RÂHNÂME-İ DİYARIBEKİR (NÂCİM)

Name: RÂHNÂME-İ DİYARIBEKİR (NÂCİM)
Author: Nâcim, Abdurrahmân Nâcim Efendi (d. 1249/1833 - ö. 1312/1895)

İsim	RÂHNÂME-İ DİYARIBEKİR (NÂCİM)
Yazar	Nâcim, Abdurrahmân Nâcim Efendi (d. 1249/1833 - ö. 1312/1895)
Basım Tarihi:	19/05/2022
Konu	Yazılı Edebiyat / Divan Edebiyatı - seyahatname
Tür	Kitap
Dil	Farsça
Dijital	Hayır
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü
Kayıt Numarası	rahname-i-diyaribekir-nacim
Tarih	1885
Notlar	Süleymaniye eşrafından Mehmed Bey'in oğlu olan Abdurrahman Nâcim Efendi’nin (ö. 1312/1895) İstanbul-Diyarbakır güzergahında bulunan menzilleri, yerleşim yerleri arasındaki mesafeleri ve buraların ahvalini anlattığı seyahatname nevinden manzum eseri. Eserin Abdurrahman Nâcim Efendi’ye aidiyetini ve 1309/1891'de Beyrut'ta tab edilenGülzâr-ı Âsâradlı eserin sonunda münderiç olduğunu ilk defa İbnü'l-Emin Mahmud Kemal nakletmiştir. Ancak İbnü'l-Emin,Gülzâr-ı Âsâradlı eserin adını muhtemelen sehven "Gülzâr-ı Edeb” şeklinde nakletmiştir (1969: II, 1057).Aruzun"fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilün"kalıbıyla, mesnevi nazım şekliyle ve Farsça olarak kaleme alınmış olanRâh-nâme-i Diyarıbekir, 238 beyitten oluşmaktadır. 27 Nisan 1885 tarihli olan bu manzum eser, seyahatname ve menazilname özelliği taşıması açısından oldukça kıymetlidir. Eserden anlaşıldığı kadarıyla 1302/1886 yılında Diyarbakır istinaf mahkemesi reisliğine tayin edilmiş olan Abdurrahman Nâcim Efendi, İstanbul'dan yola çıkarak sırasıyla, Karadeniz, Samsun, Havza, Amasya, Tokat, Sivas, Yenihan (Yıldızeli), Hekimhan, Malatya, Harput, Maden ve Ergani üzerinden Diyarbakır'a ulaşmıştır. Abdurrahman Nâcim Efendi’nin bu yolculuğu sırasında uğradığı köy, kasaba ve illerdeki izlenimlerini ve tanıştığı yöneticiler hakkındaki mülahazalarını bu eserinde edebî bir şekilde nazma çekmiştir.Üzerinde bu güne kadar herhangi bir bilimsel çalışmanın olmadığı bu eseri, Ahmet Sevgi’nin ifadesiyle "himmet ehli birisi Türkçeye çevirirse kanaatimizce çok büyük bir hizmet ifa etmiş olacaktır" (Sevgi 2022).Şairin biyografisi için bk. “Nâcim, Abdurrahmân Nâcim Efendi".Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü.
ISBN	978-9944-237-87-1
Madde Yazarı	Doç. Dr. Mehmet Sait ÇALKA
Alfabesi	Arap
Yapısı	Manzum
Niteliği	Telif
Kaynakça	İnal, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (1969).Son Asır Türk Şairleri. Cüz II. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. Sevgi, Ahmed (2022). “Bir Şiir Mecmuası: Gülzâr-ı Âsâr".Yeniçağ Gazetesi. (30 Mart 2022) https://www.yenicaggazetesi.com.tr/bir-siir-mecmuasigulzri-sr-525607h.htm [Erişim tarihi: 09.05.2022].
Atıf Bilgileri	ÇALKA, Mehmet Sait. "RÂHNÂME-İ DİYARIBEKİR (NÂCİM)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/rahname-i-diyaribekir-nacim. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].

Kaynağa git Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü

Aramaya Dön

Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü

Kaynağa git

RÂHNÂME-İ DİYARIBEKİR (NÂCİM)

Yazar Nâcim, Abdurrahmân Nâcim Efendi (d. 1249/1833 - ö. 1312/1895)

Basım Tarihi 19/05/2022

Konu Yazılı Edebiyat / Divan Edebiyatı - seyahatname

Tür Kitap

Dil Farsça

Dijital Hayır

Yazma Hayır

Kütüphane Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü

Kayıt Numarası rahname-i-diyaribekir-nacim

Tarih 1885

Notlar Süleymaniye eşrafından Mehmed Bey'in oğlu olan Abdurrahman Nâcim Efendi’nin (ö. 1312/1895) İstanbul-Diyarbakır güzergahında bulunan menzilleri, yerleşim yerleri arasındaki mesafeleri ve buraların ahvalini anlattığı seyahatname nevinden manzum eseri. Eserin Abdurrahman Nâcim Efendi’ye aidiyetini ve 1309/1891'de Beyrut'ta tab edilenGülzâr-ı Âsâradlı eserin sonunda münderiç olduğunu ilk defa İbnü'l-Emin Mahmud Kemal nakletmiştir. Ancak İbnü'l-Emin,Gülzâr-ı Âsâradlı eserin adını muhtemelen sehven "Gülzâr-ı Edeb” şeklinde nakletmiştir (1969: II, 1057).Aruzun"fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilün"kalıbıyla, mesnevi nazım şekliyle ve Farsça olarak kaleme alınmış olanRâh-nâme-i Diyarıbekir, 238 beyitten oluşmaktadır. 27 Nisan 1885 tarihli olan bu manzum eser, seyahatname ve menazilname özelliği taşıması açısından oldukça kıymetlidir. Eserden anlaşıldığı kadarıyla 1302/1886 yılında Diyarbakır istinaf mahkemesi reisliğine tayin edilmiş olan Abdurrahman Nâcim Efendi, İstanbul'dan yola çıkarak sırasıyla, Karadeniz, Samsun, Havza, Amasya, Tokat, Sivas, Yenihan (Yıldızeli), Hekimhan, Malatya, Harput, Maden ve Ergani üzerinden Diyarbakır'a ulaşmıştır. Abdurrahman Nâcim Efendi’nin bu yolculuğu sırasında uğradığı köy, kasaba ve illerdeki izlenimlerini ve tanıştığı yöneticiler hakkındaki mülahazalarını bu eserinde edebî bir şekilde nazma çekmiştir.Üzerinde bu güne kadar herhangi bir bilimsel çalışmanın olmadığı bu eseri, Ahmet Sevgi’nin ifadesiyle "himmet ehli birisi Türkçeye çevirirse kanaatimizce çok büyük bir hizmet ifa etmiş olacaktır" (Sevgi 2022).Şairin biyografisi için bk. “Nâcim, Abdurrahmân Nâcim Efendi".Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü.

ISBN 978-9944-237-87-1

Madde Yazarı Doç. Dr. Mehmet Sait ÇALKA

Alfabesi Arap

Yapısı Manzum

Niteliği Telif

Kaynakça İnal, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (1969).Son Asır Türk Şairleri. Cüz II. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. Sevgi, Ahmed (2022). “Bir Şiir Mecmuası: Gülzâr-ı Âsâr".Yeniçağ Gazetesi. (30 Mart 2022) https://www.yenicaggazetesi.com.tr/bir-siir-mecmuasigulzri-sr-525607h.htm [Erişim tarihi: 09.05.2022].

Atıf Bilgileri ÇALKA, Mehmet Sait. "RÂHNÂME-İ DİYARIBEKİR (NÂCİM)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/rahname-i-diyaribekir-nacim. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].