Yazar
Znir, Rasha, Montaser, Masouda
Basım Yeri
Konstantin, Cezayir -
Mentouri Üniversitesi Konstantin
Tür
Kitap
Dil
ara,eng
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Danimarka Kraliyet Kütüphanesi
Demirbaş Numarası
ISSN: 1111-505X, EISSN: 2588-2007
Kayıt Numarası
cdi_emarefa_primary_1624158
Lokasyon
DOAJ Açık Erişim Dergiler Dizini
Notlar
Bu makale, Osmanlı döneminde Cezayir kırsal toplumundaki sosyal yaşamın bazı yönlerini, özellikle de bu toplumu, sosyal uyum ve tavsiye kuralı ile karakterize edilen aşiret örgütlenmesi ile karakterize eden gruba dayalı hükümet sistemi ile ilgili olanları ele almaktadır. Bu kırsal toplumların üyeleri arasındaki ilişkiler de karşılıklı bağımlılığa, işbirliğine ve dayanışmaya dayanıyordu; yardıma muhtaç kabile topluluğunun bir üyesi, ister ekonomik ister aile faaliyetleriyle ilgili olsun, ona yardım eli uzatmadan bırakılamazdı ve bundan da önemlisi, Dayanışma genellikle bir grup insanın, ister grubun yararına ister bireyin yararına olsun, katkıda bulunduğu kolektif eylem biçiminde düzenlenir. Taviza denir. Bu kırsal toplum, erkekler ve kadınlar arasındaki sosyal yapısı ve kategorilerine göre, aralarında yaşamın engellerini aşmak için bütünleşmeyi yaratan rol paylaşımıyla biliniyordu. Bazıları ekonomik, sosyal ve hatta ihtiyaç anında askeri çalışmalara dayanıyordu. Bununla birlikte, erkekler gibi kadınların da başlangıçta yaratıldıkları rollere ek olarak çocuk doğurma, çocuk yetiştirme ve eve hizmet etme gibi ek rolleri vardı. Daha ziyade ihtiyaçların karşılanmasında erkeklerle birlikte katkıda bulundukları ekonomik rollerin ötesine geçerek, kendi toplumlarının kadınlarıyla dayanışma çalışmaları aracılığıyla ev dışındaki sosyal rollere geçtiler.
Görüntüle
Majallat al-ʻulūm al-insānīyah (Constantine, Algeria), 2024, Vol.35 (2), p.231-241
