمان و حالت مورد بررسی قرار گرفت. برای تجز یه وتحلیل اطلاعات، دو روش متفاوت ( دقت سنجی و فراوان سنجی ) بکار گرفته شد. نتایج تجزیه و تحلیل ممیزه های مورد تحقیق از طریق چندین تحلیل واریانس یک متغیری همراه با آموزنهای شفی و یا گیمزهاول بدست آمد. گرچه،روش فراوان سنجی در این مطالعه بهتر ارزیابی شد، هر دو روش با تغییرات کم تایید کننده ی این مطلب بودند که زمان زودتر از حالت فراگرفته می شود. بنابراین نتایج بدست آمده فرضیه اصلی مبنی بر زودتر آمدن حالت را تایید نکرد و عکس آن مبنی بر زودتر آمدن زمان نسبت به حالت را تأیید کرد.

Kaynağa git İran Ulusal Kütüphanesi National Library of Iran

Aramaya Dön

İran Ulusal Kütüphanesi

Kaynağa git

Yazar ستایش‌مهر، مهنازSetayesh‌Mehr, Mahnaz

Basım Tarihi 1380

Konu زب‍ان‌ ان‍گ‍ل‍ی‍س‍ی‌آم‍وزش‌ زب‍ان‌ی‍ادگ‍ی‍ری‌ای‍ران‍ی‍ان‌ف‍راگ‍ی‍ران‌زم‍ان‌ح‍ال‍ت‌ (دس‍ت‍ور زب‍ان‌)

Tür Kitap

Dil Belirlenmemiş dil

Dijital Hayır

Yazma Hayır

Kütüphane İran Ulusal Kütüphanesi

Demirbaş Numarası ۵۱-۱۴۱۳۳

Kayıt Numarası 1159327

Notlar با توجه به تغییرات فراوانی که در فراگیری یادگیرندگان وجود دارد شاید بتوان نظم فراگیری را مدرکی دال بر قاعده مند بودن زبان یادگیرنده دانست. در این مطالعه تلاش شده تا این قاعده مندی را در حوضه ی عبارات موقتی ( مثل زمان وحالت ) یافت. نکته ی اساسی مورد سؤال در این تحقیق این است که آیا حالت زودتر از زمان فرا گرفته می شود یا بالعکس در فراهم آوری مدارک تجربی برای این سؤال، مراحل زیر انجام شده است : ۷۵ نفر از آزمودنیهای انگلیسی فارسی زبان بزرگسال (مرد/ زن) از بین ۱۱۸ نفر از دانشجویان دانشگاه ازاد اسلامی واحد خوراسگان، در درجات لیسانس و فوق لیسانس ، انتخاب گردیده اند . آزمودنیها بر حسب نوع اجرایشان در این تست به سه گروه پیشرفت بالا، متوسط و پایین تقسیم شدند که هر گروه ۲۵ نفر را شامل می شدند. در ادامه این مرحله ، تست نوشتاری از انها به عمل آمد که در آن ممیزه های زمان و حالت مورد بررسی قرار گرفت. برای تجز یه وتحلیل اطلاعات، دو روش متفاوت ( دقت سنجی و فراوان سنجی ) بکار گرفته شد. نتایج تجزیه و تحلیل ممیزه های مورد تحقیق از طریق چندین تحلیل واریانس یک متغیری همراه با آموزنهای شفی و یا گیمزهاول بدست آمد. گرچه،روش فراوان سنجی در این مطالعه بهتر ارزیابی شد، هر دو روش با تغییرات کم تایید کننده ی این مطلب بودند که زمان زودتر از حالت فراگرفته می شود. بنابراین نتایج بدست آمده فرضیه اصلی مبنی بر زودتر آمدن حالت را تایید نکرد و عکس آن مبنی بر زودتر آمدن زمان نسبت به حالت را تأیید کرد.