Mukâtil b. Süleymân’ın Tefsir Yönteminden Hareketle Tefsirde Rivayet-Dirayet Ayrımının İmkânı Üzerine

Name: Mukâtil b. Süleymân’ın Tefsir Yönteminden Hareketle Tefsirde Rivayet-Dirayet Ayrımının İmkânı Üzerine
Author: ÇALIŞKAN BAŞER, Hatice Merve

İsim	Mukâtil b. Süleymân’ın Tefsir Yönteminden Hareketle Tefsirde Rivayet-Dirayet Ayrımının İmkânı Üzerine
Yazar	ÇALIŞKAN BAŞER, Hatice Merve
Basım Yeri	Mardin Artuklu University - Mardin Artuklu University
Konu	Artuklu Akademi, 2023-06, Vol.10 (1), p.17-29
Tür	Kitap
Dil	ara,eng
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Mektup Kütüphanesi
Demirbaş Numarası	ISSN: 2148-3264, EISSN: 2687-427X, DOI: 10.34247/artukluakademi.1269481
Kayıt Numarası	cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_66e783a00b9646cba493003574a688f9
Lokasyon	DOAJ (Directory of Open Access Journals)
Notlar	Rivayetlerdeki bilginin aktarılmasıyla oluşan tefsire rivayet; akıl, dil vb. unsuların öne çıktığı tefsire dirâyet tefsiri denilmişse de bunlar farklı şekillerde anlaşılmıştır. Zehebî(ö.1977)’nin çalışmalarıyla sınıflandırılmaya başlanan bu durum, net sınırların çizilmesine imkan vermemekte ve bazı muğlak durumlara sebep olmaktadır. Çalışmanın konusu günümüze tam olarak ulaşmış ilk tefsirin yazarı olan ve rivayet kullanırken bazı yerlerde bundan söz etmeyen Mukâtil’in te’vil tarzından hareketle rivayet-dirâyet ayrımının imkanını ortaya koymaktır. Çalışmada bugün tefsir ilminin bir parçası kabul edilen meselenin problematik yönünün, bir tefsir üzerinden somutlaştırılarak ortaya konması amaçlanmıştır. Makalede tefsir, nitel araştırma yönteminin doküman analizi tekniğiyle incelenmiştir. Edinilen bulgular rivayetlerle karşılaştırmalı olarak irdelenmiştir. Dirâyet diye tanımlanan tefsirler senedli-senedsiz olarak veya herhangi bilgi zikretmeden rivayet kullanabilmektedir. Öte yandan rivayet tefsiri diye adlandırılan eserlere alınacak rivayetlerin seçilmesi, onların arasından tercihin belirtilmesi ve ayetin rivayetlerle ilişkilendirilmesi dirâyet örneğidir. Mukâtil de kimi yerlerde rivayet olduğunu belirtmeden onlara yer vermiş ve onlardan farklı şekillerde özgün bir yorum için istifade etmiştir. Narration to tafsir, which is formed by transferring the information in the narrations; mind, language, etc. The tafsir in which the elements come to the fore is called the dirâyah tafsir. This subject, which started to be classified with the works of Zehebî(d.1977), causes some ambiguous situations. The subject of the study is to reveal the possibility of the distinction between narration and wisdom, based on the ta'wil style of Muqâtil, who does not mention it in some places while using narration. In the study, it is aimed to reveal a problematic aspect of the science of tafsir by concretizing it today. In the article, tafsir was examined with the document analysis technique of the qualitative research method. Tafsir, which is defined as dirâyah, can use narration without mentioning any information. But choosing the narrations to be included in the works called narration tafsir, specifying the preference among them and associating the verse with the narrations are examples of insight. Muqâtil also included them in some places without stating that there were narrations and benefited from them in different ways for an original interpretation.
Detaylı Başlık	Mukâtil b. Süleymân’ın Tefsir Yönteminden Hareketle Tefsirde Rivayet-Dirayet Ayrımının İmkânı Üzerine

Kaynağa git Mektup Kütüphanesi Leitir Library

Aramaya Dön

Mektup Kütüphanesi

Kaynağa git

Mukâtil b. Süleymân’ın Tefsir Yönteminden Hareketle Tefsirde Rivayet-Dirayet Ayrımının İmkânı Üzerine

Yazar ÇALIŞKAN BAŞER, Hatice Merve

Basım Yeri Mardin Artuklu University - Mardin Artuklu University

Konu Artuklu Akademi, 2023-06, Vol.10 (1), p.17-29

Tür Kitap

Dil ara,eng

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Mektup Kütüphanesi

Demirbaş Numarası ISSN: 2148-3264, EISSN: 2687-427X, DOI: 10.34247/artukluakademi.1269481

Kayıt Numarası cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_66e783a00b9646cba493003574a688f9

Lokasyon DOAJ (Directory of Open Access Journals)

Notlar Rivayetlerdeki bilginin aktarılmasıyla oluşan tefsire rivayet; akıl, dil vb. unsuların öne çıktığı tefsire dirâyet tefsiri denilmişse de bunlar farklı şekillerde anlaşılmıştır. Zehebî(ö.1977)’nin çalışmalarıyla sınıflandırılmaya başlanan bu durum, net sınırların çizilmesine imkan vermemekte ve bazı muğlak durumlara sebep olmaktadır. Çalışmanın konusu günümüze tam olarak ulaşmış ilk tefsirin yazarı olan ve rivayet kullanırken bazı yerlerde bundan söz etmeyen Mukâtil’in te’vil tarzından hareketle rivayet-dirâyet ayrımının imkanını ortaya koymaktır. Çalışmada bugün tefsir ilminin bir parçası kabul edilen meselenin problematik yönünün, bir tefsir üzerinden somutlaştırılarak ortaya konması amaçlanmıştır. Makalede tefsir, nitel araştırma yönteminin doküman analizi tekniğiyle incelenmiştir. Edinilen bulgular rivayetlerle karşılaştırmalı olarak irdelenmiştir. Dirâyet diye tanımlanan tefsirler senedli-senedsiz olarak veya herhangi bilgi zikretmeden rivayet kullanabilmektedir. Öte yandan rivayet tefsiri diye adlandırılan eserlere alınacak rivayetlerin seçilmesi, onların arasından tercihin belirtilmesi ve ayetin rivayetlerle ilişkilendirilmesi dirâyet örneğidir. Mukâtil de kimi yerlerde rivayet olduğunu belirtmeden onlara yer vermiş ve onlardan farklı şekillerde özgün bir yorum için istifade etmiştir. Narration to tafsir, which is formed by transferring the information in the narrations; mind, language, etc. The tafsir in which the elements come to the fore is called the dirâyah tafsir. This subject, which started to be classified with the works of Zehebî(d.1977), causes some ambiguous situations. The subject of the study is to reveal the possibility of the distinction between narration and wisdom, based on the ta'wil style of Muqâtil, who does not mention it in some places while using narration. In the study, it is aimed to reveal a problematic aspect of the science of tafsir by concretizing it today. In the article, tafsir was examined with the document analysis technique of the qualitative research method. Tafsir, which is defined as dirâyah, can use narration without mentioning any information. But choosing the narrations to be included in the works called narration tafsir, specifying the preference among them and associating the verse with the narrations are examples of insight. Muqâtil also included them in some places without stating that there were narrations and benefited from them in different ways for an original interpretation.

Detaylı Başlık Mukâtil b. Süleymân’ın Tefsir Yönteminden Hareketle Tefsirde Rivayet-Dirayet Ayrımının İmkânı Üzerine