GÜLŞEN-İ ZÎBÂ (HALÎMÎ)

Name: GÜLŞEN-İ ZÎBÂ (HALÎMÎ)
Author: Halîmî, Lütfullâh (d. ? - ö. 902/1496-97’den sonra)

İsim	GÜLŞEN-İ ZÎBÂ (HALÎMÎ)
Yazar	Halîmî, Lütfullâh (d. ? - ö. 902/1496-97’den sonra)
Basım Tarihi:	07/12/2021
Konu	Yazılı Edebiyat / Divan Edebiyatı - tıbba dair mesnevî
Tür	Kitap
Dil	Farsça
Dijital	Hayır
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü
Kayıt Numarası	gulsen-i-ziba-halimi
Tarih	862/1457-58
Notlar	Halîmî’nin 862/1457-58’de tamamlayıp Fâtih Sultan Mehmed’e sunduğu tıbba dair Farsça mesnevi.Osmanlı Müellifleri’nde (Yavuz ve Özen 1972: 321) eserin adıḲâsımiyyeolarak geçmektedir.Gülşen-i Zîbâ, 7740 beyit olup aruzun “fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilün” kalıbıyla yazılmıştır.Mesnevi “Tabî'iyyât”, “Maraz” ve “Zarûriyyât” adlı üç genel bölümden oluşmaktadır (Uzun 2005: 6). Müellif, eserin ilk bölümünde âlemin yaratılışı, mevsimler, tabiat olayları, gökyüzü ve bunlara bağlı olarak insanın günlük hayatı, beslenmesi, yaşam koşullarının nasıl olması gerektiği ve nelere dikkat etmesi lazım geldiği konularını ele almıştır. İkinci bölümünde bütün hastalıklar ile -kısmen de olsa- tedavi yöntemleri üzerinde durmuştur. Üçüncü bölümünde de alternatif tıp yöntemlerini işlemiştir.Arapça, Farsça, Türkçe, Yunanca ve Süryanice terimler içeren eser, içerdiği terim ve terminoloji ile döneminin tıp dünyası hakkında bilgi vermesi bakımından önemlidir (Vural 2018: 15-18).Gülşen-i Zîbâ'nın, Amasya Dârüşşifâsı için Şerefeddin bin Ali bin Hâcı İlyâs Sabuncuoğlu tarafından 866/1461-62’da nesih hattıyla istinsah edilen bir nüshası Süleymaniye Kütüphanesi Fâtih Nu. 3639’da kayıtlıdır (Erkan 1997: 342).Eser üzerine Emine Vural yüksek lisans tez çalışması yapmıştır (2018).Şairin biyografisi için bk. "Halîmî, Lütfullâh".Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü.
ISBN	978-9944-237-87-1
Madde Yazarı	Dr. Öğr. Üyesi ASLI AYTAÇ
Alfabesi	Arap
Yapısı	Manzum
Niteliği	Telif
Kaynakça	Erkan, Mustafa (1997). “Halîmî”.İslâm Ansiklopedisi. C. 15. İstanbul: TDV Yay. 341-343. Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi(1981). C. 4. “Halîmî”. İstanbul: Dergâh Yay. 50. Uzun, Adem (2005).Lügat-ı Halîmî (İnceleme-Metin). Doktora Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi. Uzun, Adem (2020).Bahrü’l-Garâyib, Lütfullah Halîmî. Ankara: Pegem Akademi. Vural, Emine (2018).Lutfullâh Halîmî’nin Gülşen-i Zîbâ Adlı Manzum Eseri. Yüksek Lisans Tezi. Kırıkkale:Kırıkkale Üniversitesi. Yavuz, Fikri ve İ. Özen (1972).Osmanlı Müellifleri. C. 1. İstanbul. Meral Yayınevi.
Atıf Bilgileri	AYTAÇ, ASLI. "GÜLŞEN-İ ZÎBÂ (HALÎMÎ)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/gulsen-i-ziba-halimi. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].

Kaynağa git Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü

Aramaya Dön

Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü

Kaynağa git

GÜLŞEN-İ ZÎBÂ (HALÎMÎ)

Yazar Halîmî, Lütfullâh (d. ? - ö. 902/1496-97’den sonra)

Basım Tarihi 07/12/2021

Konu Yazılı Edebiyat / Divan Edebiyatı - tıbba dair mesnevî

Tür Kitap

Dil Farsça

Dijital Hayır

Yazma Hayır

Kütüphane Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü

Kayıt Numarası gulsen-i-ziba-halimi

Tarih 862/1457-58

Notlar Halîmî’nin 862/1457-58’de tamamlayıp Fâtih Sultan Mehmed’e sunduğu tıbba dair Farsça mesnevi.Osmanlı Müellifleri’nde (Yavuz ve Özen 1972: 321) eserin adıḲâsımiyyeolarak geçmektedir.Gülşen-i Zîbâ, 7740 beyit olup aruzun “fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilün” kalıbıyla yazılmıştır.Mesnevi “Tabî'iyyât”, “Maraz” ve “Zarûriyyât” adlı üç genel bölümden oluşmaktadır (Uzun 2005: 6). Müellif, eserin ilk bölümünde âlemin yaratılışı, mevsimler, tabiat olayları, gökyüzü ve bunlara bağlı olarak insanın günlük hayatı, beslenmesi, yaşam koşullarının nasıl olması gerektiği ve nelere dikkat etmesi lazım geldiği konularını ele almıştır. İkinci bölümünde bütün hastalıklar ile -kısmen de olsa- tedavi yöntemleri üzerinde durmuştur. Üçüncü bölümünde de alternatif tıp yöntemlerini işlemiştir.Arapça, Farsça, Türkçe, Yunanca ve Süryanice terimler içeren eser, içerdiği terim ve terminoloji ile döneminin tıp dünyası hakkında bilgi vermesi bakımından önemlidir (Vural 2018: 15-18).Gülşen-i Zîbâ'nın, Amasya Dârüşşifâsı için Şerefeddin bin Ali bin Hâcı İlyâs Sabuncuoğlu tarafından 866/1461-62’da nesih hattıyla istinsah edilen bir nüshası Süleymaniye Kütüphanesi Fâtih Nu. 3639’da kayıtlıdır (Erkan 1997: 342).Eser üzerine Emine Vural yüksek lisans tez çalışması yapmıştır (2018).Şairin biyografisi için bk. "Halîmî, Lütfullâh".Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü.

ISBN 978-9944-237-87-1

Madde Yazarı Dr. Öğr. Üyesi ASLI AYTAÇ

Alfabesi Arap

Yapısı Manzum

Niteliği Telif

Kaynakça Erkan, Mustafa (1997). “Halîmî”.İslâm Ansiklopedisi. C. 15. İstanbul: TDV Yay. 341-343. Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi(1981). C. 4. “Halîmî”. İstanbul: Dergâh Yay. 50. Uzun, Adem (2005).Lügat-ı Halîmî (İnceleme-Metin). Doktora Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi. Uzun, Adem (2020).Bahrü’l-Garâyib, Lütfullah Halîmî. Ankara: Pegem Akademi. Vural, Emine (2018).Lutfullâh Halîmî’nin Gülşen-i Zîbâ Adlı Manzum Eseri. Yüksek Lisans Tezi. Kırıkkale:Kırıkkale Üniversitesi. Yavuz, Fikri ve İ. Özen (1972).Osmanlı Müellifleri. C. 1. İstanbul. Meral Yayınevi.

Atıf Bilgileri AYTAÇ, ASLI. "GÜLŞEN-İ ZÎBÂ (HALÎMÎ)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/gulsen-i-ziba-halimi. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].