Hâşiye alâ Şerhi’l-Vikâye li-Sadrişşerî‘a
(حاشية على شرح الوقاية لصدر الشريعة)

Name: Hâşiye alâ Şerhi’l-Vikâye li-Sadrişşerî‘a
Author: İsâmüddin el-İsferâyînî

İsim	Hâşiye alâ Şerhi’l-Vikâye li-Sadrişşerî‘a
İsim Orijinal	حاشية على شرح الوقاية لصدر الشريعة
Yazar	İsâmüddin el-İsferâyînî
Yazar Orijinal	عصام الدين الإسفراييني، أبو إسحق عصام الدين إبراهيم بن محمد بن عربشاه الإسفراييني
Konu	İslam dini ve İslam ilimleri
Tür	Kitap
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Evet
Fiziksel Boyutlar	212x137-142x85 mm.
Kütüphane:	Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası	183130
Kayıt Numarası	183130
Lokasyon	Süleymaniye Kütüphanesi/Esad Efendi
Notlar	Tâcüşşerîa'ya ait Vikâyetü'r-Rivâye adlı eserin Sadrüşşerîa Ubeydullah el-Mahbûbî tarafından yapılmış şerhinin hâşiyesi olup Kitâbü'l-Büyu'a kadar gelmektedir. Mukadimede h. 934 tarihinde birinci telif edilen, Şerhul-Vikâye'ye yapılan talikat olduğu kaydedilmiştir. Ancak sonradan bir kayıtla İsa Muddin'in Sadrüşşerî'a hâşiyesi olduğu kaydedilmiştir.
Örnek Metin	(1b) بسم الله .. وبه ثقتي نحمدك يا من .. من هدايتك وقاية من أشدِّ العذاب والنكال، .. فهذه بضاعة مزجاة جعله الله وسيلة النجاة علقها على شرح الوقاية إعانة للطلبة في الدراية للإمام الهمام .. عبيد الله المُشتهر بصدر الشريعة .. (158b) .. ان مرض الرجل يمنع صحة الخلوة والتقييد من جانب المرأة وانها لا تتقيد بالمنع، بل يكفي ضررها ويمكن أن يجعل المنع شاملا للضرر ويقال المرض في الرجل مانعاً. (ينتهي المخطوط هكذا).
Tasnif numarası/Konu	297.5 / Fıkıh ilmi
Koleksiyon no.	00646
Yaprak, satır, sütun sayısı	108 yk., 21 st.
Kağıt özellikleri ve filigran bilgisi	Âharlı, samanî rengi, yatay ve dikey suyolu çizgili, filigranlı kağıt
Cilt özellikleri	Sırt ve kenarları vişne çürüğü meşin, kapakları ebru kaplı, şirazeli, mukavva cilt
Alfabe ve yazı türü	Arap harfli-Talik
Dil notu	Arapça
Kaynak/Referans	Katib Çelebi, Keşfü'z-Zunûn, c.1, s. 637; DİA, II2; s. 516-517
Mühürler	Vakıf mührü, Sahaflar Şeyhizâde Mehmed Es‘ad Efendi, “Mine’l-Kütübilletî Vakafehe’l-Fakîr ilâ Keremi Rabbihi’s-Samed Şeyhzâde Mehmed Es‘ad hîne Kevnihî Nakîben ale’l-Eşrâf Encâhumâllâhu Sübhânehû mimmâ Yuhâf”, 1263, I

Kaynağa git Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Aramaya Dön

Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Kaynağa git

Hâşiye alâ Şerhi’l-Vikâye li-Sadrişşerî‘a

(حاشية على شرح الوقاية لصدر الشريعة)

Yazar İsâmüddin el-İsferâyînî

Yazar Orijinal عصام الدين الإسفراييني، أبو إسحق عصام الدين إبراهيم بن محمد بن عربشاه الإسفراييني

Konu İslam dini ve İslam ilimleri

Tür Kitap

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Evet

Fiziksel Boyutlar 212x137-142x85 mm.

Kütüphane Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Demirbaş Numarası 183130

Kayıt Numarası 183130

Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/Esad Efendi

Notlar Tâcüşşerîa'ya ait Vikâyetü'r-Rivâye adlı eserin Sadrüşşerîa Ubeydullah el-Mahbûbî tarafından yapılmış şerhinin hâşiyesi olup Kitâbü'l-Büyu'a kadar gelmektedir. Mukadimede h. 934 tarihinde birinci telif edilen, Şerhul-Vikâye'ye yapılan talikat olduğu kaydedilmiştir. Ancak sonradan bir kayıtla İsa Muddin'in Sadrüşşerî'a hâşiyesi olduğu kaydedilmiştir.

Örnek Metin (1b) بسم الله .. وبه ثقتي نحمدك يا من .. من هدايتك وقاية من أشدِّ العذاب والنكال، .. فهذه بضاعة مزجاة جعله الله وسيلة النجاة علقها على شرح الوقاية إعانة للطلبة في الدراية للإمام الهمام .. عبيد الله المُشتهر بصدر الشريعة .. (158b) .. ان مرض الرجل يمنع صحة الخلوة والتقييد من جانب المرأة وانها لا تتقيد بالمنع، بل يكفي ضررها ويمكن أن يجعل المنع شاملا للضرر ويقال المرض في الرجل مانعاً. (ينتهي المخطوط هكذا).

Tasnif numarası/Konu 297.5 / Fıkıh ilmi

Koleksiyon no. 00646

Yaprak, satır, sütun sayısı 108 yk., 21 st.

Kağıt özellikleri ve filigran bilgisi Âharlı, samanî rengi, yatay ve dikey suyolu çizgili, filigranlı kağıt

Cilt özellikleri Sırt ve kenarları vişne çürüğü meşin, kapakları ebru kaplı, şirazeli, mukavva cilt

Alfabe ve yazı türü Arap harfli-Talik

Dil notu Arapça

Kaynak/Referans Katib Çelebi, Keşfü'z-Zunûn, c.1, s. 637; DİA, II2; s. 516-517

Mühürler Vakıf mührü, Sahaflar Şeyhizâde Mehmed Es‘ad Efendi, “Mine’l-Kütübilletî Vakafehe’l-Fakîr ilâ Keremi Rabbihi’s-Samed Şeyhzâde Mehmed Es‘ad hîne Kevnihî Nakîben ale’l-Eşrâf Encâhumâllâhu Sübhânehû mimmâ Yuhâf”, 1263, I